خشت خام

اوپس

2011-07-16T20:04:00.005+04:30

اوپس فکر کنم صد ساله ننوشتم

احتمالا چون سنم زیاد شده و ترسو

احتمالا چون مسخره و بیمزس بنویسی چی کار میکنی چی دوست داری چی میخونی. چی به نظرت چطور. احتمالا چون همشون بی اهمیتن

احتمالا چون فکرم کلی تغییر کرده

احتمالا چون درس و زندگی در فرنگ انقدر گیج میکنه آدمو که دست و پاشو گم میکنه یادش میره چی فکر میکنه چی دوست داره چی نداره

احتمالا چون علوم سیاسی چی شدم

آخر دیدم آخ آخ فارسیم داره نافرم آب میره

گفتیم یه سر بیایم نوشتن آغاز کنیم تا کار از کار نگذشته

جنون تصمیم

2009-05-27T02:48:00.003+04:30

چیز گریزم
ها انسان, با توام.
توگریز
من خرسم و تصمیمم نهاییست
های انسان
می توانی مطمئن باشی, فقط به اندازه ی غذایم میخورمت
بگریز

حقیقت ان است

2009-05-19T04:17:00.005+04:30

دو بار در روز, چای زرد
لیوان هایی سرطان زا
جنس خوب کم است
سیاه و تلخ
مغزم تیر میکشد, زد به دندان
حقیقت ان است

انقدر گفت که باور کردم

2009-04-24T17:57:00.003+04:30

های ولگرد, این طناب خوش بافت از آن شما
تحمل مرا جورید
با غار سکوت, تیک تاک
های ولگرد, این طناب خوش بافت از آن شما
ساعت شهر از کار افتادو سکوت
های ولگرد, طناب را به سگت میبندی یا؟
یا؟
ساعت, پاندول شکسته
تیک تاک
ولگردو طناب و گهی ریخته بر پیکره ساعت گونه ی خوشِ تکرارِ نظمِ این غار سکوت

این یک شعر نیست! اهه

2009-03-27T06:17:00.003+04:30

تحلیل. تحلیل. تهلیل

همه مغشوشند و تهلیل است

همه آرامند دو تحلیل است

در آخر تنها تهلیل است که میماند

چه فلسفی هه. چه فیلسوفی هه هه

تو چون باهوشی می دانی. چو می دانی خفه

گرنه تو را خواهم کشت در ذهن. لاشه ات را نمایان میکنم در کاغذ

که همه بوی گندش را مزه مزه بخوانند

در مجالس بزم تبخش کرده نوش جان کنند

ابله. این چیست؟

غیر قابل قبول

گوشه هایش را بزن تند

لب هایش را بکن

خوب

این درست است

شبیه من است

ابله

جوانمرد قصاب

2009-01-23T05:25:00.002+03:30

چاقو را کوبیدم
کوبیدم
هزاران ضربه
نصفی را در ذهن, نصفی را با دست. باقی را با پا
و سپس
غذایم را خوردم, سیر

توضیح عکس: آخرهای بهار امسال, با بچه های گروه کوه رفتیم بازآموزی یخ و برف, یخچال حسن در. از همیشه بیشتر له و لورده شدیم. یادش بخیر خیلی حال داد ( دوستانی که دنبال سند مازوخیستی می گردن) الان همش یه رویای دوردسته. من چرا با خودم همچین کردم. دلم کوه می خواد. کوه دلم می خواد. کوه هم منو می خواد. من کووووههههههه می خوام!! اه

ما مهاجران سرزمین های شمال

2009-01-22T05:16:00.004+03:30

دیوارهایی بی نام
دیوارهایی با نام
قطعا, پس هر کدام انسانیست
زورزنان
نور ی رنگا رنگ
خیره شدیم
صدایی مهیب
جذب شدیم
خنگ شدیم
زورزنان.
خوشبخت شدیم

حقوق بشر

2009-01-07T05:05:00.003+03:30

تو درد داشتی

من هر چه کردم

دردم نیامد

برای هم دردی

هوم نوشته ی لوسی شد. ولی انقدر به واقعیت هممون کم یا زیاد, نزدیک بود که نشد ننویسم.

تورنتو نامه

2009-01-02T20:44:00.004+03:30

اندر حکایات تفاوتات ایرانی های ایران نشین و خارج نشین

از وقتی اومدم دو اتفاق در دنیا افتاده که من رو خیلی به فکر فرو برد. چون از یک طرف تازه الان چند ماهی هست از ایران اومدم و اگر کامل نه اما بیشتر تو چارچوب پیش فرض های ایرانی های ایران نشین فکر می کنم. دومی که تازه تره و خارج نشین ها رو از دست ایران نشین هاعصبانی کرده رو اول می گم که بعد اولی که ایران نشین ها رو از دست خارج نشینها عصبانی کرد بگم. و فکر می کنم این به دلیل شرایط و این که تحت زور چه کسی داری زندگی می کنی و تبلیغات رسانه ای مداوم که تبدیل به سوهان روح شدند مربوطه.

1. بحث غزه. تو وبلاگ گردی ای که داشتم. می دیدم خیلی ها از این که ایرانی ها و مردم ایران از شنیدن اسم کشتار غزه هم فرار می کنند و گاهی حتا با جملاتی مانند حقشونه. حماس وقتی زورشو نداره چرا هی موشک می ندازه اونور که اینا بیان بمبارون کنندو اینها رو به رو می شن و این وبلاگ نویسها و دوستان دیگر کاملا حق دارند که از این نوع برخورد هموطنان منزجر باشند. اما صادقانه بگم, من بیست و چهار سال عمرم قبل این که هه رو از و یا به تشخیص بدم هر روز که تلویزیون رو روشن کردم بعد این که گوینده ی خبر گفت چه روز قشنگ و پاک و آفتابی ای رو داریم سپری می کنیم و چقدر همه خوشحالند در مملکت گل و بلبل اسلامیمون, خبر مهم بعدی این بود که فلان تعداد فلسطینی در فلسطین اشغالی به شهادت رسیدند و فلان تعداد اسرائیلی به هلاکت رسیدند. شما فکر کنید این جملات و بیست و چهار سال فرقی هم نداره اخبار صبح باشه, ظهر باشه , شب باشه یا نصف شب شنیدیم. توی این بیست و چهار سال بر خلاف جملات اول بسیاری روز ها بوده که با دهن سرویسی در حد جنون گذشته و باز همین جملات رو شنیدی و قراره بشنوی. و بعد فردا می ری دانشگاه می بینی شهریه سه برابر شده چون بودجه ی دانشگاه ها 90% بر اساس مصوبه دولت کم شده و پس فرداش می شنوی فلان ملیون دلار به حماس و حزب الله لبنان کمک شده. در چند سال اخیر تو اخبار بعد دو جمله ی بالا جمله ی بعدی خبر از ورود نیروی انتظامی جدیدی به نام گشت ارشاد, هفته بعد پلیس امنیت و آرامش, هفته بعدی پلیس اخلاق نمی دونم چیچی و همین طور تا آخر. بعد توی سالی که دهن خیلی از دانشجوها به خصوص دانشجوهای چپ سرویس شده می بینی چاوز و کاسترو میان ایران با بلیز سرخ, احمدی نژاد, بوس می کنند. بیست و چهار سال این زندگی هر روزته با یه مقدار بالا پایین دهن سرویسی کمتر و بیشتر. گریزهای کوتاه, حالا اگر تنت می خوارید و به حقوق بشر علاقه داشتی. ممکنه امیدوار باشی بتونی این انزجار درونی شده ی هر روزت و کنار بگذاری و واقعیت رو ببینی. اما اگر نه, چه انتظاری دارید از مردم. مشکل از جای دیگه ایه. مشکل از اونجایی که تصویر هیچ کدوم از دهن سرویسی هات رو توی تلویزیون نمی بینی و به جاش تصویر دهن سرویسی فلسطینی ها رو می بینی, از اونجا که انسانی, دچار انزجار و خستگی می شی. دیگه نمی خوای بشنوی. دیگه مقاومت این یکی و حمله بی شرمانه اون یکی می تونه کاملا مفهومشو برات از دست بده تبدیل بشه به یکی از اون تصاویر مخدوش هر روزت . اما الان که چند ماهه اینجام و از این بمبارون رسانه ای , خبری ایران به دورم. واقعا حس می کنم فاجعه ای انسانی رخ داده, که قطعا اگر ایران بودم به این شدت حس نمی کردم. و اگر اخبار پخش می کرد, یا کانال و عوض می کردم یا تلویزیون رو خاموش. چون خسته ام و بین فلسطین و خستگی ذهنی هر ایرانی رابطه ی مستقیمی هست به طول عمر خیلی هامون. من مشکل و از مردم نمی بینم. مشکل و از رسانه و سیاست های دولت می دونم. چون خیلی از دوستهام که اخیرا از ایران خارج شدند هم همپای دیگرون در اطلاع رسانی این فاجعه و موضع گیری شرکت داشتن.

2. نشست سازمان ملل که احمدی نژاد رفت آمریکا و کلی به اسرائیل رید, خیلی از ایرانی های اینجا فقط به این علت که دچار همون بمبارون رسانه ای آمریکا در مورد اسرائیل هستند و از خیلی از سیاست های آمریکا خسته و ناراحتند. از ریدن احمدی نژاد به آمریکا و اسرائیل حال کردند و فارغ از کارهای دیگش ازش طرفداری کردند. که یعنی حتا این موضوع رو که اون چرا این کار رو کرده رو هم در نظر نگرفتند و من باز هم صادقانه بگم فکر کنم هنوز چند هفته هم نبود که از ایران اومده بودم و بدم نمیومد به چونه ی این جور ایرانی ها یه مشت روانه کنم. اما تو جوابشون فقط اینو گفتم که مشخصه شما خیلی وقته تو ایران زندگی نکردی.

بحثم سر درستی و غلطی این کارها نیست. بحثم سر اینه که تاثیر رسانه های سیاسی, سیاست های رسانه ای روی همه خیلی عمیق و بخشی ازعکس العمل آدمها به میزان خود آگاهی از این تاثیر ها بر می گرده. که با عوض شدن محیط, می تونه عوض شه.

رقص مردگان

...

اما این مردگان نیستند که می رقصند

می دانم

مردگان

سیرابندو دستهاشان را می بلعند

این

دیگرانند که می رقصند

با نقاب غول و گیتارش

دیگرانند, آری

مست پول, مردانی سرد

که در تقاطع رانها و شعله های سخت می بالند

که در منظر پله ها

پی کرم خاکی اند

که اشک های کودک مرده را به بانک می نوشند

یا که هرمهای ریز فجر می خورند

در گوشه کوچه ها

...

لورکا

عکس, تورنتو نامه

پ ن: تورنتو جاهای هیجان انگیز هم داره. با یکی از دوستان رفتیم این کارخونه متروک آجر پزی که چندین ساله متروکه اما الان می خوان تبدیلش کنند به موزه یا گالری. چند کارگری داشتند روی سقفش کار می کردند. ما اول از پشت کارخونه از روی فنس ها پریدیم اما درهای این ور همه تخته کوب شده بودند و راهی به درون نبود. تا این که باز از روی فنسها پریدیم و به سمت در اصلی رفتیم. که یکیش باز بود و در یکی از قسمتهای کارخونه هم کلید روش بود و باز کردیم و رفتیم و تونستیم توشو ببینیم. خیلی جای باحالی بود و البته همش استرس این بود که یکی مچمونو بگیره چون همه جا تابلو های ورود ممنوع بود. اما کوره های آجر و ریلها و تک و توک ماشین آلاتی که مونده بودند با سقف سوراخ سوراخ که نور و برف همزمان ازشون به محیط کارخونه ی تاریک, روشن می ریخت و دیوارهایی که پر از گرافیتی هستند فوق العاده بود. دوربین خودم همچنان در وضعیت بی شارژری به سر می بره, این شد که دوربین همخونه ی گرامو ازش گرفتم و بردم اما مدلش دستم نبود زیاد.

پ ن 2: پست قبلی رو کسی به خودش نگیره از همه بیشتر خودم به خودم می گیرم. البته اگر حال کردید به خودتون بگیرید هم بد نیست

روح آلمانی

2008-12-20T19:06:00.001+03:30

طرفدار صلحم
برای اثباتش
به نقد و تفسیر تاریخ و حال و آنچه قرار است در آینده رخ دهد می نشینم
خوب که تجهیز شدم
برایش می جنگم
اعتقادم را می گویم, صلح

2008-12-16T07:13:00.003+03:30

نوشتم که یادم نره. یه سال گذشت, پارسال صبح با اضطراب زیاد از این که نمی دونستم با چه برخوردی مواجه می شم یا نه صرفا اضطراب برای همه ی چیزهایی که می شه بهش نسبت داد. سوار ماشین شدم و بابام منو رسوند. موبایلم زنگ زد سه تا از دوستام اومده بودند. چهره های آشنای دیگه ای هم به دنبال داد دوستی دیگربودند و قاضی ای که نقش قاضی و دادستان رو خودش بازی کرد و تموم که شد فهمیدم همون موقع که شروع شده بود اضطراب هم رفته بود. امروز یک سال گذشته و حکمی که نمی دونم چیه. کلا تاریخ روزها زیاد برام معنی ندارند جز معدودی که خواستم یادم بمونه و معدودی که خودشون یادم موندن. و خودم که نمی دو نم کجام و تاریخ ها و دوستانی که تبدیل به اسامی ای که گاهی کنار جی میل پدیدار می شن و اگر حالی بود سلامی و صدای کیلیک کیلیک کی برد و مامانم و بابام که تبدیل به صدایی شدند از پشت تلفون.
دلم برای تمام آدمهایی که دوستشون دارم, که با هم به تمام اون جاهای خوب توی کوچه های تهران, تمام کوه ها شهرها و ده ها , خونه ها, خیابون گردی, ماشین سواری ها می رفتیم تنگ شده. رابطه ی نزدیکی بین آدمها و مکانها هست. چون دوستهای خیلی خوبی هم اینجا هستند, دوست ها زیاد می شوند, حتا دوستان خیلی خوب هم, اما انسانها جایگزین نمی شوند. مشکل بیشتر از مکانه,.اینجا هم با آدمهای زیادی خندیدم. اما انگار تا از دود هوا خفه نشی و یکی پاشو نذاشته باشه رو گلوت خندیدن فایده نداره. انگار که ما به خندیدن در حال خفگی عادت کردیم و عاشقشیم و دلمون براش تنگ می شه. اینجا هوا برای من زیادی پاکه. خسته ام.
روح غایب
...
دراز زمانی می پاید تا زاده شود- اگر شود
یک اندلسی, چندین پر ماجرا و چنین صافی
من به کلامی نالان, می سرایم از وقار او
و نسیمی دلتنگ را از میان زیتون بنان به یاد می آرم.

لورکا

ذهن دیکتاتور

2008-12-11T18:13:00.001+03:30

ذهن دیکتاتور

همه بیمارند
بیمار جنسی,
جسمی,
روانی
در کدوم دسته, طبقه بندی می شی؟
طبقه نداری؟

از همه بیمار تری

غربت گویه

2008-12-06T20:13:00.004+03:30

به کوچه ای باریک پیچیدم
اهل آن محل بود و گفت
صورتت را با شالگردن بپوشان
اینجا,
غریبه خفت می کنند

هوم

2008-11-30T02:45:00.001+03:30

پیش ن: چهار دانشجوی علامه ای در اوینند و تو خبر ها بود که مهدیه کارش به بهداری هم کشید. اول فکر کردم مثل همیشه اطلاعات گرفته و بعد فهمیدم نخیر به شکایت رئیس دانشگاه در بند عمومی هستند. بیشرفی تا کجا؟ رئیس دانشگاه یا یه حیوون به تمام معنی
ایوید
تجربه خوبی بود میتونم بگم تا به حال این همه فمینیست یک جا ندیده بودم. فمینیستهایی از کشورهای مختلف , با روشها, رنگ و نژاد و دغدغه هایی متفاوت و به همون اندازه شبیه به هم. خیلی ناگهانی پیش اومد که برم و یکدفعه با موقعیتی روبه رو شدم که باید یک شبه متنی رو بنویسم و فرداش به اینگلیسی ارائه کنم. و اداره ی میز و امضاها, در کنار دیگر دوستان. آشنایی با فمینیستهای آفریقایی, عرب, افغانی, فلسطینی, پاکستانی و.. برام جالبتر از اروپایی و آمریکایی بود که به قول خودشون فعالیتشون محدود به تیبل ورک که قبلا کم و بیش با مدل کارشون آشنا بودم, بود. جالب تر اونکه بسیاری از اینها کمپین رو می شناختند و از ما سوال می کردند, فلسطینی با شوخی به دوستم گفت امضا نمی کنم. اگر بکنم حماس خوشحال می شه آخه با دولت شما رفیقه. من خیلی تعجب کردم جدا نمی دونستم در سطح خاور میانه به خصوص, انقدر شناخته شده هستیم و انقدر با گرمی مارو تشویق به ادامه ی کار می کنند. فعالین آفریقایی با مشکل؟ وحشت؟ جدا نمی دونم چی اسمشو بذاریم رو به رو بودند. و اون هم باندهای تجاوز و آدم کشی که قربانیان خودشون رو از میان فعالین زنان و فمینیستها انتخاب می کردند و دولت آن کشورها کاری برای جلوگیری از این انجام نمی داد. در تظاهرات خیابونی که ما هم شرکت کردیم با موارد مختلف این قتل ها اسامی ای که با آواز و ریتمی آفریقایی خونده می شد و پلاکاردها ی متعدد و تی شرت های بنفش یک شکل آشنا شدیم. آوازهای جمعی به نهایت زیبا, که گاهی به رقص گروهی- جنبشی هم منتهی می شد. ها داشتم فکر می کردم تو کشور ما هر سه تاش جرم است و بر هم زدن نظم عمومی و اقدام علیه امنیت ملی و...و ما هم مثل تعداد زیاد دیگر شرکت کنندگان ایوید به اونها پیوستیم. موردی رو مثال می زدند که به خانه ی دو زن فمینیست حمله شده بود پس از تجاوز یکی در جا کشته شده و دیگری سه روز بعد در بیمارستان جان باخته بود و این باند شناسایی و دستگیر شده, ولی پس از مدت کوتاهی از زندان آزاد می شوند و هیچ تضمینی نیست که دوباره این کار رو انجام ندند. اونجا هم برخورد پلیس چندان جالب نبود اما بسیار انسانی تر از پلیس های خودمون بودند حداقل حالا نمی دونم چون خارجی زیاد بود این طور بود یا کلا انسان ترند؟ اما به خصوص اون پلیس سفید سیبیلوی جلو در دادگستری همرو یه جوری نگاه می کرد که انگار به بند کفش چپم هم نیستید اگر دستور داشتم نشونتون می دادم. کلا آفریای جنوبی هم جای عجیب و زیبایی است. آدم فکر می کنه که حداقل تو آفریقا نباید تبعیض نژادی باشه اما شاهد تبعیض نژادی بسیار شدید تر از اینورا بودم. تقریبا سیاه ها و سفیدها کافه ها و رستوران ها و کلوپ های مخصوص خودشون رو داشتند. نه تنها تبعیض نژادی که تبعیض لباسی هم دیدیم. از جلوی کلوپ رقصی رد می شدیم که اخطار لباسی شو دیدیم. نو تی شرت نو کفش اسپرت نو صندل. خلاصه فقط تریپ دافی می پذیرفتند. به نظرم این رفتار هیچ فرقی با حجاب اجباری نداره. تحمیل نوعی پوشش. در محیط کار اکثرا کارفرما سفید بود و کارگرها تقریبا بدون استثنا سیاه.
حلبی آباد بزرگی که در راه فرودگاه دیدیم و می گفتند حدود یک میلیون نفر در اونجا زندگی می کنند , تجاوز, دزدی, فقر. تصور زن بودن و فمینیست بودن در این جامعه برای من غیر قابل تصور و شجاعتی زیاد می خواهد. با تمام مشکلات آفریقایی ها انسانهایی فوق العاده مهربون هستند و به قول ما مهمان نواز.
این بخش یک بود و بخش دو راجع به پنل می نویسم. بخش سه هم زیبایی های طبیعی و باقی نکات. عکس هم ندارم. بعد اون همه جا به جایی که من موندم آخر و حوضم هیچ کدوم از اعضای خانواده مسئولیت گم کردن شارژر دوربین منو به عهده نمی گیرن و من موندم شارژر بدبخت من قاطی چمدونهای کدوم یکی رفته کجا؟ ایران؟ آمریکا ؟ خونه ی بخت؟. باسن من هم فراختر از اونه که برم ببینم کجا داره بخرم.

داشتم تعریف های این بابا, وبر رو راجع به اعمالمون می خوندم که رسیدم به عمل ارزشمدار: عملی است که اعتقاد به ارزش مطلق آن عمل, بدون اعتنا به عواقب آن, به ما القا و تحمیل می کند- حال بنا به هر چی کلمه که دلتون بخواد.
و بلافاصله اون جمله ی معروف که نمیدونم مال کولی های کجا بود و در یک مستند تلویزیونی شنیده شد و عاشقش شدم اومد تو ذهنم. ولگرد ها راه را نوعی وطن می انگارند. و دقیقا اولین و مناسب ترین عملی که با توجه به این تعریف اومد تو ذهنم, ولگردی بود. ارزشمند ترین عمل روی زمین, باور کنین من حداقل سه سال سابقه ی حرفه ایش رو دارم. چیزهایی که تو ولگردی می بینیم و اتفاقهایی که می افته تقریبا یک درصدش ممکنه در راه های هدف دار بیافته. من اینجا همه را به ولگردی تشویق می کنم تا جایی که می دونم اشائه ولگردی جزء بند های مجازات اسلامی وبلاگ ها قرار نداره ( ها ها) راستی اون مصوبه ی مجازات اسلامی که می گفت وبلاگ نویسها رو بدون گذروندن روال طولانی و عادی سریعتر اعدام کنند تصویب شد؟
با دوستی سر موضوعی بحث می کردیم که بنویسیم یا ننویسیم. اگر بنویسیم می گویند اطلاعات خود را دستی دستی دادی دست اطلاعات و پس فردا چوبی می شود در ماتحتمان و اگر ننویسیم دست به خود سانسوری زدیم که میگن از سانسور رسمی هم بدتره. برای مقابله با اطلاعات دست به کشتن اطلاعات درون خود نزنیم ( خرسی رحمت ا...). الان همین رو هم که نوشتم بعضی می گن مگه چی کار می کنی که می ترسی, هیچ, فقط فکر می کنم که فکر می کنم. خلاصه هر چی بگی یکی یه چی می گه. بعد چون فکر می کنن هدفدار و با قصد داری می گی دو دسته می شوند. دوست یا دشمن. و همه شروع می کنند هدفدار ساپورت کردن و یا ترور کردن. الان یکی میگه بالام جان دچار توهم و بدبینی شدی برو دکتر. بابا خودم رو نمی گم که تمام جریاناتی که داره اتفاق می افته و می بینم رو میگم.

بس زود
دیگر بار می خندم:
اما هرگز وامدار دشمن
نی ام
اکنون میان دو هیچ- نیچه

گاهی, اما , هنوز

2008-11-07T03:31:00.001+03:30

برف می آید
و من باد نیستم
باد دیگریست
که برف می رقصد با او
من اگر خوب حساب کنی
پنجره ام
تمامش هم نه
شیشه
که گاهی رو به درون دارد و گاهی به برون
نظاره گر تنها
سوئیت, برف و باد و شب

2008-10-30T20:12:00.005+03:30

http://www.petitiononline.com/EshaM/petition.html

باز هم کمپینی دیگری در بند است. چه فرقی دارد می توانیم بگوییم انسانی دیگر در بند است. به جرم تلاش, به جرم بودن. عشا قطعا آنجا دلتنگه, دیوارهای سبز روشن, چراغ همیشه روشن, تنها همصحبت هم آخرین فردی که ممکن بود توی دنیا برای همصحبتی انتخاب کنی. او آنجا دلتنگ است و من هم اینجا دلتنگ. این روز ها از همه می شنوم که به کمپین نقد دارند گویی نقد داشتن به کمپین هم مانند نقد داشتن به "وی او ای" اپیدمی روشنفکری امروز شده. فقط در ذهنم اینطور شکل میابد که کسی که به حرکت تغییر بنیادی ترین و بدیهی ترین حقوق, که برای فهم لزوم شدید تغییر آن, نه ایدئولوژی نیاز است نه تئوری نه تجربه پراتیک و تنها پرسه زدن توی خیابونها هم کافیست که بفهمیم چقدر این کار لازمه, نقد داره احتمالا به روش آب خوردن خود و دیگران نیز باید نقد داشته باشه و با این روش فکر کردن احتمالا زندگی خیلی سخت تری از ما. اونجا همون روز دوم از اطاقک تنگ سبز رنگ خسته شدم و اینجا هم باز از انعکاس تنها صدای خودم خسته شدم. دلم اتاق دود گرفته خانه ای با دوستان و بحث های خسته کننده ی چند ساعته مان را می خواهد. باز تعداد زیادی آدم تمام وقت و انرژی شبانه روزیشان را برای آزادی دوستی و عزیزی گذاشته اند , باز هم پرونده های دوستان قطور و قطورتر شده باز هم سایه ی احضار و بازداشت و اضطراب و اضطراب و اضطراب. چیزی که اینجا هیچ تجربه اش نکردم. اضطراب همیشگی اینجا معنایی نداره.غم و ناراحتی و عصبانیت و همه و همه هست اما اضطراب کشنده و تحلیل برنده ای دیگه بالا سرت نیست. دلم برای با هم بودن ها در لحظات اضطراب هم تنگ شده.
امیدوارم عشا زودتر آزاد بشه, وبا آزاد شدنش اضطراب تعداد زیادی انسان از بین بره. پایانی باشه بر تحلیل رفتن ها
... در قاتلان به آسانی می توان نگریست:
لیک, مرگ را, مرگ را فراروی زندگی, به تمامی از زندگی انباشتن
به چنین نرمی و برنیاشفتن, وصف ناشدنی است.
ریلکه

2008-10-16T05:39:00.006+03:30

خود را

درون کارت پستال

معنا نکرده بودم

که کردم

کاش سازی بود

پ ن :ولی این دلیل نمی شه که با ویژه نامه حال نکنم
http://chrr.us/children.php

2008-10-01T21:42:00.001+03:30

با نسیم چت می کردم که گفت خوبه که نیستی ببینی چطور ریدن تو دانشگاه.
گفتم مگه چی شده؟ مگه دیگه چی کار می تونستن بکنن, بیشتر از همه ی کارهایی که کرده بودند. اما گویا تخیل آقایان و دور اندیشی اونها در محدودیت بسیار خلاق تر از ذهن ما در این مقوله هاست. برای تمام در های پردیس مرکزی دانشگاه تهران و خوابگاه ها گیت گذاشتند هنگام ورود و خروج دانشجو کارت مغناطیسی اش رو می کشه و عکس و تمام مشخصاتش رو صفحه مونیتور بزرگی نمایش داده می شه. تمام خرج ماجرا هم یک میلیارد ناقابل. کنترل در این حد؟ یک مانع بزرگ در برابر تجمع,و ورود دانشجویان غیر دانشگاه تهرانی, کنترل همه چیز احتمالا لیستی هم به حافظه داده شده که اگر اون افراد داخل دانشگاه بشن خودبه خود اخطار داده بشه مانع بزرگ برای اندیشیدن و نوع دیگری عمل کردن. جلوگیری از ورود دیگران. عجب گویا سه ماه هم کتابخونه مرکزی تعطیل بوده و کتابهایش تصفیه شدند. دوربین های مخفی هم گذاشتن. آره جدا خوشحالم نیستم که ببینم, اما دارم می بینم. حوض دانشکده مدیریت و فواره هاش, سلف مختلط دانشکده علوم اجتماعی حیاط دانشکده فنی و اون کلاس طبقه دوم. انجمن حقوق, کتاب فروشی دانشکده ادبیات, سر در دانشگاه تهران, شوک خبر بازداشت و شوق خبر آزادی, همشون آغاز خیلی چیزها برای من بودند و هستند. خیابون انقلاب و کافه گودو و هشت و نیم و فرانسه. تئاتر شهرو پارک لاله سینما عصر جدید. خوبه نیستم ببینم چه بلایی داره سر همه ی این بهترین جاها میاد اما دارم می بینم و همه نشستنها بحث ها نوشتن ها دعواها و خنده ها, تجمع ها, فرار کردنها و اومدن و رفتنها رو دارم می بینم
از طرف دیگه پردیس مرکزی دانشگاه یورک رو می بینم. هر کسی با هر لباسی با هر اندیشه ای با هر برگه ای در دست راه می ره. دانشجوها سر کلاس غذا می خورند قهوه می خورند و اما با جدیت درسشون رو می خونند. کلاسهایی با بحث هایی که ما خودمون رو می کشتیم بدون جلب نظر تو یه کلاس تو یه خونه تویه کافه بخونیم و صحبت کنیم یا کسی که به اون بحث وارده رو با بدبختی گیر بیاریم که برامون بگه, اینجا به طور رسمی جزئی از آموزشه. اینها رو از نزدیک می بینم و انگار که نمی بینم.
ما اونجا که هستیم کنترل و محدودیت هاست که داره خفمون می کنه و می خوایم آزاد شیم و می خویام دیگه نبینیم . وقتی هم که اینجاییم می گوییم کاش اونجا بودیم بلکه می شد نگذاشت .ما مال ناکجا آبادیم. هیچ جا آرامش نداریم.
اونجا در اعتراض به کیفیت پایین غذای سلف تجمع می کردیم و سینی های غذا رو تو حیاط می چیدیم که نتیجش غذای بهتر حداقل تا مدتی بود. اینجا در اعتراض به غذای بدمزه ی خودم می شه دست به اعتصاب غذا بزنم که فایده اش تنها خود ویرانیست.
انگار هیچ خبری از ایران در این مدت انقدر که شدت ناراحتیم از این ها زیاد بود, نبود. شاید چون اخبار دیگه شخصی تر بود مال دوستانم است اما اخبار این چنینی چیزهاییه که روی زندگی هزاران نفر می تونه تاثیر بذاره. دانشگاه تهران با همه ضعف هاش, بدیهاش برای من آغاز خیلی چیزهاست قطعا برای خیلی های دیگه هم بوده اما انگار می خواهند نگذارند دیگر آغازی برای کسی باشد.

سوگسروده پنجم
اما کیانند آنان, به من بگو, این دربدران, هم اینان
که اندکی از خود ما پا درگریزترند
که برای که ای, به عشق که ای از همان آغاز
مصرانه می چلاندشان
اراده ای همواره نا خشنود؟ نه , او می چلاندشان
می خماند و تابشان می دهد
به دورشان می افکند و بازشان می گیرد
گویی از هوای لغزانتر روغن زده
فرود می آیند, بر قالی مندرس و هر دم نازکتر شونده از
جهش جاودان شان
بر این قالی گمشده در کائنات
چون نوار مرهمی نهاده بر زخمی, تو گویی
آسمان حومه شهر
خاک آنجا را به درد آورده است
و هنوز به آنجا نرسیده, استوار
هم آنجا می نمایاند: حرف آغازین عظیم ( آنجا ایستادن) را
...
برخیز و به رقص آ
...
ریلکه

هیچ هایکینگ در کردستان

2008-09-15T03:21:00.003+04:30

ها در دیار فرنگ نشسته ایمو به سان نیلی یاد کردستان کردیم. 10 روز مونده بود که هجرت کنم که با دوستی از فرنگ آمده کوله ها را بستیم و شبانه از ترمینال اتوبوس آرژانتین به سمت کرمونشاه راه افتادیم. باغ بستان بود و نون سبزی دار کردی. طرف های ظهر سوار می نیبوس پاوه شدیم. با کوله های کوهنوردی توی پاوه راه افتاده بودیم و هر کسی دوستانه چیزی می گفت. کوهنوردین؟ الان درگیری زیاده ها. کوه خطرناکه. درویشین؟ پیاده دارید می رید زیارت؟ خلاصه معلمی ما رو سوار ماشینش کرد و به تاکسی های دشه رسوند. پاوه و دشه و نجار, خانه های طبقه طبقه روی شیب کوهستان. مهمان نوازی گرم و دیده هایی جدید, سبکی جدید از زندگی بسیار ساده و مهربان اما شدیدا سلسله مراتبی, مثل ساختار طبقه ای خانه هاشان. خانه ای قدیمی که طبقه ی پایین را بزها اشغال کرده و طبقه بالا هم ما و اعضای خانواده ای کردی. مهربانی و لطف شدیدی که به ما داشتند و نظیرش رو هیچ جای دیگه ی ایران ندیده بودیم. رودخانه هانی خوان, خنک و پر آب, سوراخ های درون کوه که یادگار دوران جنگ ایران و عراقند, پناهگاه انسانها . باغ های زیبا. مردمی ساده و صمیمی و فقیر. برای اولین بار در نجار آرامگاه زیارتگاهی دیدم که قبر زنان بود خاتو شیرین, خاتو شکوفه و خاتو ... زیارت گاه اهل حق ها. از اهالی پرسیدم که از مرز راحت می گذرید؟ گفتند که نه قبلا راحت بود و الان مین گذاری کردند. فقط راه های محدودی هست که می شه از مرز کذشت که برای اون هم باید کاغذ گذر بگیری از اونور و در نتیجه درامد ما خیلی کم شده.
شب رو در تراس خانه ی روستایی خوابیدیم و صبح با سختی خداحافظی و سوار ماشین مریوان شدیم اما به قصد اورامان.
در طول راه با راننده و به خصوص مرد ی که کنار راننده نشسته بود گپ زدیم. از اونها هم راجع به مین پرسیدم و گفتند نه درست نیست. مسیر پاوه به مریوان تقریبا جاده ی مرزی هست, حلپچه در دور دست ته یک دشت پایین کوه و روستایی ته دره که باغهایش با باغهای عراقی ها به هم چسبیده قابل دیدنه. گفتند اون پایین از جهنم هم داغتره. به کنار قهوه خونه ای رسیدیم در بالای کوه که خنک بود و هوای کوهستانی به اون سبکی که من می شناختم داشت. چون بقیه مناطق هم کوهستانی بود اما گرم و من متعجب بودم که چرا, با دیده هایم از مناطق کوهستانی دیگه فرق می کند. انقدر فضا خوب بود که ما خواستیم شب رو بیرون همون قهوه خونه بمونیم و کمی اطراف را بگردیم. تا به همسفران این رو اعلام کردیم رنگ از روی همشون پرید که نه اینجا زیاد هم خوب نیست. بیاید برید اورامان بمونید و گفتند اگر هم موندید تا اون بالا که پرچم هست بیشتر نرید بعدش مرزه ممکنه مین هم باشه که من با تعجب نگاهش کردم. چون ساعتی قبل پرسیده بودم و گفتند دروغه و مینی نیست و نگاه منو که متوجه شد گفت مین هایی که از دوره جنگ عراق مونده البته. خلاصه ما هم تصمیممون رو عوض کردیم و دم پاسگاهی که سر دو راهی بود پیاده شدیم آخرین حرفی که زدند این بود که اگر خواستید امروز برید مریوان تا هوا تاریک نشده راه بیافتید چون پاسگاه در شب هر کسی رو پیاده ببینه با تیر میزنه. ماشین به سمت مریوان رفت و ما پیاده با کوله هامون در جاده ی کوهستانی به سمت اورامانات راه افتادیم. اورامان تخت فضایش با پاوه و دشه و نجار خیلی متفاوت بود. بوی مذهب میومد. بوی تعصب. نگاه خشمگین و غریبه مردهای دستار به سر با ریش بلند بدون سیبیل. به دوستم گفتم. حس می کنم بعضی از همونها که دخترشون و خواهرشون رو تحت نام قتل ناموسی می کشند رو دارم می بینم. مسجد شهر در دورترین نقطه بود و دید خوبی داشت و ساختمانی جالب و من وارد بخش مردانه شدم و حس خوبی نبود دوستم به دیدن در و دیوار رفت و من کمی ایستادم و بعد خارج شدم. از اورامان تخت خارج شدیم و به سمت اورامان بالا رفتیم تا شب رو اونجا بگذرونیم . اما اونجا هم همین آش و همین کاسه. ما که صمیمیت پاوه و دشه رو دیده بودیم حس کردیم اینجا جای ما نیست. باز ماشین برای مریوان نبود و به امید اینکه وسط راه وانتی چیزی گیر بیاریم پیاده راه افتادیم به سمت بالای جاده که احتمالا یه 4و 5 ساعتی باید می رفتیم تا برسیم به مسیر مریوان. نیم ساعتی راه رفته بودیم که وانتی وایستاد و ما رو سوار کرد. پشت وانت نشستیم و حال جاده های کوهستانی و بادی که می خورد تو صورتمون. سر دو راهی به راننده گفتیم که قصدمون مریوانه و تا مقصد خودش که روستای درکه بود همراهیش کردیم. هنوز راه نیافتاده بود که دو تا کرد هم نمی دونم از کجا سوار شدند. بسیار صمیمی و خوبش خنده .صحبت کردیم که ما از کجا آمدیم و آنها چه. تهران رو خوب می شناختند گفتند سالها اونجا کار کردیم ولی آخر برگشتیم اینجا تهران خفمون می کرد. و قیافه خندان ما رو هم که دیدند گفتند شما هم مثل اینکه طبیعت اینجا بهتون ساخته. خلاصه تو درکه پیاده شدیم و وانتی هیچ پولی ازمون نگرفت.با دو همسفر جدیدمون سوار یک وانت دیگه ای شدیم. تا سه راه حزب الله. باز کنار جاده وایستاده بودیم که موتور سواری اومد مردی با لباس کردی سبز رنگ و کلتی به کمر. به دوستم گفت کارت شناسایی تو بده ببینم. دوستم که کلت رو ندیده بود گفت شما خودت کارت شناسایتو بده ببینم. و او هم کلتش رو نشونمون داد. و دوستم کارت شناساییشو . بعد پرسید از کجا اومدید چرا اومدید اون بالا چه می کردید کجاها رفتید و کجا می روید. و بعد هم رفت و ما بالاخره ماشین مریوان رو گیر اوردیم و رفتیم.مریوان شهر بود با فضایی کاملا متفاوت از بافت روستایی. دریاچه زریوار هم با نیزارهای زیبا , ولی محیطی کاملا توریستی. با قایقرانی دوست شدیم و در آلاچیقش گپی زدیم وچای خوردیم . مرد خوبی بود.ازش راجع به فضای مذهبی اورامانات پرسیدیم که گفت مردم خود اورامان این طور نبودند تا این که عده ای رو از جای دیگه اوردند و در اینجا ساکن شدند. اونجا دوست بسیار بسیار عزیز کمپینی ای هم که از تهران اومده بود رو دیدم و بعد هم ما از دست پشه ها فرار کردیم. جای جانداری که مارو خورده بود هنوز که تقریبا یه ماه و نیم گذشته مونده. فرداش کمی در بازار چرخ زدیم و بعد حرکت به سمت سنندج خیلی گرم و ما هم خسته از سه روز بی وقفه از این ور به اون ور رفتن . به پارکی که در روی یک تپه بود و معروفه اما اسمش یادم نمیاد رفتیم و روی زیر اندازهای کوهمون همونجا خوابیدیم. بعد هم گشتی کوتاه مدت توی شهر و خرید کماله ( نون که توش تره داره) توماتو ( اسم محلی گوجه فرنگی نه اسم فرنگی) و پنیر که شب توی اتوبوس سنندج به تهران خوردیم.
یکی از بهترین سفرهایی بود که رفتم. دیده ها و شنیده ها انقدر زیاد و فشرده بودند که نمی شه همرو یک جا نوشت. اما خوبی مسافرت بدون وسیله با تعداد نفرات کم اینه که خیلی بیشتر می تونی با مردم قاطی شی و اونها هم خیلی زودتر بهت اعتماد می کنند. آخر جریان مین های مرزی را نفهمیدم که اگر راست باشه بازهم فاجعه ای انسانی در بی صدایی رخ داده و ما نمی شنویم.
باد ما را هم با خود برد
فرقمان ناچیز است
در همه چیز است؟

hoom

2008-08-17T03:42:00.003+04:30

سورنا را گرفته اند مثل خیلی موارد دیگر جای متهم و شاکی عوض شده است. شما زنی را در نظر بگیرید که مورد تجاوز واقع شده. او شکایت می کند و اگر خوش شانس باشد مرد متجاوز را هم شناسایی می کند و او بازداشت می شود. مرد اعتراف نمی کند زن اما گفته به او تجاوز شده پس این یعنی رابطه نامشروع به احتمال زیاد شلاق نیز می خورد و مجازات می شود. مرد اما تبرئه شده. حال اگر زن, ازدواج هم کرده باشد که دیگر هیچ احتمال اتهام زنا نیز وجود دارد. مجرم آزاد است و تبرئه می شود, شاکی اما مجازاتی سخت را پیش رو دارد. حال استادی نه تنها در دانشگاه زنجان بلکه استادی از جمع بزرگ استادان کل کشور نه به دختری دانشجو که در واقع به کل دانشجویان تجاوز کرده. دانشجویان شاکیند و دکتر مددی که حیف نام استاد و دکتر است برایش متهم. اما مثل مثال ساده ی بالا متهم تبرئه شده و دانشجویان مجازات. این واقعیت قابل گسترش به تمام زوایای زندگی است. به هر چه که اعتراض کنی, به جرم اعتراض, مجازات خواهی شد.

تهران کوه دارد- تهرانتو کوه ندارد
خبر: تابناک: نايب رئيس هيئت كوهنوردي بانوان آستارا گفت: براي نخستين بار در جهان و ايران، يك كوهنورد زن 50 ساله آستارايي در درياچه يخ زده و زير صفر درياچه قله سبلان استان اردبيل موفق به شنا شد. هاجر چهاربند امروز در گفتگو بافارس در آستارا افزود: روز گذشته 20 نفر از اعضاي هيئت كوهنوردي بانوان آستارا به سرپرستي بنده، موفق به صعود قله 4 هزار و 811 متري سبلان شدند.
وي ادامه داد: در جريان اين صعود موفقيت‌آميز يكي از كوهنوردان 50 ساله گروه مذكور به نام شهين باغچه‌سرايي موفق به شنا در درياچه قله سبلان شد.
چهاربند اظهار داشت: اين شنا در حالي صورت گرفت كه يك طرف آب اين درياچه يخ زده و آب قسمت ديگر درياچه با دماي زير صفر درجه بود ولي اين كوهنورد زن با سابقه به مدت 45 دقيقه در آن شنا كرد كه يك ركورد جهاني است زيرا تاكنون هيچ زن ايراني و يا خارجي در اين درياچه عميق كه عمق آن به حدود 50 متر مي رسد، موفق به شنا نشده است.

- شنای یک کوهنورد زن ایرانی در دریاچه قله سبلان که حتا وسط تابستان هم قطعه های یخ روی آن شناور است, شاید در
میان اخبار متفاوت و جورواجور گم شده باشد. اما معانی بسیاری دارد. یاد قدیم گروه کوه خودمون می افتم. سه سال پیش کلاسهای کاراموزی دختر ها و پسرها مخلوط بود و جنسیت استاد هم مطرح نبود. کارآ»وزی کوهپیمایی و سنگ نوردی به این ترتیب گذشت اما سر یخ و برف بخش نامه ی جدیدی ابلاغ شد. کلاس دخترها و پسرها باید جدا باشد و استادان زن به زنها و استادان مرد به مردها آموزش دهند. اکثر کلاس ها با دلیل کم بودن داوطلبان دختر و یا کم بودن استاد زن و پر بودن وقت آنها عقب می افتاد. باز وضع گروه ما بهتر بود و یک سری مسائل دیگه. با سه تا از دوستان رفتیم همین قله که زیبا ترین جای دنیاست. تو دامنه های سبلان به یک مرد چوپان بر خوردیم که متعجبانه از یکی از دوستان پرسید این دخترا چرا می رن کوه. این خبر خاطرات و اتفاقات زیادی رو یاد آوری می کنه برا همین این خبر رو که خوندم خیلی خوشحال شدم. http://www.shemirankooh.ir/post-248.aspx

عکس: قله سبلان

jk' ng

2008-08-12T06:28:00.003+04:30

هوم از وقتی اومدم یک خبر خوب هم نشنیدم. روز به روز هم اخبار بدتر می شوند. اخبار را که دوستان می نویسند و می شنویم و می دانیم. لایحه ضد خانواده و اعدام و احکام حبس و...
اینجا هم که چند روز اول بی هیچ حسی و بی هیچ تمرکزی تنها دیدم و شنیدم. اما باید آرام تر شود تا بفهمم کجام و چه خبر است.
اما پریروز سخنرانی خانم عباس قلی رو رفتم که درباره بررسی گفتمان جدید جنبش های زنان در ایران بود. در اعلام برنامه ی سخنرانی نوشته شده بود ( در این برنامه خانم عباس قلی زاده در مورد تفاوتهای بین جنبش های فمینیستی مختلف در ایران صحبت خواهد کرد. در این صحبت ایشان به اختلافات بین این نهضت ها که به علت دلایل واقع گرایانه ای به وجود آمده اند خواهد پرداخت). اول قصد نداشتم برم اما وقتی عنوانی به این گندگی رو دیدم کنجکاو شدم که یک نفر چطور می تونه راجع به همه ی اینها صحبت کنه. خوب بود حداقل می نوشت راجع به گروه میدان. که خوب رفتم و البته حرف های زیادی هم راجع به کمپین یک میلیون امضا گفتند. البته تقریبا تمام معایبش را از دید خودشان اسم بردند و بعد هر ایراد می گفتند اما ما در گروه میدان و ما در کمپین ضد سنگسار خیلی خوبیم .
در انتها هر نفر تنها می توانست یک سوال بپرسد که من یک سوالم را پرسیدم و جواب درستی هم نگرفتم. درنتیجه نقدهایی که به صحبت هاشون داشتم رو اینجا می نویسم. به نظر من اصلا از نظر اخلاقی و حرفه ای درست نیست که یک فردی که با گروه های دیگر زنان مشکل دارد بیاید عنوان سخنرانیش رو صحبت راجع به همه این گروه ها ی ایران اون هم در کشوری خارجی و در یکی از معتبرترین دانشگاه ها بگذارد.
گفتند که ایدئولوژی در جنبش زنان از بین رفته و پراگماتیسم جایش را گرفته. اما من تعداد زیادی از فعالین رو می شناسم که اتفاقا با ایدئولوژی های مختلف کنار هم جمع شدند و کار می کنند و کسی هم ایدئولوژی خودش رو منکر می شه.
گفتند که برابری خواهی حقوقی 100 سال و بلکه بیشتر است که در ایران مطرح بوده در نتیجه خواست کمپین جدید نیست و سپس مطرح کردند که آیا برابری خواهی پاسخ گوی تمام نیاز های زنان است؟ و سپس گفتند نه, در نتیجه گروه های دیگر زنان به وجود آمدند. خوب با اینش منم مشکلی ندارم اما بعد گفتند که کمپین یک میلیون امضا و تغییرات قانونی چون در میان توده مردم کار می کند تغییر ساختاری به وجود نمی آورد اما ما در گروه میدان با نوبنیاد گرایی مقابله می کنیم یعنی با سطوح بالاتر از مردم که همون طور که می دونید نو بنیاد گراها دو, سه ساله به قدرت رسیدند.
اولا تغییر ساختاری چیست و دوما از کی تا به حال تغییر در رده بالای جامعه ساختاری محسوب می شود و از کی تغییر در توده مردم ساختاری نیست. برای نشان دادن بیهوده بودن کمپین گفتند که شما عراق و افغانستان رو ببینید قوانینش برابر شده اند اما مگر در وضعیت مردم تغییری به وجود آمد؟ سوال من اینه که اتفاقا در عراق و افغانستان قوانین از بالا تغییر کردند و در نتیجه برای مردم فایده ای نداشتند و این مشابه همون کاری است که خودشون گفتند خوبه و ما در میدان انجام می دیم.
اما کمپین اگر موفق به تغییر قوانین شود به علت فشار از پایین و آگاهی خود مردم است پس مشخص است که در زندگی مردم تغییر به وجود می آید.
گفتند کمپین یک میلیون امضا سطحی است و تنها 5و 6 قانون رو می خواهد تغییر دهد اما ما در کمپین ضد سنگسار عمقی نگاه می کنیم. می دانیم که کسانی که محکوم به سنگسار می شوند اکثرا از قشر فقیرند ما می فهمیم بین زن شیعه و مرد شیعه بین زن سنی و مرد سنی بین زن کرد و مرد کرد و... تفاوت هست پس وقتی میگیم سنگسار نه یعنی می خواهیم یک تغییر ساختاری به وجود بیاریم.
من می خواستم بگم پس قتلهای ناموسی, تعدد زوجات قوانین طلاق و دیه و... همه ی اینها که بیشتر گریبان زن فقیر و قومیتها و غیره رو گرفته. شما چطور بدون نام بردن از این قوانین 10 مورد کمپین رو به پنج شیش مورد کاهش می دید و بعد هم می گید فایده ای ندارند.
در مقابلش از جداسازی جنسیتی و مهندسی جنسی در جامعه نام می برید که خوب است مردم از اینها مطلع شوند و خواستار تغییر. ما چطور می تونیم انتظار داشته باشیم مردمی که هنوز ضرورت تغییر همین قوانینی که به قول شما صد ساله داریم براشون می جنگیدیم رو درک نکردند حالا بیان بحث مهندسی جنسی رو درک کنند و بخوان تغییرش بدهند؟
بعد هم مگه ما مشکلاتمون از سه سال پیش که به قول شما نو بنیاد گراها و به قول ما عهد عتیق گراها سر کار اومدند شروع شد که حالا بیایم با اونها مقابله کنیم کار ساختاری کردیم و مشکلاتمون حل میشه؟ در دوره اصلاحات هم همین مشکلات بود قبلترش هم.
برای کارهای دیگران در هر سطحی می توان ارزش قائل شد اما برای کاری که با لوث کردن و از بین بردن ارزش کار دیگران بخواهد خود را بزرگ جلوه دهد نه.

پ ن: کتابامو هنوز باز نکردم. شعر خاصی توی ذهنم نیست. تو گوگل برتولت برشت رو سرچ کردم و این اومد

یادی از دختر غرق‌شده

شعری از برتولت برش

تترجمه‌ی بهروز مشیری

1چون غرق شد

و به زیر آب فرو رفت

و از رودها و شط‌ها گذشت

فیروزه‌ی آسمان بس شگفت می‌درخشید

گفتی آسمان باید تن بی‌جان او را نوازش دهد.

2خزه‌ها و جلبک‌ها به تنش پیچید

تا تن بی‌جانش کم کم سنگین‌تر شد.

ماهیان، بی‌پروا، گرد او شنا می‌کردند

و گیاه و جانور، آخرین سفرش را دشوارتر.3

و آسمان شام‌گاه، همچون دود، سیاه شد

و شب، نور را به یاری ستارگان زنده نگه داشت.

اما، بامداد، بازآمد تا او راباز هم صبح و شبی باشد.

4و چون تن پریده رنگش در آب گندید

چنین شد که خدا نیز سرانجام او را فراموش کرد،

نخست چهره‌اش، سپس دست‌هایش، و آن‌گاه گیسوانش

با بسیاری لاشه‌ها، لاشه‌ای شد در رودها.

2008-07-18T00:16:00.004+04:30

پیشه ام آزادی است
آزادی باشد. در پی اش بیکاریست

بیانیه 18 تیر

2008-07-06T15:41:00.000+04:30

هجده تير بي شك، صفحه اي ماندگار در تقويم جنبش دانشجويي كشورمان محسوب مي شود؛ به گونه اي كه تاريخ كوشش هاي دموكراسي خواهانه و اعتراضي دانشجويان در كشورهاي استبدادي، همواره با ديده احترام و بغضي فروخورده به آن مي نگرد. اگر دوم خرداد را گواهي بر مطالبات سياسي و آرمان هاي دموكراتيك ايرانيان تلقي كنيم اما حوادث تلخ و خونبار تيرماه سال 78 آشكارا نشان داد كه نظام سياسي حاكم، تا چه اندازه اي از ظرفيّت انتقاد و اعتراضات دانشجويي برخوردار است. از اين رو بيراهه نيست اگر استدلال كنيم كه فاجعه 18 تير، سرنوشت جنبش اصلاحات را، پيشاپيش و به گونه اي آشكار، به تصوير كشيد و سيماي پنهان امّا حقيقي استبداد ديني آغشته به نفت را عيان ساخت. براستي افسوس بر نظامي كه در مواجهه با اعتراض هاي دانشجوياني كه در همين سرزمين پرورش يافته اند، به انواع سلاح هاي گرم و سرد و زندان و شكنجه و انفرادي متوسل مي شود. گرچه پيگيري قضايي اين فاجعه، همچنان كمترين خواسته جنبش دانشجويي و افكار عمومي محسوب مي شود امّا تقليل 18 تير تا حد «دزديده شدن يك ريش تراش» عملاً دهن كجي گستاخانه اي به مجموعه آزادي خواهان، فعالان حقوق بشر و حتي جامعه ايراني است كه به خاطره اي دردناك تر از فجايع آن چند روز تبديل شد. جامعه ايران، از انقلاب مشروطه تاكنون، همچنان آبستن مطالبات موكراتيك و آزادي خواهانه است و 18 تير نيز، كوششي خونبار و ماندگار در راستاي نيل به همين آرمان هاي پاك و مقدس محسوب مي شود. اگر بپذيريم كه زايش و تكوين دموكراسي، همچون هر تولد ديگر، با رنج و مصائب گريزناپذيري همراه است پس چنين به نظر مي رسد كه روز به روز، بلكه لحظه به لحظه، بر رنج تكوين دموكراسي در جامعه ايراني افزوده مي شود و در اين ميان، جنبش دانشجويي همچنان اين صليب شكسته را به دوش مي كشد و در اين مسير، مظلومانه امّا مصمم، بيشترين هزينه ها را مي پردازد. ما فعّالان سياسي- دانشجويي ليبرال دانشگاه هاي تهران، ياد و خاطره عزت ابراهيم نژاد و تمامي دانشجويان رنج كشيده اي را كه در سال هاي عشق و شور جواني، به بند در آمدند، گرامي مي داريم و بار ديگر، آزادي بي قيد و شرط ياران دبستاني در بندمان را خواستاريم. باشد تا روزي نه چندان دور، در همين كوچه هايي كه اينك سرد و استبداد زده اند، در هواي دموكراسي استنشاق كنيم.

دانشجويان و دانش آموختگان ليبرال دانشگاه هاي تهران

تفاوت از زمین تا آسمان است

2008-04-28T16:10:00.003+04:30

زن قرمز پوش بسیار توجه من رو جلب کرده بود. با اخمی همیشگی می رقصید, حرف می زد و حتا با حفظ همون اخم در چهره, شادمانی می کرد. در مدت کوتاهی که مهمان عروسی قشقایی ها در هنگام گذر از روستایی در استان فارس بودیم. حرف های جسته گریخته زیادی راجع به زندگی سخت ناعادلانه زنهای ایلیاتی زیر سلطه مرد سالارانه سنت شنیده بودم. حیف که وقت نشد آنقدر بمونم تا صحبت کنیم یا ببینم. در سه برخوردی که در طول سفر با قشقایی ها رخ داد اما تفاوت میان زن و مرد از زمین تا آسمان بود. عکس اول مربوط به برخورد اول با ایل در حال کوچ بود. ایلی که هر چه نگاه می کردی فقط کودکان و زنان را می دیدی پیاده یا سوار بر خر در سنگ لاخ. و گله ی بزها و تعدادی هم سگ. که وقتی فوضولی هام جواب پیدا کرد مردها را دیدم سوار بر نیسان در جاده.
عکس دوم زنی در حال زدن شیر . یک عالمه بزغاله و وسایل و دو دختر بچه و اثری از مردی نبود تا ببینم او چه می کند.
و عکس سوم که متعلق به زن قرمز پوش است و زنهای دیگری که لباسهایی بی نهایت زیبا بر تن دارند و با هماهنگی کامل با موزیک محلی در تراس خانه ای می رقصند. و مردها هم در حیاط حلقه ای تشکیل داده و می رقصند اما نشانی از لباس محلی یا حتا به قول خودمون لباس پلوخوری هم نمی بینی. تی شرت و شلوار پارچه ای . شاید اول فکر کنیم که ایول چقدر به زن هاشون می رسند. اما شنیده ها و اخم همیشگی است که شاید واقعی باشند. نه تن هایی محصور در پارچه هایی رنگارنگ. در هر حال تفاوت از زمین تا آسمان است. چگونه فرهنگی می گوید که در یک عروسی زنها باید زیبا ترین لباس های سنتیشون را بپوشند اما مردها مهم نیست که با لباس هر روزه بیان حتا نه لباس سنتی؟. مسلما مخالف زیبایی رنگارنگی که دیدم نیستم. اما مفهوم اون تضاد از تراس تا حیاط می تونه وحشت ناک باشه.
...
اما از آن رو که اینجا بودن زیاده است, و از آن رو
که به ظاهر, همه ی آنچه اینجایی ست, و نا پدید شونده,
که ربط عجیبی به ما دارد, نیازمند ماست. ما,
نا پدیدشونده ترین ها
ریلکه

ما و شما نداریم که

2008-04-17T17:25:00.004+04:30

حکم سه امیر کبیری تایید شد و ننگ بر این عدالت. اما :
http://www.autnews.info/archives/1387,01,0008752

خوب امسال هم که سال نو آوری و شکوفایی نام گذاری شد و گشت ارشاد تو هفته تیر هم جدا نوآوری کرد و ساک های خرید رو بازدید کرد. من موندم که چطور ملت توی صف وایسادند که ساکهاشون بازدید شه و یک نفر هم چیزی نگفته خوب هر بار یک قدم میان جلوتر. من هم معمولا زیاد از هفت تیر رد می شم و به صورتی زیک زاک طوری از دست نگاه هیز مامورای ارشاد در فرار. جدا امنیت اجتماعی رو گرفتن از آدم. اگر حجاب باید اسلامی باشه که دو نوع مگه نیست؟ صورت زن و نگاه مرد باید حجاب داشته باشه. پس وقتی نه این و نه اون حجاب داره پس مثل روز روشنه که بحث اسلام نیست و بحث قدرت نمایی سیاسی است. اما اگه بالاخره کسی به این موضوع اعتراض نکنه هر روز اونها یک قدم پیش میان و ملت باز توی صف وای میستند تا چک شن. و ممکنه جدا به مرحله نقاب و نگاه هم برسه. هر روز و هر روز زن ستیزی را با زور و چماق افزایش می دهند. زن ستیزی آشکاری که انگار چشم هانسبت بهش خنثی است و کسی نمی بیند. زن ستیزی ای که نمونه اش رو در طالبان و گروه هایی نظیر آنها می توان یافت. زن ستیزی ای که حتا در صحبت مردمی که به تنگ آمده اند هم نمایان است همیشه می گویند کار گشت های ارشاد خیلی بد من خودم موردهای زیادی رو دیدم که هیچ مشکلی نداشتند اما تعدادی.... و این اماهاست که کفر آدم رو در میاره تا جایی که یک بار تو تاکسی به یه مردی که داشت این اماهاشو می گفت گفتم که پس تو نودونه درصد کشورهای دنیا که مانتو و روسری هم نیست حتا همه دارن تو خیابون به هم تجاوز می کنندو روال کار از دست همه در رفته دیگه. مردک هم ساکت شد و دیگه چیزی نگفت.
کتاب هزارخورشید تابان داستان سرگذشت زنان افغان را میخوانم و اطلاعات زیادی از افغانستان ندارم اما با همین چند نامی که می شناسم به نظرم دوره های تاریخی حکومت در افغانستان و موقعیت هر کدامش بر اساس واقعیت باشه که سندی است بر از بین رفتن هر نوع آزادی انسانی توسط بنیادگرایی دینی. کتاب بیشتر بر موقعیت و جایگاه و حق و حقوق زنان در هر دوره حکومتی افغانستان پرداخته. از دوره کمونیستی که تقریبا آزادترین دوره و برابرترین دوره برای زنان بوده و بعد مجاهدین که دوره جنگ و خونریزی و از بین رفتن بسیاری از حقوقی که در دوره قبل زنها داشتند و بعد دوره طالبان که هیچ حق انسانی ای برای زنان باقی نمی ماند. و این واقعیت که هر آزادی ای که به دست آوردی را دو دستی بچسب و برایش حفظش حتا بیشتر بجنگ. نه آنکه فکر کنی تا اینجا آمدی دیگر آسوده ایم و برگشت پذیر نیست . کاری که ما هم نکردیم.
باید با آخرین توان کمپین یک ملیون امضا را پیش برد. نمی دانم چرا این فکر اپیدمی شده که تنها فعالان زنان یا زنان دیگر که مایلند باید امضا جمع کنند و برای رهایی زنان کوشش کنند. مگر شما جامعه ای را دیده اید که آزادی هایی فقط مثلا در زمینه حقوق زنان درش به وجود آید ؟ آیا مگر این طور نیست که هر گام به جلو به همه جنبه های جامعه اثر بخشی می کند. اگر برابری در زمینه حقوق زنان رخ دهد چرا در زمینه های دیگر رخ ندهد. آیا وظیفه همه ما نیست که در راه انسانی شدن روابط و قوانین و جامعه پیش برویم؟ ایا معنای برابری حقوق زن و مرد این نیست که همه ما چه زنان و چه مردان در جامعه برابر تری داریم زندگی می کنیم؟ و این برای همه مهم نیست, جامعه ای که سراسر خودی و غیر خودی است که منجر به نابرابری های فراوان می شود, نباید تلنگری باشد برای تمام مردان و زنان که هر جا حرکتی به سمت برابر شدن هر قدر کم و کوچک صورت می گیرد همراه شویم؟

عکس: سفرنامه1
باطلاق گاو خونی تقریبا سر آغاز هیجانات سفر 13 روزه عید من بود. پس از این که شب قبل در مزرعه ای خوابیدیم صبح از بیابونهای زیبایی رد شدیم به دو تا دخمه رسیدیم و بنای تاریخی منحصر به فردی که تبدیل به ... شده است به ما خوشامد گفتند. که در پست جداگانه ای از اتفاقات و کاربری های عجیبی که از بناهای تاریخی دورافتاده مان می شود می نویسم. اما باطلاق بی نهایت زیبا بود و پر از پرنده های مهاجر فلامینکو و پلیکان وغیره که البته تا سعی می کردیم نزدیکشون شیم دسته ی بزرگی پرواز می کرد و دور و دورتر می شد. ساعتها توی لجنها راه رفتیم و تفریح من این بود که رد سیاه باقی مانده در آب را نگاه کنم. یا لجنهای سیاه بین انگشتای پارو شوت کنم. چند هفته قبل گویا طوفان می شه و گله ای رو به داخل باطلاق می کشونه و هوا آنقدر سرد می شه که تمام گله به همراه آب یخ می زنن و یخی یک تیکه کل باطلاق رو فرا می گیره. ما در وسطهای دریاچه به اجساد گوسفندها رسیدیم که اصلا بو نمی دادند.
پ ن : مدتی بود آقای الف نون حرفی نزده بود بخندیم که یادم افتاد جدیدا گفته همه دانشجویان راه اون دانشجویانی که تو تصادف کشته شدند رو ادامه بدند.

از اینجا تا مصیبت

گلی جان سفره دل را
برایت پهن خواهم کرد
گلی جان وحشت از سنگ است و سنگ انداز
وگرنه من برای شعرهای ناب خواهم خواند
در اینجا وقت گل گفتن
زمان گل شنفتن نیست
نهان در آستین همسخن ماری
درون هر سخن خاری ست
گلی جان در شگفتم از تو و این پاکی روشن
شگفتی نیست؟
که نیلوفر چنین شاداب در مرداب می روید؟
از اینجا تا مصیبت راه دوری نیست
از اینجا تا مصیبت سنگ سنگش
قصه تلخ جدائی ها
سر هر رهگذارش مرگ عشق و آشنائی هاست
از اینجا تا حدیث مهربانی راه دشواری ست
بیابان تا بیابانش پر از درد است
مرا سنگ صبوری نیست
گلی جان با توام
سنگ صبورم باش
شبم را روشنائی بخش
گلی, دریای نورم باش
حمید مصدق

عیدانه

2008-04-01T16:41:00.002+04:30

عید آمد. گه ترین سال با گه ترین اتفاقات ممکن تموم شد. به جز معدود اتفاقات خوب باقیش به معنای واقعی دهن سرویسی. امسال اما با سفری خوب و متفاوت و انسانهایی جدید در قامت دوست آغاز شد.13 روز و ما 13 نفر. دور زندگی تند شده و تمرکزی نیست. حمید در کوه ها گم شد و باز هم افسوسی دیگر که چرا تنها رفت. تغییری رخ داده و دیگر در پی اثبات نیستیم. همینیم که هستیم.
...
پنجره
چون تلخی لب خنده ی حزنی
باز شو
تا شاخه نوری بروید
در شکاف خاک خشک رنج ام
از بذر تلاش من!

پنجره
بیدار شب
هشیار شب
در انتظار صبح دم چیزی
نمی گوید...

پنجره!
دانم که آخر, چون یکی لب خند
خواهی کشت این روح مصیبت را
که ماسیده است
در هزاران گوشه ی تاریک و کور این شبستان سیاه وهم
...
شاملو- شبانه

همنورد

2008-03-15T20:49:00.001+03:30

http://www.shemirankooh.ir/post-193.aspx

چه برایمان مانده جز امیدواری
...

بیانیه دانشجویان لیبرال دانشگاه های تهران به مناسبت 8 مارس، روزجهانی زن

2008-03-08T00:34:00.001+03:30

8 مارس یادآور یکصد سال مبارزه زنان برای کسب حقوق برابر در اقصی نقاط جهان است. حاکمیت بنیادگرا در ایران، در راستای نابودی نهادهای مدنی برای ایجاد یک جامعه تماماً پوپولیستی انواع فشارها را بر فعالین عرصه جامعه مدنی وارد می کند. جنبش زنان نیز به عنوان یکی از جنبشهای اجتماعی فعال در ایران در کنار جنبش دانشجویی،جنبش کارگری، جنبش سبکهای زندگی و ... مورد هجوم حاکمیت قرار دارد . جنبش زنان ایران با فعالیت در کمپین یک میلیون امضا به گسترش گفتمان برابری خواهی و فعالیت بر ضد تبعیض علیه زنان پرداخته و به مقاومت مدنی در برابر فشارهای حکومت پدرسالار دست زده است. گسترش همین فعالیت ها ست که امروزه یکی از معتبرترین جوایز حقوق بشر را برای خانم پروین اردلان به ارمغان آورده است. فعالیتهایی که استبداد نفتی نه تنها آنها را ارجی نمی نهد بلکه بر سرکوب فعالین جنبش زنان نیز می افزاید. ما دانشجویان لیبرال دانشگاههای تهران با تاکید بر گسترش گفتمان برابری حقوقی میان زن و مرد و میان آحاد شهروندان جامعه که مبنای حقوق بنیادین بشر محسوب شده و به گسترش هر چه بیشتر حقوق بشر در جامعه منجر می شود از فعالیتهای جنبش زنان و نمود برجسته آن در جامعه ایران یعنی کمپین یک میلیون امضا حمایت می کنیم .
پس از حاکم شدن هر چه بیشتر ویژگیهای ارتجاعی در سیاستگذاریهای کلان جامعه، حق آموزش زنان به عنوان یکی از پنج شاخص اصلی توسعه یافتگی نیز بیش از پیش مورد تبعیض و تحدید قرار گرفته است. این در حالی است که آموزش از حقوق اولیه هر انسان بوده و محدودیت بر اساس جنسیت یکی از آشکارترین موارد نقض حقوق بشر است که در قالب طرح هایی نظیر سهمیه بندی جنسیتی در دانشگاه توسط ساختار قدرت پدر سالار پی گیری می شود. مقابله با این نوع اندیشه های زن ستیزانه ریشه دار در قرائت بنیادگرا یانه از دین حاکم بر دولت استبدادی نفتی، نیازمند فعالیتی طولانی و مستمر است که می تواند و می بایست مورد حمایت موثر جنبش دانشجویی قرار گیرد. جای تأسف است که چنین تبعیضهایی در سرزمینی رخ می دهد که احترام به حقوق زنان در آیینها و سنتهای باستانی آن سخت مورد توجه بوده است. ما با بیان اعتراض خود نسبت به این طرح ها، از تمامی گروه های دانشجویی می خواهیم اعتراض خود را نسبت به این طرح ها اعلام کنند.
کارنامه جنبش زنان در سال گذشته درخشان است و با وجود تمام مشکلات نظیر بازداشت فعالین جنبش زنان طی سال گذشته در مقاطع زمانی گوناگون, گسترش خواسته های زنان در جامعه و آگاهی بخشی به توده مردم توسط اعضای کمپین یک ملیون امضا نتایج درخشانی را به بار آورده است که می توان به مطرح شدن موارد ارث و دیه در مجلس وجلوگیری از تصویب لایحه حمایت از خانواده اشاره کرد.
ما با تبریک روز جهانی زن تلاش مسالمت آمیز فعالین جنبش زنان برای دست یابی به آزادی های مدنی را ارج می نهیم و در این راه، خود را همراه آنها می دانیم .

دانشجویان لیبرال دانشگاه های تهران

بگذریم

2008-02-24T22:01:00.001+03:30

فعالیت کمپین فعالیتی داوطلبانه است. نه سازمانی است و سلسله مراتبی که با روشهای ترقیبی و رقابتی افراد را به فعالیت برانگیزاند و نه مالی و نه هیچ ,جز انگیزه تغییری که فرد فرد انسانهای درگیر کمپین آن را در تجربیات فردی و جمعی خود یافته اند. انگیزه ای که در پس شناخت هویت خویش به عنوان انسان به وجود می آید که اگر من زنم و انسانم پس حقوقی برابر با انسانهایی به نام مرد دارم. و اگر آن گونه که در این مرز و دیار باب شده و مادرم و خواهرم و همسرم و فرزندم و سپس با ادبیاتی به قولی اسلامی و به قولی ویکتوریایی بهشت زیر پایم است و هزاران فضیلت اخلاقی دارم که مردها ندارندهم که پس لابد موجودی برترم و حقوقی برابر که هیچ بیشتر باید بخواهم. بگذریم, برابری حقوقی که از اولین ملزومات حقوق بنیادین بشر است آنقدر مشخص است که نیازی به وارد شدن به بازی سفسطه و بازی کلامی که آقایان حکومتی دارند, نیست.
اما نیاز به گفتن است که آنها رها و نسیم را بی سبب وارد بازی خنده دار امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام و غیره کرده اند. که اولا همان گونه که دوستان دیگر هم گفته اند وای به حال کشوری که امنیتش با امضا گرفتنی به حق به خطر بیافتد که زدن این اتهام به فعالین کمپین را خود می توان تشویش اذهان عمومی دانست و دوم آن که اگر امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز را تبلیغ علیه نظام می دانند. پس خودشان به نا عادلانه بودن و ستمی که در اثر این نا برابری به نیمی از جامعه که نه بر کل جامعه وارد می آید واقفند و سخن گفتن از آن و فاش شدن این موضوع را تبلیغ علیه نظام به شمار می آورند.
شاید هم باز اگر از این حرفها بگذریم رها , تاریخ تصویری کمپین را نیز از دریچه دوربینش به تصویر می کشد. و با عکس هایش که تمام لحظات کمپین را شامل می شوند. کار پر هزینه تحریف فعالیت های فعالین زن را که توسط سایت ها و نشریات وابسته به امنیت لرزانی ها صورت می گیرد را نقش بر آب می کند.
آقایان حکومتی تشویش اذهان عمومکی مطمئن باشند از همه چیز که گذشتیم از خودمان و مفهوم انسان, آزادی و برابری و دفترچه های آگاهی بخش این مفاهیم و بیانیه و امضاهایی که سند این آگاهی هستند نمیگذریم. نه رها و نسیم میگذرند و نه ما و نه دیگرانی که نه ما می شناسیم و نه شما , اما هر روز در خیابانها و کوچه های این شهر و دیار از کنارشان می گذریم. در اتوبوس و پارک کنارشان می نشینیم و در میان صدای خیابان و بوق و همهمه, کسی از کمپین یک ملیون امضا و لزوم تغییر قوانین می گوید.
امیدوار
هم آنجا که ایستاده ای
ژرفا را بکاو
آن پایین چشمه ای است
بگذار, مردان تاریک, فریاد برآورند:
همواره, در آن پایین دوزخ است

نیچه- اکنون میان دو هیچ

هورراااا

2008-02-13T23:29:00.003+03:30

اول لینک رو با پست قبل یک جا گذاشتم بعد دیدم نخیر این طوری نمی شه. بعد این همه مشکلات و دهن سرویسی ها این خبر انقدر خوشحال کنندس که پست جدا گونه هم کافی نیست :)))

پروین جدا تبرییکککک

اهدای جایزه‌ی معتبر بنیاد اولاف پالمه به پروین اردلان

http://www.change4equality.com/spip.php?article1675

http://www.palmefonden.se/index.php?page=53

جنون زده گان خشم

درود!درود!
به دوستان نزدیک و دور
به دنیا ها, به آفتاب ها- به ارواح آتشین
درود بر آنان که روحی سوزان چو خورشید دارند
درود بر ارواح آفتاب گونه ی آن کسان
که در این کابوس خوف
در این دریای خروشان مرگ و زندگی
دست در دست یکدیگر نهاده اند
...
جنون زده گان
می بایست آتش به پا کنند
و در دل آتش می بایست به رقص اندر شوند
می بایست بر دنیا آتش و رعد گسترند
و خاکستر بر جای مانده اش را
دیگر باره به آتش کشند
تا نظام مندرس
همچون ققنوس
دیگر باره از خاکستر خویش
سر بر نیاورد
این خاکستر را می بایست
به باد سپارند
تا دیگر احیا نود
...
یقیشه چارنتس -احمد شاملو دفتر دوم

هوم

2008-02-13T21:21:00.004+03:30

ذهن های پر دود
با ژستی هنرمندانه
تیپی روشن فکرانه
آرمانی خیابانی
با درکی به پوچی یک بنیاد
که می خندد بر دیگران
تا نخندند بر او
را تنها رفتاری دلقک وار سزاوار است
نه بحث با قهوه
و نه راه پر پیچ و خم کوهستان
در لا به لای ترافیک و کتاب و باران
خویشتن محو, محو
دوباره به دنبال معنای خود
در به در سر به هر کوی و کتاب دودآلود
می کشیم؟

عکس: عکس, نمایان گر باغی است که در بچگی به دنبال تمشک و گنج لا به لای درخت های بزرگ و بلندش می گشتم, بعد از سال ها, برگشتم و نفهمیدم چگونه اندیشه ای تمام درخت ها را قطع کرده, به جز یک لیمو و یک نارنگی و به جایش نهال هایی کاشته که هر چه زور می زنند رشد نمی کند. تنها حس آشنا همین حوض سیمانی بود و گلی ساعتی, نه حس من مثل سالها پیش بود و نه هیچ چیز دیگر. جای پرچین های چوبی با سیم خاردار که رویش را تمشک و گل انار پوشانده هم دیوارهایی سیمانی, زشتنمایی می کنند.

فلسفه یا سفسطه

2008-02-05T11:45:00.000+03:30

فلسفه, اندیشه و نوشتار فلسفی معمولا در نتیجه افکار و اندیشه نویسنده ای به وجود آمد که از وضع موجود ناراضی بود و می خواست وضع بهتری را بر پایه منطق توصیف کند تا شرایط گزار از وضع موجود به دست آید. از این طریق یعنی نوشتن فرصتی به وجود می آید که افکار و نوشته های وی توسط دیگر اندیشمندان نقد شده و معمولا در کتابهای بعدی همان نویسنده به تکامل می رسد و نوعی اندیشه نوین را پایه گذاری می کند که به مرور پذیرفته می شود و وقتی اوضاع برای تغییر وضعیت موجود مناسب شد. ساختار اجتماعی سیاسی بر پایه این نظریه جدید شکل میگیرد که یا موفقیت آمیز می شود و در طی زمان به اصلاح درونی میپردازد و یا شکت می خورد و صاحبان قدرت به زور اسلحه در پی حفظ وضعیت موجود هستند و یا اگر نخواهد تغییری در خود دهد دچار فروپاشی میگردد. حال اگر از سطح یک نظام به فعالان سیاسی یا اجتماعی که در گروه های کوچکتر مشغول فعالیتند نگاه کنیم تقریبا از همین چارچوب پیروی می کنند. و این ساده اندیشیدن محض است که توقع داشته باشیم یک گروه فعال در تمام زمان از یک روش ثابت استفاده کند و اگر تغییر روش داد بگوییم حزب باد است. به اعتقاد من این تغییرات منجر به ادامه حیات آن گروه ها شده و استمرار فعالیت برای تغییر را در پی می اورد حال آنکه موضع قبلی صرفا به نابودی می انجاد. همان گونه که انجامیده. چه در سطح نظام برخی کشورها چه پیروان مکتبی خاص. اما این موضوع فرق می کند با مسئله عده ای محدود درون جنبشی بزرگتر که ناگاه تغییر موضع و جایگاه می دهند و در غالبی نو ظهور می کنند بدون انکه به هم مسلکان خود کوچکترین آگاهی ای داده باشند. و سپس در برابر موج انتقادات ,تازه به یاد فلسفه ی تغییر می افتند و شروع به نوشتن می کنند. به اعتقاد من این جز سفسطه چیز دیگری نیست. و پذیرفته نمی شود. چون فلسفه زمینه اندیشیدن و تغییر را به وجود می آورد حال آنکه سفسطه در حد توجیه مطرح شده . همان کاری که الف نون می کند. یک کاری میکنه و یه چیزی میگه و تازه بعد تمام دستگاه دولت و رسانه و سرکوب تازه می خواهند آن را ماسمالی کنند. یا اول حجاب اجباری می شه و چند سال بعد تازه به فکر فرهنگ سازی حجاب می افتند و ... ساده است که درون خانه بنشینیم و بگوییم چرا دیگرا ال کردند و بل کردند . ساده است که نقد پذیر نباشیم و تحمل نکنیم اما هدفمان چه می شود؟

من در خانه خود منزل می گزینم
هرگز از کسی تقلید نکرده ام
و به هر استادی که نتوانسته است
برخود خنده زند
می خندم
نیچه- حکمت شادان

آزادی دانشجویان, پس کی

2008-01-28T00:09:00.000+03:30

مگر نه آنکه در قانون اساسی آمده تفتیش عقاید ممنوع. مگرنه آنکه دانشگاه مکان بسته است و اگر جرمی درش اتفاق بیافتد جرم غیر مشهود است. وای به آنکه به اصطلاح جرمی هم اتفاق نیافتاده باشد و به قول برادرا پیش گیری کرده اند. مگر نه آنکه تجمع درون دانشگاه اون هم به مناسبت روز دانشجو جرم نیست. پس برای بازداشتها دلیلی نمیماند جز تفتیش عقاید. عده ای را به خاطر اعتقادی گرفته اند و این کار خلاف قانون اساسی ایران است. و کشوری که وزارتخانه اش و دادستانی اش قانون را رعایت نکند و هیچ جایی هم بر اونها نظارت نکند دیگر چه انتظاری از دیگران است. مردم که می بینند مسئول اجرای قانون. خود آن را اجرا نمی کند و هر بلایی که دلش میخواهد سر هر کسی می اورند و داد آنها به بیداد می انجامد. خود چاره ای جز فریاد نمی یابند. و این جامعه تا قهقرای نا امنی و بی نظمی و کشمکش بین شهروندان و حاکمیت پیش خواهد رفت. ما پیشرفت میخواهیم. پیشرفت در قوانین تا رسیدن به برابری. اما چارچوبها را آنقدر تنگ گرفته اند که هیچ نخواهیم جز اجرا شدن همین قوانینی که حتا الان هست اما اجرا نمی شوند. تفتیش عقاید ممنوع است آقایان.!! تا اطلاع ثانوی چیزی نمیخواهیم جز آزادی , آزادی خواهان. 50 دانشجو در زندان دانشجوی کردی زیر بتون و سیمان. هانا و روناک ماهها در زندان و .... همه بدون دادرسی. همه با پشتوانه اقتداری سرکوبگر که یاد آور فاشیزم است .. اما هر کتابی را که راجع به فاشیزم است باز کنی نوشته: چیزی که در همه فاشیست ها مشترک است, دشمنی شان با اندیشه های چپ گرایانه و گرایش های لیبرالی است, و در هیبتی تهدید کننده, تجاوزگر, سرکوب کننده و شدیدا محافظه کار ظاهر می شوند. محافظه کاری افراطی چه لغات آشنایی. در زمانی که در آلمان حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان- حزب نازی به وجود آمد شعارها و وعده هایش این بود
مخالفت با سوسیالیسم چپ, به وسیله یک ناسیونال سوسیالیسم راست گرا
حمله به بندگی سود و بهره که به وسیله بانکها و کسبه ها ی بزرگ تحمیل شده است
حمایت از انسانهای ضعیف, دهقانها,& صنعت گران و صاحبان حرف کوچک
ایجاد وحدت اجتماعی در بین مردم
چه شعارهای آشنایی
نخستین گامهای نازی ها, عبارت بود از حذف و نابودی اتحادیه های کارگری و احزاب چپ گرا.
پاک سازی قومی
جالبتر از همه استراتژی های فاشیستی امپراطوری ژاپن است که نمونه ای از فاشیزم شرقی است.
حمله به احزاب چپ گرا و اتحادیه های کارگری
ناکار آمد سازی و ضعیف کردن پارلمان ژاپن
اعمال سانسور شدید به وسیله پلیس عقیدتی از نوع گشتاپو
نظامی کردن همه جوانب جامعه
ارتقاء نیروهای مسلح به کارکردی هم تراز با احزاب مردمی و طلایه دار ملت
انتظار جانبازی کامل از سلحشوران نخبه- مثل حملات انتحاری به ناوگانهای آمریکایی
بالا بردن جایگاه مرگ به مثابه تکمیل زندگی واقعی
ضعیف نگه داشتن زنان
فاشیست ها, دسته های متعددی را در قالب طبقه بندی دیگرگونه بودن (غیر خودی) قرار دادند.

پ ن: اطلاعات بر گرفته از کتاب فاشیسم و نازیسم قدم اول
پ ن : روز آن لاین (گفتني ست حکم حبس براي شهين محمدي و تهديد به مرگ نسرين روراست در حالي مطرح شده که کماکان ‏از وضعيت و سرنوشت زينب يوسفي ديگر فعال حوزه زنان در سنندج هيچ خبري در دست نيست. چندي پيش ‏وزارت اطلاعات سنندج زينب يوسفي را به بهانه سفر به شمال عراق و شرکت در يک فستيوال ادبي، احضار ‏کرد. وي بلافاصله بعد از مراجعه به وزارت اطلاعات، دستگير و به مکان نامعلومي انتقال داده شد. به اين ‏ترتيب شهين محمدي و نسرين روراست، در کنار روناک صفارزاده، هانا عبدي، چنور فتحي و زينب يوسفي، ‏قربانيان ديگر سياستي شده اند که حتي فعاليت هاي ساده زنان را نيز در کشور تاب نمي آورد.)

‏
باید عرق فروش بور
و رفیقان سیب و شن, همه را کشت
و به مشتی گره کرده کوفت
بر جهودکانی که پر از کورک می لرزیدند
تا بخواند
شاه هارلم با جمعیت خود
تا به خواب روند تمساحان
در صفوف دراز
زیر پنبه نسوز ماه
و تا که هیچ کس شک نبرد
به زیبایی بی کران گردگیرها, رنده ها, مسها
و دیگچه های مطبخها
لورکا

مرغانه

2008-01-16T23:16:00.000+03:30

نمیدانم چه شد که در روزگاری زندگی می کنیم که حتا مرغها هم به اقدام علیه امنیت ملی محکوم شده اند و خبر رسانی از آنفولانزای آنها گویی هم سنگ نشر اکاذیب است و ممنوع اعلام شده. چه برسد به ما که انسانیم و جرممان بسی سنگین تر از مرغها. اگر دانشجو باشی یا زن باشی ,مرد باشی, کارگر باشی یا معلم یا شهروند عادی یا مافیا حتا... باز هم جرممان بسی سنگین تر از مرغهای آنفولانزا گرفتس. اونها ممنوع الخبر شدند چون امنیت ملی به خطر می افتد. چه برسد به ما

می خواهم به خواب روم به خواب سیبها
آشوب گورستانها را پشت سر نهم
می خواهم به خواب روم به خواب کودکی که خواست
تا دل از آبهای آزاد برگیرد
لورکا

https://www.we-change.info/

www.photochange.info

http://www.schrr.net/

هوم

2008-01-10T23:17:00.000+03:30

هاااا پارسال تولدم بود و زورو بودو. امسال تولدم هست و زورو نیست. کجا رفتی بچه جونم :(( ااا

شما, ای خانه های دودی و کلبه های دم گرفته

شما, ای قفس ها و دلهای تنگ

چگونه می خواهید, جانی رها باشید؟ا

...

در نهان سوخت

نه از باورش

از جسارتی که دیگر نمی یافت

برای بی باوری

نیچه- اکنون میان دو هیچ

هواهای نفسانی 2

2008-01-08T21:24:00.000+03:30

" عقل فقط برده هواهای نفسانی است و باید هم باشد, هیچ چیز با وسوسه هوای نفس مقابله نتواند کرد و آن را کم اثر نتواند ساخت مگر وسوسه ای متضاد." هیوم
مثلا هیچ چیز به اندازه امتحانها نمیتونست من رو به این طور باز نوشتن وا دار کنه.
و اما بحث هواهای نفسانی البته اگر تمام خواسته های بشر رو در بر بگیره نه فقط اونطور که اول به نظر میاد میل جنسی رو, بسیاری از سوالهای ریز و درشت رو پاسخ میده. مثلا متوجه میشیم که دقیقا عقلانی پنداشتن انسان به نوعی کلیشه تبدیل شده که از اول زندگی وارد ذهن ما میشه و فکر میکنیم کارهایی که انجام میدیم از رو عقل. اما بعد با اولین ورود به اجتماع قانون میاد وسط و دقیقا قانون چرا به وجود اومد؟ چون انسانها عقلانی رفتار نمیکردند و هوای نفسانی رفتار میکردند. و باید یک چیزی از همون جنس , جنس سود و زیان و خواسته ایجاد میشد که بتونه جلوی این رفتار رو. بگیره. و این دقیقا دلیل اینه که ما باید خیلی به زندان بان گیر بدیم. چون وضعیت طوری شده که قانون فقط برای زندانی است و زندان بان رو اگر پلیس راهنمایی بگیریم. که به هیچ عنوان قوانین راهنمایی رو با دلیل پلیس بودن اجرا نمی کنه. اگر زندان بان منکرات بگیریم که شاهد موارد بسیار تجاوز در کلانتری ها و ... هستیم و نمونه های مختلف و حتا احتمالا قتل که الان مشخص ترینش دکتر زهرا بنی یعقوب هست. و یا اجرا نشدن هیچ یک از قوانین مربوط به حقوق شهروندی و متهمین و زندانی و حتا کشته شدن زندانی به دست زندان بان مثل قتل زهرا کاظمی و ... انقدر موارد تخلف به دست به اصطلاح مجریان قانون زیادند که نمیشه همرو نوشت. اگر قوانین دقیقا به دلیل جلو گیری از رفتارهایی که بر اساس عقل نیست و هوای نفسانی هست به وجود اومده اونهم برای مردمی که هیچ قدرتی ندارند. پس برای کسانی که قدرت دارند باید قوانینی سخت تر و سنگین تر اجرا بشه تا اونها رو از سود جویی و رفتارهای غیر عقلانی باز داره نه این که تازه همه ی دستگاه های قدرت دست به دست هم بدهند که به دلیل واهی حفظ نظام و امنیت ملی و ... بر این رفتارهای مجرمانه سر پوش بگذارند. ما باید به شدید ترین شکل ممکن به زندان بان گیر بدیم که نتونه صرفا به دلیل سرکوب برابری خواهی و حق طلبی, هانا و روناک رو با اتهام همکاری با گروه هایی که به هیچ عنوان ثابت نشده ,ماه ها در زندان بندازه و سپس خبر رسانی راجع به اونها رو ممنوع اعلام کنه. اگر کسی جرمی مرتکب شده با ارائه دلایل کافی باید در دادگاهی درست و نه فرمایشی محاکمه بشه و دراونجا یا اتهام ثابت میشه و یا تبرئه و تا قبل از تشکیل دادگاه هیچ کسی حق نداره اعلام جرم کنه که خود این اعلام جرم کردن عملی مجرمانه است. انواع تهمت زدنها که مسلما کاری عقلانی نیست و صرفا از روی سود و منافع به وجود میاد به خصوص اگر از طریق رسانه های رسمی باشه بسیار مجرمانه هست اما وقتی از طریق روزنامه ای مثل کیهان صورت میگیره دقیقا چون جزو صاحبان قدرته از این قوانین مبرا ست. و تمام اینها امنیت اجتماعی مردم را به خطر میندازه. چون مثل توده ای بی دفاع شکل میگیرند که باید تمام چارچوبهای جامعه رو رعایت کنند بدون آنکه سازنده ها و پاسداران این چارچوبها خود ملزم به رعایت آنها باشند و دقیقا چون خود آنها ملزم نیستند روز به روز این چارچوبها رو تنگ تر میگیرند تا فضای خارجی بیشتری برای حرکت خودشون باقی بماند.
زندان بان را فراموش نکنیم و وظیفه تک تک افراد جامعه است که به زندان بان گیر بدهند به امید روزی که زندان بان هم ملزم به رعایت قانون باشد. اینجا بحث اشکالات متعدد قوانین ما اصلا مورد بحث نبود. که خودش کلی جای بحث داره
پ ن : شاید اگر عقل رو کنار بگزاریم ما همگی گاو باشیم. برای من مهم نیست. من گاوها رو دوست دارم. از بسیاری از انسانها بیشتر دوست دارم.
پن 2 : دارم میفهمم اعدام یعنی چی, تصوری نداشتم و متاسفم که نداشتم.
http://www.maryam-blog.com/2008/01/post_35.html

نیویورک
اداره و افشا

نه,نه,نه,نه, من فاش می کنم
دسیسه این اداره های متروک را فاش می کنم
که احتضارها را به رادیو خبر نمی دهند
که برنامه های جنگل را پاک می کنند
و خود را عرضه می کنم
تا طعمه شوم گاوهای بی احشاء را
آن دم که دره را از غریو می انبارند
آنجای را که از روغن, سرمست می شود هودسن

لورکا

هواهای نفسانی

2008-01-07T22:22:00.000+03:30

چه می توان گفت آشفتگی را. امروز بحث های کوچک خوبی در گرفت. که هنوز فرد گرایی و جمع گرایی ذهنم رو مشغول کرده. من بیشتر به فرد گرایی معتقدم. اما اگر فرد باشی توی کوه هیچ گاه از یک محدوده امن بالاتر نمیری یا کم پیش میاد و با گروهه که به قله های مختلف میرسی. یا خودت که باشی ذهنت کمتر خلاقه و در بحث با دیگران ناگهان ایده های نو ظاهر می شن. اما همون طور که این جمله از هیوم مدتیست من رو به خودش جذب کرده " عقل فقط برده هواهای نفسانی است و باید هم باشد." هر فردی به دنبال خیر شخصی است و اگر خیر جمعی را در مقابل میپذیرد به احتمال نزدیک به یقین به سودی که در دراز مدت به او خواهد رسید واقف شده و یا از قانون و مجازاتی که در صورت تخطی از این خیر جمعی بهش میرسد آگاهی دارد. منظور از هوای نفسانی. تمامی خواسته های بشر است. از قدرت و مال و منال گرفته تا حسادت و نفرت و ... و در ادامه خود هیوم میگه. تنها راه مقابله با هوای نفس مخرب اینه که از هوای نفس خنثا تری در مقابل اون استفاده کنیم. که اینجا میشه بحث سود در دراز مدت و یا مجازات رو به میون آورد. یا حتا علاقه به دوستان و به نوعی از خود گذشتگی هم حتا میشه توی این تعریف جا بگیره
پ ن : کسی در سرم داد می کشه. و این پیروی از هوای نفس و نه عقله که خیلی مسائل را مشخص می کنه. این که چرا آدمها گاهی این طور بیشرمانه زیر همه چیز حتا هویت خودشون مثلا به عنوان یک فعال اجتماعی که قاعدتا انسانی با سطح شعور معقول رو حداقل به ذهن من میاره میزنند. هوای نفس شهرت و قدرت است که سخن می گوید, گویا. هاهاها
مریم و جلوه هم که آزاد شدند و دفتری بسته شد و جنایتی از ذهن ها پاک شد. چون حسمان میگوید همین که آزاد شدند خوبست و دیگه به چرای زندان بان گیر ندهیم.
هانا و روناک دو یار کمپینی هنوز در بندند و در حد توان باید به زندان بان گیر داد

سوگسروده نهم
...
یک بار و نه بیش, و ما نیز یک بار
نه هرگز دیگر بار. اما همین یک بار
به بودن, اگر شده تنها یک بار
زمینی ببودن, فسخ پذیر نمی نماید
...
ریلکه

هوم

2007-12-22T23:37:00.000+03:30

آنقدر درگیر افکار جمعی شده ایم که دیگر برای افکار شخصی نه شوقی هست و نه وقتی. اول که شروع کردم نمیخواستم که بگویم که که هستم و که نیستم. میخواستم وارد نقد شم. نقد انسانهای ناشناس که بدون پیش داوری بتوانند نقد کنند.. حذف پیش داوری مهمه, پیش داوری از آدم آنچه که نیست رو می سازه.. اما بعد از یک رویداد کلا این خانه امنم ریخت و نظراتم که سیر خصوصی تا عمومی رو طی کرده بود. گاهی تبدیل به سفرنامه و کوه نامه شد و گاهی بیانیه و گاهی محلی برای مسخره کردن و مسخره شدن و البته محلی برای کند و کاو برادرا. آدمهایی که حال آدم به هم میخوره تو سازمان سیاه خودشون ببینیدشون چه برسه اینجا.دادگاهی برگزار شد و دوستان خیلی خوبی همراهیم کردند هم دانشگاهی هام هم نشریه ای و هم حلقه ای ها. دوستان زیادی رفتند دادگاه و محاکمه شدند, به جرم انسانیت. نوشته هایی منتشر شد. از اول سال نو یکی خودش رو کشت. یک دوست و همنورد از دیوار شروین سقوط کرد. زورو گربه پشمالوی 7, 8 سالم مرد. مامان بزرگ هم و همه چیز هنوز میگرده. ما هم گاهی تندتر و گاهی کندتر میچرخیم. من زنده ام.
یه تصویری از اطرافیان میسازیم و بعد که میبینیم یه چیز دیگس راحت میشکنیمش و میریم سراغ یکی دیگه که هنوز جا داره تخیلات خودمون رو وارد تصویرش کنیم. و افکار خودمون میشه پیش داوری.
میگن تو نوشته هام معمولا آخرشو خوب جمع نمیکنم. یعنی تمومش نمیکنم. خوب اگر از هر چیزی یه نتیجه گیری مشخص کنیم که میشیم متعصب. چارچوبی میسازیم که با هر نتیجه تنگ و تنگتر میشه و آخرش احساس خفگی می کنی.
دلم هوای کوهستان زمستانی رو داره. اون لحظه ای که هوا داره تاریک میشه و تو هنوز میون یه خروار برفی و سرما داره ذره ذره رسوخ میکنه. اما وقت لحظه ای استراحت هم نیست. هر لحظه بازی مرگ و زندگیست. لحظه ای غفلت و بعد پایان. بیخیالی و سرخوشیمو از کوه یاد گرفتم. اونجا که گاهی هر لحظش مرگ و زندگی توام هست. دیگر در باقی زندگی مجالی به جدی گرفتن لحظات آسفالتی رو نمیدهد.
نمیگویم که آرزو می کنم یا از خدا میخواهم, که مشکل مردم ما شده همین که فقط خواسته ای را از نیروی غیب بخواهند و خودشان تلاشی نکنند. میگویم همه با هم تلاش کنیم که مریم و جلوه و روناک و هانا و مجید و احسان و احمد و دانشجویان چپ و ... آزاد شوند و تلاش کنیم که حکم دلارام که متوقف شد, کلا باطل شود و هزاران تلاش کنیم دیگر, تلاش کنیم آزادی را. میگویم که خیلی ها دنبال کار دوستان تهرانی هستند. اما هانا و روناک را دریابیم. ندیدمشون و نمیشناسمشون. اما فکر اونها حتا بیشتر از مریم و جلوه دو دوست خوبم آزارم میده.

تنها صداست که می ماند

...
چه می تواند باشد مرداب
چه می تواند باشد جز جای تخم ریزی حشرات فساد
افکار سردخانه را جنازه های باد کرده رقم می زنند.
نامرد, در سیاهی
فقدان مردیش را پنهان کرده است
و سوسک... آه
وقتی که سوسک سخن می گوید

چرا توقف کنم؟
همکاری حروف سربی بیهوده ست
همکاری حروف سربی
اندیشه ی حقیر را نجات نخواهد داد
من از سلاله درختانم
تنفس هوای مانده ملولم می کند
پرنده ای که مرده بود به من پند داد که پرواز را به خاطر بسپارم
...
پرنده مردنیست

فروغ

بیانیه

2007-12-07T18:18:00.000+03:30

هر کس حق آزادی عقیده وبیان دارد و حق مزبورشامل آن است که از داشتن عقاید خود بیم و اضطرابی نداشته باشد و در کسب اطلاعات و افکار و در اخذ و انتشار آن ، به تمام وسایل ممکن و بدون ملاحظات مرزی، آزاد باشد.
ماده ی ۱۹ اعلامیه ی جهانی حقوق بشر
هر شخصی حق دارد از آزادی تشکیل اجتماعات، مجامع و انجمن‌های مسالمت آمیز بهره مند گردد.
ماده ی ۲۰ اعلامیه ی جهانی حقوق بشر
هیچ‌ کس‌ را نمی‌توان‌ به‌ مناسبت‌ عقایدش‌ مورد مزاحمت‌ و اخافه‌ قرار داد.هر کس‌ حق‌ آزادی‌ بیان‌ دارد. این‌ حق‌ شامل‌ آزادی‌ تفحص‌ و تحصیل‌ و اشاعه‌ اطلاعات‌ و افکار از هر قبیل‌ بدون‌ توجه‌ به‌ سر حدات‌ خواه‌ شفاهاً یا به‌ صورت‌ نوشته‌ یا چاپ‌ یا به‌ صورت‌ هنری‌ یا بهر وسیله‌ دیگر بانتخاب‌ خود می‌باشد.
بخشی از ماد ه ی ۱۹ میثاق حقوق مدنی و سیاسی
تفتیش عقاید ممنوع است و هیچ‌کس را نمی‌توان به صرف داشتن عقیده‏ای مورد تعرض و موُاخذه قرار دارد.
اصل ۲۳ قانون اساسی
روزهای اخیر برای فعالین دانشجویی و سیاسی کشور روزهای تلخی بودند. بازداشت گسترده ی دانشجویان و فعالین چپگرا که آمار آنها در برخی گزارشها تا بیش از ۲۰ تن ذکر شده، تداوم بازداشت دانشجویان پلی تکنیک و دو عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، ادامه ی فشار بر فغالین جنبش زنان و بازداشت خانم جلوه جواهری و تکرار دوباره ی نقض حقوق بشر در کردستان و آذربایجان، چشم اندازی نامطبوع از نقض حقوق بشر را در مقابل دیدگان قرار داده است.
دانشجویان لیبرال دانشگاههای تهران، با اعلام اعتقاد قلبی خود به مفاد اعلامیه ی جهانی حقوق بشر و تلاش در جهت تحقق آن، لازم می دانند برخوردهای صورت گرفته ی اخیر با فعالین دانشجویی، کارگری، صنفی و مدنی را تقبیح کرده و لزوم رعایت حقوق کلیه ی فعالین مدنی- سیاسی با هر گرایش فکری و عقیدتی را یاد آور شوند.
ما خصوصا نسبت به سرنوشت دانشجویان چپگرای بازداشت شده، شدیدا ابراز نگرانی می کنیم و از تمامی مجامع حقوق بشری در داخل و خارج از کشور استدعا می کنیم با حساسیتی ویژه پیگیر سرنوشت این دانشجویان باشند و برای آزادی آنها بکوشند. ما عموم فعالین سیاسی را نیز به حساسیت نسبت به سرنوشت این افراد دعوت می کنیم و هر گونه بی توجهی نسبت به حقوق انسانی این بازداشت شدگان را غیر قابل توجیه می دانیم، نباید گذاشت خطای بی توجهی به حقوق بشر بار دیگر انگونه که در دهه ی ۶۰ اتفاق افتاد دوباره تکرار شود.
ما ضمن اعلام مرزبندی خدشه ناپذیر فکری و سیاسی با دانشجویان چپگرا و به رغم انتقادات شدیدی که نسبت به نوع و روش فعالیت سیاسی دانشجویان چپگرا داریم، دفاع از حقوق انسانی آنها، انگونه که در اعلامیه ی جهانی حقوق بشر مندرج است را وظیفه ی تخطی ناپذیر خود می دانیم.
ما بار دیگر نومیدانه حاکمیت را به رعایت موازین حقوق بشر (خصوصا مواد ۱۹ و ۲۰ اعلامیه) در مواجهه با فعالین سیاسی و دانشجویی فرا می خوانیم. ما به جد معتقدیم آزادی بیان، عقیده و فعالیت مسالمت آمیز سیاسی می بایست برای تمامی گرایشهای فکری و سیاسی، در محیطی دموکراتیک وجود داشته باشد و از همین منظر برخورد با فعالین چپگرا را محکوم نموده و خواستار آزادی هر چه سریعتر آنها هستیم.

دانشجویان لیبرال دانشگاههای تهران

پ ن : پس از مدتها

جنگل ابر و آفتاب

2007-10-13T20:19:00.000+03:30

جنگل ابر, اما آفتابی, گویی تناقض در حدی وجودمان را فرا گرفته که حتا وقتی میریم جنگل ابر با آفتابی درخشان و آسمانی سراسر آبی و درختانی رنگارنگ, سبز و قرمز و زرد و تک و توک بی برگ و زالزالک قرمز جنگلی رو به رو میشیم و انقدر به این موضوع میخندیم که در آخر سفر اسم جنگل ابر به جنگل آفتاب تغییر میابد. شبی فوق العاده و به دلیل نبود ماه, پر ستاره, که برگ درختان جنگل دید ما را محدود کرده اما وقتی روی خاک دراز کشیدی از لابه لای برگ ها هم متوجه آسمان پر ستاره میشی. چادرهارو به شکل حلقه میزنیم و آتشی در وسط و طبق معمول شبهای کوهستان و به خصوص کویر و جنگل که امکان آتش روشن کردن هست , حلقه میزنیم و تا نیمه های شب میخونیم, بعد از آن هم دو نفر پاس شب میمونن برای روشن نگه داشتن آتیش که تعداد بیشتر میشه, برای صحبت کردن و بیدار موندن. بقیه هم میرن تو چادر و من هم کیسه خوابم رو کنار آتش کمی دورتر پهن میکنم که شاهد شب جنگل باشم. البته برای دقایقی تا خوابم برد. ولی شبی به یاد موندنی بود. دراز کشیده بودم و آتشی بزرگ نزدیک. باد میومد و از بالا برگها میچرخیدن و میریختن پایین, گه گاه هم عنکبوت گنده ای باهاشون بود و چرقه های آتش که پرواز میکردند و توی سیاهی جنگل نابود میشدند از دور صدای جغد و گه گاه پرندگان دیگه که نمیشناختم. صدای گرم دوستان و بعد خوابی عمیق.

جهان

جهان, آرام نمی ماند
شب, روز روشن را دوست می دارد
"من می خواهم" طنین خوشی دارد
و خوشتر از آن
"من دوست می دارم"

نیچه/ اکنون میان دو هیچ

2007-10-09T09:57:00.000+03:30

انتقاداتی هست ولی به نظرم با توجه به حظور بسیج تمامی دانشگاه های تهران و حتا بسیج خارج از دانشگاه و تعداد زیاد اطلاعاتی ها که با اون لبخند زشت احمدی نژادی متمایز کننده از هر انسان عادی مشغول فیلم و عکس گرفتن بودن باز تجمع خوبی بود.

آقای احمدی نژاد !
رییس جمهوری اسلامی
با سلام
با خبر شدیم که حضرتعالی قصد حضور و سخنرانی در دانشگاه تهران – مهمترین دانشگاه کشور را دارید- ما از این حضور استقبال می کنیم نه از آن رو که موافق سیاستهای شما باشیم . بالعکس ما به عنوان منتقدین شما از حضورتان در دانشگاه تهران استقبال می کنیم تا این حضور مقدمه ای باشد جهت طرح پرسشهای اساسی پیرامون وضعیت کشور و سیاستهای نادرست جنابعالی و دولت تان.
سال گذشته در دانشگاه پلی تکنیک دانشجویانی که قصد طرح پرسش از شما را داشتند نه تنها موفق به طرح سئوالاتشان نشدند بلکه با گرفتار آمدن در یک سناریوی رسوا، همگی به زندان رفتند و در حال حاضر نیز 3 تن در شرایطی مشکوک و نا مشخص در زندان به سر می برند. آقای احمدی نژاد آیا تاوان پرسش از شما زندان است؟ شما چگونه می توانید ایران را آزادترین کشور دنیا بنامید در حالیکه دانشجویان و فعالین سیاسی اینجا به دلیل طرح انتقادات و سئوالاتشان به زندان می روند و مجبور به تحمل هفته ها و ماهها زندان انفرادی می شوند.
آقای احمدی نژاد!
شما آیا می دانید سلول انفرادی چیست و چه شکنجه ایست؟ اگر نمی دانید سری به بند 209 زندان اوین – که تحت امر وزیر اطلاعات دولت شما اداره می شود- بزنید و از کسانی که تنها به جرم انتقاد و بیان نظرات در آنجا محبوس شده اند بپرسید. آقای احمدی نژاد با وجود توقیف بیش از صد نشریه، بازداشت مداوم فعالین سیاسی و فعالین حقوق بشر،اخراج و بازنشستگی اجباری اساتید، سه ستاره شدن دانشجویان و صدور احکام محرومیت از تحصیل برای دانشجویان منتقد، و تحمیل سانسور وقیحانه ی خبری به رسانه های مستقل آیا صحبت کردن از آزادی بیان در ایران بیشتر شبیه یک شوخی نیست؟ وقتی که احزاب همه اینگونه تحت فشارند و مامورین تحت امر شما در روز روشن به دفتر یک حزب قانونی حمله ی مسلحانه می کنند و اعضای ان را به زننده ترین وجه ممکن بازداشت می کنند شما چگونه می توانید مدعی وجود آزادی در کشور شوید؟ شما چگونه خود را یک دانشگاهی می دانید در حالیکه دانشگاه بدترین و مهلک ترین ضربات ضد حقوق بشری را طی یکی دو دهه ی اخیر از ناحیه ی دولت شما متحمل شده است؟
از حقوق بشر گفتیم. آقای احمدی نژاد آیا تا کنون متن اعلامیه ی جهانی حقوق بشر را مطالعه کرده اید؟ آیا به آن اعتقاد دارید؟ یک بار در اجتماع مردم استان فارس گفته بودید حالتان از شنیدن نام دموکراسی به هم می خورد با توجه به نوع عملکرد شما به نظر می رسد شما با مطالعه ی اعلامیه ی جهانی حقوق بشر نیز به حالت تهوع شدید یا لااقل حساسیت جدی دچار شوید.
آقای احمدی نژاد!
شما اگر ذره ای به آزادی، دموکراسی و حقوق بشر اعتقاد داشتید هرگز به برخوردهای اینچنینی با مخالفین و منتقدین خود –خواه دانشجو و خواه غیر دانشجو- رضایت نمی دادید.
آقای احمدی نژاد!
مگر شما نبودید که گفتید «مدل مو و پوشش جوانان مسئله ی کشور نیست» پس چطور به سخیف ترین و توهین آمیز ترین برخوردهای نیروی انتظامی با جوانان به بهانه ی مدل مو و نوع پوششان رضایت دادید و بر این برخورهای ضد حقوق بشری مهر تایید زدید؟
آقای احمدی نژاد!
آیا شما یک دروغگو هستید؟ ظواهر اینگونه نشان می دهد.
آقای احمدی نژاد!
ما پرسشهای مهمتری هم از شما داریم. ما پیرامون بیش از 120 میلیارد دلار در آمد نفتی دولت شما طی تنها دو سال و نحوه ی هزینه کردن آنها پرسشهای جدی داریم. آقای احمدی نژاد دولت شما در مدت 2 سال ، برابر با هفت سال دولت آقای هاشمی و شش سال دولت آقای خاتمی بودجه مصرف کرده است. این بودجه به کجا رفته است؟ چرا علیرغم این حجم از درآمد نفتی وضع اقتصادی مردم همچنان رو به وخامت است و بنابر آمار ، تعدا د افراد زیر خط فقر همچنان رو به گسترش است؟
آقای احمدی نژاد!
فرجام ماجرا جوییهای شما در پرونده ی هسته ای به کجا خواهد انجامید. مردم ایران چه گناهی کرده اند که باید با تحمل تحریم و به قیمت فقر بیشتر تاوان بلند پروازیهای هسته ای شما و دوستانتان را بدهند.
آقای احمدی نژاد!
آیا تضمین می دهید که این سیاست خارجی بی ترمز شما به جنگ و بد بختی بیشتر مردم ختم نشود؟ مردم ایران به هیچ وجه از انزوای بیشتر بین المللی استقبال نمی کنندچرا که ایران برای توسعه و آبادانی محتاج روابط عادی و به دور از تنش با جامعه ی بین المللی است، چیزی که شما با دروغ پردازیهایتان در مورد فاجعه ی هولوکاست و تحریک افکار عمومی جهانی هیچ امکانی برای آن باقی نگذاشته اید.
آقای احمدی نژاد!
شما از مهرورزی، عشق و عدالت می گویید در حالیکه معلمانی را که تنها حق خود را می خواستند به خشن ترین شکل سرکوب کردید. کارگرانی را که حق خو را می خواستند به زندان افکندید و دانشجویان و روشنفکرانی را که مخالف شما بودند یا متفاوت از شما می اندیشیدند را در زندانهایتان به زنجیر کشیدید.
آقای احمدی نژاد!
ما مصرانه از شما می خواهیم که به نقض حقوق بشر در ایران و به تعقیب و آزار منتقدین خاتمه دهید. ما از شما می خواهیم که به جای طرح شعارها و ادعا های تو خالی فکری جدی به حال اقتصاد بیمار دولتی و فقر فزاینده ی مردم کنید. ما از شما مصرانه می خواهیم که شبح جنگ و تحریم را از کشو ما دور کنید.
به امید ایرانی آزاد، مرفه و توسعه یافته
دانشجویان لیبرال دانشگاههای تهران

زمان سر سپردن بر راه

2007-09-29T00:31:00.000+03:30

بر باد

بوی پاییز می آید
صدای آزادی برگها در باد
چرخشی بی قید
حتا لحظه ای , و بعد نقش زمینی نمناک
می خواند مرگ
لحظه ای که می ارزد عمری پای در بند
و من تنها و مست میچرخم
خزان ویرانگر وحشی را میبوسم
مینوازد نت آزادی را باد
چه سود ,نمیبینند آدمها
پنجره ها را از سوز و باران بسته
چشم بر جعبه ای روشن دوخته
گه گاه, کاغذ شیشه پاک کنی را ورق میزنند
گفته و نوشته
حتا اگر باد بمبی را با خود آورد
مهم نیست, زندگی زیباست
سمفونی باد مینوازد که خزان زیباست
زندگی اما؟
طنز تلخمان چون باد , موهایم را با خود برد
ما را کی؟

نیل

پ ن : بوی خوش دانشگاه تهران
آخوند عمید خط و نشون کشید که از امیر کبیر درس بگیریم. الف نون خط و نشون کشید که شورایی رسمی، نامشروع، ولی نه چندان محدود، قرار است به کار شناسایی و تصفیه فعالان دانشجویی بپردازد. و سهمیه ورودی دخترا به رشته پزشکی 30% بود و دخترها با رتبه ی بسیار بهتر از بسیاری پسرهای قبول شده پشت میله ها ی دانشگاه ماندند. اتوبوسهای کوی کلا جدا شد. یه اتوبوس برا خواهرا و یه اتوبوس برا برادرا. خوب شد این ترم فارغ التحصیل میشم وگرنه سال دیگه احتمالا شاهد یه زیر گذر برا خواهرا و یه رو گذر برا برادرا بودم که انتهاش یه تابلو ورود خواهران به دانشگاه ممنوع چون زنان ایران آزادترین زنانند. چه کسی جز خودمان داد کند این همه بیداد را

2007-09-24T13:06:00.000+03:30

از طرف دانشجویان لیبرال ایران
به دانشجویان آمریکا

ما مطلع شده ایم که آقای احمدی نژاد قصد دارد در دانشگاه کلمبیا سخنرانی کند. ما از شما می خواهیم تا بدانید که در همان زمانی که او در آنجا سخنرانی می کند، در ایران، دانشجویان زیادی در زندان به سر می برند که از جمله آنها سه دانشجوی دانشگاه پلی تکنیک ایران هستند که به خاطر اعتراضشان به احمدی نژاد در جریان دیدار او از دانشگاه پلی تکنیک زندانی شده اند. ما فقط از شما می خواهیم تا بدانید که به دیدار سفیر یکی از سرکوبگرترین دولتهای پلیسی جهان می روید. ما از شما می خواهیم تا به نمایندگی از ما درس خوبی به او بدهید زیرا که او نمی تواند شما را به زندان بیفکند آنچنان که ما را زندانی کرده است،زندانی می کند و زندانی خواهد کرد.

با بهترین احترامها
دانشجویان لیبرال ایران

غروب مان

2007-09-17T22:35:00.000+03:30

شاید من بهتر از هر کس بدانم که چرا تنها انسان میخندد: او تنها, چنان ژرف رنج میبرد که از اختراع خنده ناگزیر بوده است. بدبخت ترین و غمناک ترین, چنانکه چنین می باید, شادترین جانور است.
اراده معطوف به قدرت, نیچه

خوب, گذروندن چهار روز باز هم در جبهه غربی دماوند و پناهگاه سیمرغ. کمترینش شاید همین عکسهای غروب و طلوع باشه. هر سه از یک زاویه و در سه روز متفاوتند. دو عکس اول غروب و عکس آخر سایه ی طلوع و اون برامدگی اون وسط هم سایه ی دماونده. چهار روز همراه با رنگ کردن و بیل زدن و دیدن. تا ارتفاع پنج و سیصد هم رفتم و حس کردم همه چیز بی نهایت پایینه. انگار روی بال هواپیما ثابت ایستادی و به پایین نگاه میکنی. همین

کسی که نیست

سخن گفتن, چرا

بی معنا

با هر چه از خود و سنگ . کوه

سخن گویی

دیوانه

بیانیه

2007-09-09T22:19:00.000+03:30

هنوز جوهر حکم حبس صادر شده برای امیر حسین اعتمادی نخشکیده بود که یکی از شاخص ترین و صادق ترین چهره های لیبرال دانشگاهی با حکمی مشابه مواجه شد. سعید قاسمی نژاد که تلاشهای پیگیر و دلیرانه اش در نشر و گسترش ارزشهای لیبرال، مورد تصدیق دوست و دشمن است، اکنون با حکم حبسی دو ساله مواجه است تا با تعلیق حکم ، تهدید زندان به مثابه شمشیر داموکلس ۵ سال بالای سر او و امیر حسین اعتمادی باشد.اما آنگونه که پیش از این گفتیم حاکمیت از این اقدامات طرفی نخواهد بست. اندیشه ی لیبرال که اکنون در جهان درختی پر بار و تناور با ریشه های عمیق و شاخه های سترگ است و در ایران نیز نهالی است رو به رشد و بالنده، از این آفات موسمی گزندی نخواهد دید.
فعالین لیبرال دانشگاههای تهران از این عملیات روانی تهدید آمیز ترسی به دل راه نخواهند داد.ما با تکیه بر عقلانیت سیاسی و با ادامه ی سیاست مقاومت و پایداری توام با بصیرت و متانت راه دشوار اما بی بدیل گسترش ارزشهای لیبرال را ادامه خواهیم داد و بی توجه به این اقدامات تحریک آمیز بدون در غلطیدن به ورطه ی مهلک رادیکالیسم کور ، با قوت تمام به فعالیتهای خود ادامه خواهیم داد. سعید قاسمی نژاد نیز در ادامه ی این راه چون گذشته،فعال و موثر با ما خواهد بود و ما نیز در کنار او. همچنان که امیر حسین اعتمادی دیگر فعال شاخص لیبرال، در کنار دیگر یارانش از این حکم بیمی به دل راه نداده و برای ادامه ی فعالیت خود مصمم است.
ما اینجا به صدای بلند اعلام می کنیم که فعالیت آزادانه ی فکری و سیاسی را حق قانونی و غیر قابل سلب خود و همه ی دیگر گرایشها و عقاید می دانیم و به هیچ وجه از این حق مسلم بشری و قانونی خود چشم پوشی نخواهیم کرد.
دانشجویان لیبرال دانشگاههای تهران

هیچ

2007-09-02T19:45:00.000+03:30

وهم

عقل او باز آمد
شور دیوانگی اش اما رفت
در میان خطوطی به تمامی صاف, سرگردان
یاد آن روزها که برای خود بود و گذشت
هیچ, سکوتی ممتد
به کوهستان رفت تنها
فراموشی, خاموشی
به سان آن لحظه که نفس کم آورده و بر سنگی نشسته
نه توان صعود است و
نه شوق فرود
در نشستن نیز
خطر فرسایش ذهن, فرسایش تن
طوفانی آمد
سنگ را شست
معلق ماند در فضای خود ساخته و ویران کرده
عاری از همه چیزخواند
سرود فرسایش خویش

نیل

توضیح عکس: سنگ عقاب که در کوه سبلان معروفه, در جبهه غربی و نزدیک جانپناه قرار داره که این مسیر کمتر صعود میشه. اما اون قسمت, جایی به واقع عجیبه. انگار به هر سنگی نگاه میکنی شکل موجودی است که مورد غضب قرار گرفته و سنگ شده. و تعداد این جور سنگها انقدر زیاده که اگه مدتی تماشاشون کنیم ممکنه مثل حسی که به من دست داد به شما هم بده و حس کنید زنده اند

میبینند و میدانند و میشینند

2007-08-06T20:33:00.000+03:30

اولیگارشی: یا گروه سالاری: در زبان یونانی به معنای حکومت گروه اندک, فرمانروایی گروهی اندک شمار بر دولت بدون نظارت اکثریت. معمولا این عنوان را برای اقلیت حاکمی به کار میبرند که قدرت دولت را در راه سود خود به کار میبرد و اکثریت ناراضی را سرکوب می کند... دانشنامه سیاسی/ داریوش آشوری
چه خوب شد که دوستی خوب این کتاب رو بهم داد. توش کلی اسم و صفت برا حکومت هست. در هر کلمه ای هم که به نوعی به استبداد و سرکوب بر میگرده شباهت های غیر قابل انکاری میشه دید.

امروز توی بزرگراه صدر کوماندوهای کلاه کج رو یه جلیقه سفید پلیس تنشون کرده بودند و در طول بزرگراه ایستاده بودند رسما حکومت نظامی شده
ده روز پیش دماوند بودیم و پناهگاه سیمرغ. و فهمیدیم از جبهه جنوبی ارتش داره مجسمه صیاد شیرازی رو میبره قله که اونجا بزاره . همه عصبانی بودند. و خنده دار ترین پیشنهاد این بود که ما بلافاصله بعدش بیاریمش پایین و بهشون بگیم ا ببخشید اینو قله جا گذاشتید. من که حالم بد بود و هوا هم بد بود و نرفتم قله ولی دوستانی هم که رفتند . مجسمه رو ندیدند و چون گوگرد خیلی شدید بوده سریع برگشتند و واگزارش کردیم به رعد و برق .
بیسیم هایی که توی بازار بود خیلی ها برای بازی و غیره ازش استفاده میکردند و ما توی کوه وقتی دو گروه میشدیم. برای اطلاع رسانی برای تغییر ناگهانی هوا. گم شدن یا حادثه استفاده میکردیم و یا در سنگ نوردی در طبیعت و به خصوص پاراگلایدر سوارها که تغییر جهت باد یا سرعت اون رو باهاش به هم میگفتند و نقش مهمی توی این ورزش داره ممنوع شده و تمام باطری هاش از بازار جمع آوری شده. احتمالا باز یکی از اینا خواب دیده که با این بیسیم ها امنیت ملی ( اقلیت حاکم) بر هم میخوره
به نظرم یکی از بهترین کارهای ممکن اطلاع رسانی از ریز و درشت اتفاقاتیست که میافته و همبستگی و اتحاد. که این اتحاد وبلاگ نویسها و دانشجویان واقعا ابتکار خوبی هست. همین کار ساده و به ظاهر کوچیک باعث میشه خیلی ها حواسشون در رابطه با کارهاشون جمعتر بشه. مهم اینه که با خبر رسانی حساسیت آدمهای بیشتری برانگیخته میشه و به این فکر میافتن که جلوی این همه نابرابری و محدودیت های بیمورد و خودخواهانه آزادی, و سرکوب های شدید اعتراض کنند. و جمعیت معترضان روز به روز بیشتر خواهد شد.
5 دانشجویان پلی تکنیک باید از الف نون معذرت بخوان؟!! واقعا که مسخرس .این همه زندان و شکنجه و غیره فقط برای این که به این مردک نیم وجبی عقده ای بر خورده بود. همه از اول میدونستند اما نمیدونستیم انقدر روتون زیاده که اعلام هم بکنید. آنقدر شکنجه کردید که خودکشی کرد. نجاتش دادید که باز هم شکنجه اش کنید. و بعد بهش بگید از الف نون معذرت بخواه. وای
6 نه نفرین کنیم و نه آرزو. هر چه هست همینجا باید متحد شد و همینجا نتیجه اش را دید و همینجا به نتیجه رساند. از همه بیشتر آدمهایی آزارم میدن که میبینند و میدانند و میشینند ومیگن از ما که کاری بر نمیاد.

نه!
نمیخواهم ببینمش!

پله پله بر میشد ایگناسیو
همه ی مرگش بر دوش
سپیده دمان را میجست
و سپیده دمان نبود
چهره ی واقعی خود را میجست
و مجازش یکسر سرگردان کرد
جسم زیبایی خود را میجست
رگ بگشوده ی خود را یافت
نه! مگویید,مگویید
به تماشایش بنشینم
من ندارم دل فواره جوشانی را دیدن
که کنون اندک اندک
مینشیند از پای
و توانایی پروازش اندک اندک
میگریزد از تن
...
فدریکو گارسیا لورکا

اتحاد در برابر استبداد

2007-08-04T09:19:00.000+03:30

http://www.14mordad.blogfa.com/
همه دوستان برای پیوستن دعوتند :)

سبلان و بازگشت خلاقیت هوم

2007-07-20T11:46:00.000+03:30

صخره نورد دیدش محدوده, به همین خاطر از قبل مسیر و میخونه و بعد بالا میره. قسمتی از زندگیش در دست وسایل و قسمتی در مهارت خویش و قسمتی هم به مسیر بستگی داره. با تمام وجود سنگ رو میگیره و بالا میره. اما کوهنورد دیدش وسیعه تا دور دستها رو میبینه و حتا اگر خواست کنار چشمه ای برای دیدن غروب میشینه و زمزمه میکنه یا فریاد
صخره نوردی در لیست ورزشهای قهرمانی است و کوهنوردی را در رده ماجراجویی و نه ورزش طبقه بندی میکنن. شاید چون دید 99 درصد مردم دنیا از زندگی اینه که هدف رو مشخص کن. مسیر رو ببین و تمام انرژی تو برای رسیدن بهش بذار تا بهت بگن انسان موفق. اما این که چند وسیله ضروریتو برداری, راه بیافتی ببینی چی برات مناسبه و تغییر جهت بدی, فقط یک ولگردی.

آبشار لاتون یا علی بابا و سبلان

دوشنبه شب با سه همنورد به سمت آستارا راه افتادیم و صبح رسیدیم. مسیر تا آبشار کاملا جنگلی و شدیدا سبز با تمشکهای سیاه. مدتها بود حوس یه جنگل نوردی این طوری رو کرده بودم, از چند رودخونه رد شدیم و وقتی به ارتفاعاتش رسیدیم با منظره ای عالی از کوه های جنگلی هم سطح خودمون برخوردیم. اما از دوردست و پیچا پیچ این دره های سبز صدای اره برقی میومد. آبشار هم بسیار بلند , به نظر حدود 250 متر . در مسیر به چند روستای خیلی کوچک و گاها متروک هم رسیدیم. و بازگشت. شب به سمت اردبیل. صبح به سمت اگر اشتباه ننویسم قطور سوئی راه افتادیم و از اونجا صعود رو شروع کردیم. اولین منظره, شقایق هایی با رنگ روشن. مثل دماوند قرمز نبودند. بلکه نارنجی رنگ. و بعد از اون سیلی از گلهای بنفش تیره و روشن و سفید و آبی و زرد و صورتی. به گمانم نزدیک به 100 نوع گل دیدیم. و قارچ. عشایری با سفید چادر و البته سگهایی اندازه خرس. به دو مرد گله دار میرسیم که با چاقوی بزرگ و کندی در حال پشم چینی گوسفندان. دقایقی رو با اونها میشینیم و بهمون میگن کدوم قارچ خوراکیه. و گویا متعجب شده بودن که من و یکی دیگه از دوستان, یعنی این دو دختر چرا دارن از کوه بالا میرن. قارچ میخوریم و چند تایی هم برای سوپ شب میبریم. پناهگاه سبلان: خیلی زشت تر از هر پناهگاه دیگه ای که دیده بودم. چون جاده ای ماشین رو هم تا اونجا کشیدن و هر جور آدمی میاد. و انواع شعارهای سپاهی و بسیجی در درو دیوار اون نقش بسته. حس کوهستان کم بود و ما بعد از سه ساعت استراحت باز راه میافتیم. کوله هارو بستیم و دو ساعتی تا غروب وقت هست که میگن خرس داره. نرید. ما میخواهیم بریم و آخر توصیه این است که در سوپتون رو بذارید و ما میریم. تقریبا داشت غروب میشد که چادر زدیم و شام خوردیم و نوبت به خواب که رسید توهم خرس هم به سراغمون اومد. تجربه ی جالبی بود از بیرون صدا میومد و ما مطمئن بودیم آدمی اونجاها نیست, پس خرسه. دوستان نشسته بودند و من خوابیدم و گفتم دیگه کاری نمیشه کرد یا میخورتمون یا نه پس بخوابیم. خرسه نخوردمون و صبح رفتیم قله در مسیر به گروههای دیگه هم بر میخوردیم و جدا قلش مردونه بود در تمام مسیر هیچ دختر دیگه ای رو ندیدیم و تازه فهمیدم چرا پشم چین تعجب کرده بود. از مسیر شمال شرقی که پناه گاه بودرفتیم قله و از مسیر جان پناه که غربی بود برگشتیم, کوله به دوشان. سنگ اسکی و که اومدیم پایین و به جانپناه رسیدیم مه شد بعد هم که دامنه های بی انتهای سبلان و سپس ساعتها بارون و تگرگ و دهی در اون دورها که باید بهش میرسیدیم. نزدیک سفید چادری میشیم برای پرسیدن راه. که تعدادی سگ دوره مون میکنن و کم مونده خورده شیم. حتا وقتی صاحبشون هم اومده بود ولمون نمیکردن. راه و پرسیدیم و دو خانوم لپ گلی هم از تو چادر اومدن بیرون و پرسیدن که قرص سرماخوردگی داریم یا نه, که داشتیم و باز راه افتادیم. رعد و برق و بارون. و ما هم سعی میکردیم با سرعت بیشتری حرکت کنیم. همه جا به شدت خیس و به شدت زیبا بود. تا حالا انقدر گل های متفاوت کنار هم ندیده بودم. بالاخره به ده رسیدیم و با مینیبوس به ده دیگری رفتیم و با یه مینیبوس دیگه به اردبیل برگشتیم و شب هم با اتوبوس به تهران.
سبلان به شدت زیبا بود

در کوهستان, گلهای وحشی زیبان
گر در پی کاشتن گلی هستی
باغچه را در یاب
نیل

پ ن: هر قدر هم سریع با گرد باد حوادث در حال چرخش باشی. وقتهایی هست که انگار یکی کیلید استاپ و میزنه و همه چیز در جا می ایسته و سکوت. تو اون وسط معلق با نفس حبس شده تمام لحظات رو مثل آلبوم عکس با قبار هوا میبینی. دل تنگ, دل تنگ, دل تنگ

18 تیر

2007-07-17T15:46:00.000+03:30

http://www.18tir1386.blogspot.com/ ای بابا دیگه وقتی اون همه آدم هر سال تو 18 تیر مورد تهاجم قرار گرفتن و میگیرن که دیگه تهاجم اینترنتی که ترس نداره. دیگه ما که اینجا بزرگ شدیم. بیخ ریش خودتون و تهاجماتون. اینترنتیش دیگه خنده س

در تمام شب چراغی نیست
در تمام دشت
نیست یک فریاد
ای خداوندان ظلمت شاد
از بهشت گندتان, ما را
جاودانه بی نصیبی باد
باد تا فانوس شیطان را براویزم
در رواق هر شکنجه گاه این فردوس ظلم آئین
باد تا شب های افسون مایه تان را من
به فروغ صدهزاران آفتاب جاودانی تر کنم نفرین

شاملو

آزادی

2007-07-13T16:13:00.000+03:30

سبلان گرچه سومین قله بلند ایران هست, اما گویا هر چی میری بالاتر کمتر میبینی این پایین چه خبره
فروغ هم میگفت: در سرزمین قد کوتاهان
معیارهای سنجش
همیشه بر مدار صفر سفر کرده اند
به امید آزادی تمام یاران دبستانی در بند. تا هفته گذشته فقط پلی تکنیکی ها بودند و حالا پس از حمله و بازداشت های سالروز 18 تیر دیگه اسم دانشگاه مفهوم خاصی نداره و اینجا دانشجوست که معنا دارد. انقدر تعداد افرادی که تیغ استبداد بیخ گلوشونه زیادشده که شاید دیگه فرد هم مفهوم ندارد و تنها آزادیست که معنا دارد

شعر زیاد هست اما این شعر و دوباره مینویسم. گویا, گویا تر از این نمییابم
...
می توان هر گونه کشتی راند بر دریا:
می توان مستانه در مهتاب با یاری بلم بر خلوت آرام دریا راند
می توان زیر نگاه ماه با آواز قایق ران سه تاری زد لبی بوسید
لیکن آن شب خیز تن پولاد ماهی گیر
که به زیر چشم توفان بر می افرازد شراع کشتی خود را
در نشیب پرتگاه مظلم خیزاب های هایل دریا
تا بگیرد زاد و رود زندگی را از دهان مرگ
مانده با دندان اش آیا طعم دیگرسان
از تلاش بوسه ئی خونین
که به گرماگرم وصلی کوته و پر درد
بر لبان زنده گی داده است؟
مرغ مسکین! زندگی زیباست
من درین گود سیاه و سرد و توفانی نظر با جست و جوی گوهری دارم
تارک زیبای صیح روشن فردای خود را تا بدان گوهر بیارایم
مرغ مسکیت! زنده گی بیگوهری این گونه نا زیباست!
...
شاملو

پی گیری دانشجویان در بند: http://18tir1386.blogfa.com/

اگر این داد است, پس بیداد چیست

2007-07-03T14:06:00.000+03:30

توضیح عکس اون پایین

سوال این است: چه کسی امنیت ملی رو به خطر میندازه؟ اتهامی که به هر کسی میزنن. از فعالین دانشجویی و زنان و کارگری و معلمها و کردها و روزنامه نگارها در کلیه شهرستانها و...گرفته تا کسایی که به آب گیری سد سیوند اعتراض کردند یا مردمی که به سهمیه بندی بنزین اعتراض کردند تا زنان و دخترانی که به جرو مبهم و بی معنای بد حجابی در خیابانها بازداشت ضرب و شتم شدند. آنچنان حوزه گسترده ای رو در بر گرفته این متهمان اقدام علیه امنیت ملی که تقریبا با گذشت زمان از شروع به کار دولت ششم داره تمام کشور رو و تمام مردم رو در بر میگیره. این سوال رو به وجود میاره که اگه امنیت ملی رو امنیت مردم بدونیم. چی آیا مردم دارن امنیت خودشون رو به خطر میندازن یا امنیت اقلیت حاکم رو که این چنین باهاشون برخورد میشه. با توجه به تمام مستندات و قشر عظیم معترض که دیگه محدود به دو یا سه جنبش هم نیست. آیا این حاکمان نیستند که دارند امنیت ملی و مردم رو در برخوردهای گسترده به خطر میاندازن؟ اونم نه در یک جهت , تقریبا از تماکم جهات. امنیت جانی و مالی و روانی . که مصادیق اون رو فقط تو اخبار امروز ببینید چند مورد است.
دیروز حکم دلارام علی را دادند و همه مبهوتند که چرا؟ دو سال و ده ماه حکم تعذیری و 10 ضربه شلاق. از کی تا حالا فعالین حقوق مدنی را شلاق میزنند. تا به حال در دوران بازجویی مرسوم بود که انواع شکنجه های جسمی رو تحت عنوان بازجویی فنی اعمال کنند همون طور که الان بچه های امیر کبیر تحت این فشار وحشیانه هستند و بعد با گرفتن رضایت نامه و سند عدم اعمال شکنجه افراد را آزاد کنند و با انواع روشها جلوی حرف زدن آنها رو بگیرند. اما این که در حکم رسمی دادگاه شلاق باشه جز مفهوم تحقیر آمیز و قدرت نمایی چیز دیگری دارد؟ آیا میگویند که از این به بعد وضع همینه. برای ما بزه بزه است و مجازاتش هم یکی. یا تسویه حسابی بود با دلارام برای جهانی شدن عکس عمل وحشیانه رو زمین کشیدن خودشون؟ انقدر این حکم عجیبه که کسی مفهوم اون رو نمیدونه. من متعجبم و به همان اندازه خشمگین. یکی یکی دوستانم رو میبینم که هر کدوم در یکی از سیاه چاله های استبداد فرو میرن یا با حکم رسمی یا با تعلیق و اخراج از دانشگاه یا ربوده شدن و بعد هم سانسور خبری شدنها. باز خوبه چند وقتیه از مهرورزی کمتر در اخبار و سخنرانیها استفاده میشه

زنستان:

بر اساس حکم بدوي دادگاه انقلاب – شعبه 15، که رياست آن را قاضي صلواتي بر عهده دارد؛ ايشان به استناد مادتين 500، 610، و 618 قانون مجازات اسلامي، به اتهام فعاليت تبليغي عليه نظام به شش ماه حبس، به علتِ شرکت در تجمع 22خرداد به دو سال حبس، و در مورد اخلال در نظم عمومي به چهارماه حبس و ده ضربه شلاق محکوم گرديد. صدور اين حکم در حالي است که در موارد مشابه، بر اساس همين اتهامات و با استناد به مواد قانوني فوق، احکام متفاوتي براي ساير پرونده ها در نظر گرفته شده است؛ و اين مسئله نشان از عدم وحدت رويه قضايي در صدور احکام دارد.
در جاي ديگري از حکم صادره براي دلارام علي آمده است که بنا به گزارش سازمان اطلاعات استان تهران و ديگر شواهد و قرائن، بزهکاري ايشان احراز شده است. چنين برخوردي با فعاليت هاي مدني که متاثر از نگاهي امنيتي و توطئه نگر است، نه تنها استقلال قوه قضائيه را زير سوال مي برد، بلکه ادعاهايي همچون مردمسالاري و احترام به حقوق انساني و مدني را خدشه دار مي کند. بعلاوه، عدم به رسميت شناختن اقدامات مدني، که يک فعال اجتماعي را «بزهکار» خطاب کرده و وي را به تحمل «شلاق» محکوم مي کند، متناقض ترين و به تبع آن نامشروع ترين جنبة چنين حکمي است.

شیرین عبادی: من بارها این سوال را از مقامات قضایی کشور کرده ام و بلا جواب مانده است این

آیا اگر زنی مایل نباشد که هوو بر سرش بیاید امنیت کشور را به خط انداخته است؟
آیا اگر زنی مایل باشد جگر گوشه اش را بعد از طلاق نزد خود نگهدارد و اموال او را اداره کند، دشمن خارجی به وکشور ما حمله خواهد کرد؟
آیا اگر زنی بگوید همان گونه که شوهرش برای گرفتن پاسپورت اجتباج به اجازه وی ندارد او نیز نمی خواهد برای خروج از کشور به شوهرش التماس کند براندازی نرم انجام داده است؟

باز دوباره چقدر پول دادین به اینا, و از اون ور با ارقام تخیلی تعداد طرح های به بهره برداری رسیده در زمان احمدی نژاد و میدید اما تورم وحشتناکتر از گذشته با گرونی در حال پیشرویست؟

هوگو رافائل چاوز فرياس، رييس‌جمهور ۵۲ ساله‌ ونزوئلا از ششمين سفر خود به ايران، با دستي پر به کشورش بازگشت.اين سفر براي وي چنان موفقيت آميز بود که در جمع خبرنگاران گفت: "اين همکاري‌هاي اقتصادي باعث پيشرفت ما مي‌شود و مي‌تواند يک انقلاب اقتصادي براي کشور ما به وجود آورد. من نمي‌دانم با چه زباني مراتب تشکر و قدرداني خود را از دولت ايران از طرف دولت و ملت ونزوئلا اعلام کنم".
روزآنلاین

این خبر رو هم بگذارید در کنار دستگیری پلی تکنیکی ها و خیلیهای دیگر
سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان در راستاي تقاضا براي رعايت حقوق بشر در کردستان ايران مطابق با اعلاميه جهاني حقوق بشر در سال1384 با همت محمدصديق کبودوند و تعدادي از دوستان و همفکران ايشان در نشريه پيام مردم و تعداي از فعالان کردستان ايران، در تهران تاسيس شد. محمدصديق کبودوند در واقع بنيانگذار RMMK است. او از ابتداي تاسيس اين سازمان سمت دبيرکلي و سخنگويي و پس از تصويب اساسنامه (با حذف سمت دبيرکلي و جايگزيني رئيس کلي در اساسنامه)، مسئوليت رئيس کل و سخنگويي را کماکان عهده دار شد.
RMMK طي 22 ماه از شروع فعاليت، بيش از 700 گزارش و خبري از نقض حقوق بشر در کردستان منتشر کرده که طي اين گزارشها و خبرها به بازداشت و دستگيري بيش از 2000 نفر، محاکمه صدها نفر، زنداني شدن چند صد نفر، اعدام و کشته شدن دهها نفر، خودکشي و خودسوزي صدها زن اشاره شده است.

ادوارنیوز : تحصن صنفی بیش از 100 نفراز دانشجویان دانشگاه هنر در ساختمان اداری این دانشگاه که از صبح امروز آغاز شده بود مقارن ساعت 1 بامداد دوشنبه با تنشهایی میان دانشجویان و پلیس خاتمه یافت. به گزارش خبرنگار ادوارنیوز دانشجویان سرانجام با ضمانت و توافق رییس دانشگاه و نیروی انتظامی از داشگاه خارج شدند. برخی گزارشها از بازداشت 4 دانشجو توسط پلیس خبر می دهد.
این در حالی است که خبرگزاری ایسنا علیرغم حضور تعداد زیادی از دانشجویان در این دانشگاه خبر از پایان تحصن صنفی در عصر یکشنبه داده بود.
این تحصن در اعتراض به تعطيلي خوابگاه‌ها و كارگاه‌هاي دانشگاه در تابستان، ‌اخذ اجاره بهاي خوابگاهي از سال تحصيلي آينده به صورت نقدي و همچنين احكام كميته انظباطي براي تعدادي از دانشجويان دختر دانشگاه آغاز شده بود
روز آنلاین

یه مقدار استیلش با الف نون یکیه وگرنه فکر نمیکنم تخصص خاصی در کار باشه

:
بر اساس حكم جديدي كه غلامحسين الهام دريافت كرده است، وي پس از اين بايد علاوه بر انجام وظايفش در خيابان پاستور به عنوان سخنگوي دولت و رسيدگي به مسووليت هاي وزارت دادگستري در ميدان ارک، و نيز به همراه تدريس در دانشگاه و حضور در جلسات شوراي نگهبان و دست‌كم حضور جلسات هيات مديره چند شركت و موسسه دولتي، در خيابان سئول هم حاضر شود تا اين تلاش بي‌دريغ او براي خدمت‌رساني مصداق بارزي از شعار «كابينه هفتاد ميليوني» باشد.

پ ن:طرح روی جلد زنستان توهین آمیز است یا ...؟ عکس بالا؟ آیا توهین آشکاری به شان انسانی نیست؟ آیا مفهوم اون این نیست که مردها توان کنترل خود رو ندارند و تفاوت انسان و حیوان را در کنترل خود, افکار و اعمالش زیر سوال نمیبره. که تا زن به این شکل خودش رو نپوشانده باشه کنترل مرد از دستش خارج شده و مانند حیوان عمل خواهد کرد. و از طرف دیگر به زن توهین نکرده؟ که تنها فکر و ذکرش جلب توجه مردان است و درنتیجه قانونی با چماق باید بالا سرش باشه تا اون رو از این کار باز داره؟ آیا این توهین رو هر روزه در همه جا نمیبینیم؟ که به یک عکس که منظورش تنها به همون فلش بالای عکس و یک مفهوم بود این طور واکنش نشون میدید. آیا جولوی دماغتون رو نمیبینید؟ دورتر پیش کش
پ ن2شخصی: فکر نمیکردم بعضی ها انقدر روانی و عقده ای باشن. واقعا متاسف شدم

زنجیر

2007-06-13T22:09:00.000+03:30

میگن که یاران دبستانی پلی تکنیک تحت شکنجه اند. همه ساکتند
دو سال پیش گفتند طرف تیر خلاص زنه. همه ساکت بودند

کسانی هم که ساکت نبودند که مجبور به سکوت شدند
یکی از دوستان تو علوم اجتماعی خوند ما زنده به آنیم که آرآم نگیریم موجیم که آسودگیه ما عدم ماست
یه چاق ریشو با بلیز مردونه ای که رو شلوارش انداخته بود و وقتی پرسیدم کیه گفتن از طیف سنتی انجمن اسلامی جواب داد. گذشت اون دوران که آرام نمیگرفتید . الان دیگه آروم میگیرید.
راست گفته؟ا

جنون زده گان خشم
...
سحر گاهان
که آفتاب تفته از افق شعله ور چنان بر می آمد
که خروش شیپور از پهنه ی کارزار
جنون زده گان خشم
از ایستگاه راه آهن برون جستند
همچون مهی آفتاب رنگ
و در غلظت سحر گاهی
شهر
در مهی که تبخیر میشد
همچون صحنه ای از سیرک جلوه میکرد
رنگا رنگ و رنگین نقش
یا به گونه ی خرسنگی
در انتهای راه
با دیده گان خیره به دور دست و به آفتاب شعله ور سرخ
در صفوف انبوه
سوزان از شعله ی آفتاب
پرواز می کردند جنون زده گان خشم
Yegishe charents

پ ن: آیا تمام این پرونده سازی ها برای افرادی که پژوهشگرن ولی دارای تابعیت آمریکا هم هستند برای نوعی گرو کشی با اون پنج سپاهی ای نیست که چند ماه پیش توی عراق توسط آمریکا بازداشت شدند و در رسانه های ایران تحت عنوان دیپلمات اعلام شد که بعد با مدارکی که آمریکا در زمینه واردات اسلحه برای برخی گروه ها و عملیات مسلحانه ارائه داد دیگر هیچ صدایی از ایران در اعتراض به بازداشت آنها بلند نشد و خودشون هم به نوعی سانسور خبری کردند؟ توی اعتماد ملی دیروز هم یه چیزایی در این رابطه نوشته بودند

... هوم

2007-06-10T13:20:00.000+03:30

دریاچه نئور حدودا هفتاد کیلومتری خلخال و بیست کیلومتری اردبیل

پس از مدتها همراه سه دوست با کوله و چادر کنار دریاچه و جنگل و بارون و آسمون پر ستاره و مه که مثل اژدها روی دریاچه چرخی زدو رفت. تمدد اعصاب و آرامش. سرد بود و من سرما رو دوست دارم
از یه حالت رکود بیرون میایم. باز راه رفتن و با خود حرف زدن نشانه خوبیه. یعنی باز شعر نوشتن
Crossing the red line
کتاب آخر مهر انگیز کار هم با امضا که یه دوست خوب الان و همنورد قدیم از آمریکا برام فرستاده هم دستمه.
جز اینکه از دستگیری عباس حکیم زاده جدا ناراحت شدم

سوگسروده هفتم
...
رگها پر از هستی حاضر
تنها ما به آسانی از خاطر میبریم, آنچه را همسایه خندان
نه برایمان تایید می کند و نه بدان رشک میبرد
برآنیم آشکارا برکشیمش, آنجا که مرئی ترین خوشبختی را
تازه هنگامی باز میشناسیم, که آن را از درون
دگرگون کنیم
هیچ کجا, ای دلبر, جهان نخواهد بود, جز درون
زندگی مان با دگرگونی میگذرد. و همواره ناچیز تر
ناپدید میشود برون, جایی که روزگاری خانه ای
پابرجا بود, پیکره ای خیالی دانسته میشود, کژو مژ
به تمامی از آن عالم خیالی, چنانکه انگار هنوز دست نخورده در مغز برپاست
روح دوران, انبارهای فراخ نیرو را می آفریند
بی شکل, چنان طغیان پر کششی که از همه چیزی وا میگیرد
او دیگر معبدی نمیشناسد. این زیاده خرجی دل را
ما نهان تر پس انداز میکنیم.آری, جایی هنوز چیزی پا برجاست
...
ریلکه

نقادانه تر هوم

2007-05-28T21:53:00.000+03:30

شاهکار جدید الف نون که همین کاهش سود بانکیه به نظرم دیگه جدا کشور رو به اف بده. امسال که مثل گذشته گرونی رو به رشد داشتیم . بعد از این اظهار فضل این مردک به همراه گرون شدن بنزین فکر کنم به جهنم گرونی فرو بریم. خیلی قدیم نه بلکه توی همین ترم سر کلاس پول و ارز و بانکداری خوندیم که نرخ سود بانکی و دیگر موارد قانونی مرتبط با بانکها اول توی شورای پول و اعتبار تصویب میشه و بعد رییس جمهور کشور دستور ابلاغ یا عدم اون رو میده. اما از اونجا که الف نون همه فن حریفه او با امام زمان هم رابطه داره تلفونی میگه که باید سود بانکی 12% شه چون ما خادم ملتیم و این کار باعث کاهش تورم!!!! و افزایش تولید میشه. حالا اینکه باز ما از همین دانشکده که فقط یه چیزایه به درد بخوری از اقتصاد یاد گرفتیم فهمیدیم که سود و بهره که 12 درصد بشه.
1 . ملتی که آشنایی به بازار و تجارت و غیره ندارند و معمولا پولشون رو در بانکها میذاشتن به این امید که آخر سال سودی یه کم بالاتر از نرخ تورم گیرشون بیاد و حداقل ارزش اصلی پولشون کم نشه, دیگه این کارو نمیکنند. نتیجه افزایش نقدینگی در دست مردم و نتیجه اون خرید کالای بیشتر و نتیجه اون هم افزایش تقاضا بدون افزایش تولید و نتیجه اون هم گرونی و تورم.
2. ملت به علت پایین اومدن نرخ بهره وام, بیشتر وام میگیرند, و با رقم هایی هم که بانکها وام میدهند هیچ کار تولیدی و غیره ای نمیشه انجام داد. که نتیجش افزایش نقدینگی در دست مردم که نتیجش افزایش خرید که ... گرونی و تورم.
3. ملت بیشتر وام میگیرن که نتیجش درخواست حجم بالای پول از بانکها که به احتمال زیاد منجر میشه به چاپ اسکناس باز هم بدون پشتوانه که منجر میشه به افزایش نقدینگی... و تورم
4. چشم انداز خیلی امنی که بر اساس انرژی هسته ای برامون به وجود اومده هم با این عوامل بالا باعث میشه که سرمایه دارها هم پولشون رو از مملکت بیشتر خارج کنن و این یعنی باز هم افزایش تولید بی افزایش تولید. منابع دولتی هم که هیچ. پس گرونی بدون افزایش تولید.
5. بانکها با پایین اومدن نرخ بهره به کمبود منابع بر میخورن و کمتر میتونن سرمایه گذاری کنن و درامدشون کاهش پیدا میکنه. در نتیجه به دولت برای پرداخت بدهی هایش به بانک فشار میارن و اگر زیاد فشار بیارن الف نون هم به بانک مرکزی برای چاپ اسکناس برای دولت فشار میاره و اگر مقاومت کنه با تهدیدی مثل برکناری رییس بانک مرکزی رو به رو میشه ( البته این راهکار مال قدیم بود که همه از یک قماش نبودند.)و اگر زیادی فشار بیاره دیگه کشور از تورم زیاد منفجر میشه.
6. و ما هر روز بدبخت تر میشیم و اگر صدات در بیاد چماق عدالت و مهر ورزی بر سرت فرود خواهد آمد و الف نون همچنان از این که دراویش و خارجیها در پی ترور مهدی هستند سخن میراند.

دیگه مثل قدیما اینجا آشنا نیست. شایدم اولویتهام فرق کرده. یک حس که اگر وقتی هست یا باید بخوابم یا بخونم.
هر چقدر هم انسان سعی میکنه که فرقی نکنه اما فشارها و افراد و غیره باز تاثیر زیادی میذارند. رهایی قبل وجود نداره یک جور اضطراب سایه ای هرچند نامحسوس انداخته. این که حتا در مکالمات حس کنی که امنیت خصوصی نداری و ... یک جور سردرگمی رو به وجود میاره که گیج میشی. حسی که میگه دیگه حق نداری اشتباه کنی و فکر این که نکنه محافظه کار شی رادیکالت میکنه و هنوز هم گیجی و گیجی. یه ایگل خوب رفتیم, ده مورد علاقه من, یه کنسرت هم تو خواجه نصیر داشتیم, حتا جشن فارغ التحصیلی و اتفاقهای دیگه اما نوشتن سخت شده, حتا شعر هم.

ترانه ی نا سروده

ترانه ای که نخواهم سرود
من هرگز
خفته ست روی لبانم
ترانه یی
که نخواهم سرود من هرگز
بالای پیچک
کرم شبتابی بود و ماه نیش میزد
با نور خود بر آب
چنین شد پس که من دیدم به رویا
ترانه یی را
که نخواهم سرود من هرگز
ترانه یی پر از لبها
و راه های دوردست
ترانه ساعات گم شده
در سایه های تار
ترانه ستاره های زنده
بر روز جاودان
لورکا

بازنخواست شایدم خواست

2007-05-11T11:48:00.000+03:30

تا کاری نکردی بازخواست هم نمیشی. جمله ای که بارها و بارها شنیدیم. اما وقتی که یک سره هر کسی که بهت میرسه بالاخره یه موضوعی هست که باهاش بازخاستت کنه دیگه دیوونه میشی. خیلی وقتها افرادی به عنوان ابزار فشار از این کار استفاده میکنن. یعنی یک سری اطلاعات گزینش شده رو به یک سری آدم خارج از حلقه میدهند و از اون فرد برای بازخواست عمل و تحت فشار قرار دادن استفاده میکنن.
نوع دیگشم اینه که به هر دلیلی عقیده انسان روبه رو متفاوته اما خودش هم نمیدونه چرا. اونوقت که میشینه با یحث نزدیک به دعوا به جای این که از عقیده خودش دفاع کنه هی عملکرد تو رو زیر سوال میبره و دلیل میاره که بد بوده.
انسان باید در دام به خصوص گروه اول نیافته. و خیلی راحت به اون آدم برگرده بگه این مسائل و نحوه عملکرد من در فلان جا به شما مربوط نیست و در موقع مناسب هم یک مشت حواله چونه اونی که اطلاعات داده بکنه. حالت دوم اما بد نیست وقتهایی که اعصاب و حوصله بحث داری بشینی و بحث کنی و ببینی چطور میتونی فرد رو وادار کنی ببینه خودش چطور میتونه کار کنه وقتی نمیدونه دقیقا از چی داره دفاع میکنه.
و گه گاه هم پیش میاد که بازخواست به جاس.
ولی جدای تمام اینها من شدیدا معتقدم حداقل در مورد مسائل اجتماعی و سیاسی و غیره در ایران هیچ وقت نمیتونیم بگیم صد در صد فلان روش غلط و این روش درسته. به نظر من از ملو ترین تا رادیکال ترین هاش درسته چون هر کدوم قسمتی رو پوشش میده و تمام اینها در کنار هم لازمن. و در نتیجه لزومی برای تغییر عقیده افراد مختلف فعال نیست. بلکه بحث برای آشنایی و شناخت مهم تره. از یک جهت میشه گفت این یه دید فردگرایانه است و برای ایجاد تغییر مناسب نیست. اما در دید کلی تر به نظرم بهتر باشه چون افراد بالاخره در اجتماعات کوچکتری فعالیت میکنن ( با افراد هم فکر خود) و در اون اجتماع حوزه عملکرد مشخصی دارن که این حوزه های عملکرد اجتماعات کوچک با هم تداخلاتی هم داره و در کنار هم سطح زیادی رو در بر میگیره. اگر عملکرد بدی داشته باشه خود به خود متلاشی میشه و اجزائش در حلقه های دیگه شروع به بازسازی خود میکنن و یه حالت پویا و قابل تغییر با شرایط به خودش میگیره. اما اگر سعی کنیم همه توی یک حلقه قرار بگیرن, ناگزیر به یه کنترل مکانیکی تر و استاتیک تری پیدا میکنن. حوزه عملکرد هم یکی میشه و تنها به دلیل اعضای بیشتر گسترده میشه و اگر اشتباهی بنیادی توش وجود داشته باشه کل سیستم متلاشی میشه و جمع و جور کردنش ممکن نیست. تقریبا تمام این ها هم به دلیل خصوصیت خودشون به دیکتاتوری منتهی شدند و میشن.اما اگر به همون حالت اول یا پلورالیسم معقول معتقد باشیم. تا چه حد میشه امید به دست یابی بهش داشت؟ آیا همه اجتماعات میپذیرن کنار هم باشن یا اول باید تعدادیشون هر چند محدود خارج شن؟ ( حداقل اونهایی که معتقدند هر کی به کیش من نیست را باید کشت؟)

جدی گرفتن
عقل اکثر آدمها یک ماشین سنگین, شوم و فکسنی است که به سختی میتوان آن را راه انداخت. هنگامی که آنها با این ماشین کار میکنندو می خواهند خوب فکر کنند, این اقدام را جدی گرفتن امور می نامند. خوب فکر کردن برای آنها چه طاقت فرساست! هر گاه این جانور ظریف انسان, خوش اخلاقی خود را از دست دهد می گویند که او جدی شده است, و هر گاه که اندیشه را با خنده و شادی تلفیق کند میگویند این اندیشه بی ارزش است. چنین است پیش داوری این حیوان جدی علیه حکمت شادان. خوب, پس حالا ثابت کنیم که این یک پیشداوری است.

حکمت شادان/ نیچه

پ ن: یک ویروسی در کامپیوترم الان کشف کردم که همه ی عکس هارو نابود میکنه. عجب چیز عجیبیست عکسها توی فولدرشون وجود دارن اما تا روش کلیک میکنم به ملکوت اعلا میپیوندن!!ا در نتیجه فعلا پست بدون عکس.

...........

2007-05-07T20:11:00.000+03:30

بیانیه ی دانشجویان لیبرال و تقاضا از دفتر تحکیم جهت فراخوان یک تجمع سکوت در دانشگاههای سراسر کشور

پلی تکنیک تنها نیست

آنچه بر پلی تکنیک می گذرد سرنوشتی است که در انتظار همه ی ماست. مسئله ی پلی تکنیک مسئله ی پلی تکنیکی ها نیست مسئله ی کل جنبش دانشجویی در ایران است. ما به عنوان جمعی از دانشجویان لیبرال دانشگاههای ایران باور داریم سکوت در برابر هجوم ارتجاع به پلی تکنیک به عنوان نماد مقاومت به هیچ وجه جایز نیست از این رو ما به دانشجویان سراسر کشور پیشنهاد می کنیم در حرکتی مدنی و هماهنگ اعتراض خود را به شکل عملی نسبت به وقایع پلی تکنیک ابراز کنند.پیشنهاد مشخص ما برگزاری تجمع های سراسری سکوت در صحن تمامی دانشگاههای کشور در حمایت از دانشجویان پلی تکنیک است. ما به عنوان دانشجویان لیبرال توان تشکیلاتی و تبلیغاتی لازم برای ساماندهی این تجمعات را درخود نمی بینیم بنا براین ما به عنوان بخشی از جنبش دانشجویی ازاعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت به عنوان میراثداران واقعی اپوزیسیون دانشجویی درخواست می کنیم برای یک تجمع سکوت سراسری در تمامی دانشگاههای کشور فراخوان دهند تا همگان بدانند که پلی تکنیک تنها نیست.
دانشجویان لیبرال دانشگاههای تهران

پ ن: زینب پیغمبرزاده که امروز برای بازپرسی پرونده 13 اسفند به شعبه امنیت دادگاه انقلاب مراجعه کرده بود پس از تغییر قرار کفالت به و.ثیقه 20 ملیون تومانی بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.!!!ا با بازداشت امروز صبح پلی تکنیک, تعداد افراد بازداشت شده به سه تن رسید که خبری از مکان و یا مرجع بازداشت کننده در دست نیست.

بعد از مدتها کوه نامه

2007-04-28T23:32:00.000+03:30

آخرین روز فروردین در حال صعود به قله ساکا سپری شد. گرچه تصمیم داشتم برم سنگ اما با تماس یکی از دوستان و این که تیم کوچکی شدند و جدای برنامه اصلی اون روز گروه میخواهند بروند قله تصمیم عوض شد, منم رفتم. منطقه لواسان و افجه و از اونجا تا دشت هویج که الان پوشیده از برف و رودی کوچک هم جااریست, بخشیش زیر یخ و بخشیش خارج, که میتونه در حین زیبایی فوق العادش, خطرناک هم باشه. چون یخ و آب با همن, تخمین کمی از عمق میزنیم و یکی از دوستان ما هم البته خوشبختانه در راه برگشت تا کمر رفت توی آب . وارد دشت که میشیم سمت راست قله ریزان با شکل خاص خودش مشخصه و روبه رو آتش کوه و سمت چپ هم قله ساکا. از دشت هویج بعد از گذشتن از دره ای کوچک و طی کردن مسیری با شیب کم به پای یال پر شیبی میرسیم که برف زیادی داره اما چون هنوز صبحه و به خاطر سرمای شب گذشته یخ زده زیاد فرو نمیریم. به بالای یال میرسیم و در ادامه راه به گروه دیگه ای بر میخوریم که تصمیم گرفتند شیب آخر تا قله رو که خط الراسی است , به خاطر نقاب های برفش نرن و از همین جا برگردند. ما هم کنارشون میشینیم و یک چایی میخوریم و به راه ادامه میدیم. باد شدیدی در اکثر طول راه میوزه و منم هی در حال در اوردن و پوشیدن کاپشنم راه میرم. بعد از چند ماه دوباره میرم قله و با دو تا از دوستان آوازهای گروهی میخونیم و در مقابل باد شدید. روی خط الراس متوجه پینه دوز های نارنجی ای میشیم که توی اون ارتفاع لا به لای برفهای آفتاب خورده حرکت میکنن. من که جدا متعجب شدم. چون تا چشم کار میکرد برف بود. فکر میکردیم که روی قله نمیتونیم بایستیم به خاطر باد. اما وقتی رسیدیم هیچ بادی نمی اومد. نیم ساعتی اون بالا نشستیم و کل منظره لواسون و سد در یک سمت و قله آتش کوه و ریزان و اون دورترها دماوند در سمت دیگر. حسی خوب, اما چه کوتاه. بر میگردیم. به بالای همون یال پرشیب اولی میرسیم. حالا دیگه برفها آفتاب خوردن و گه گاه تا کمر توی برف گیر میکنیم. ولی انقدر حالت های افراد که توی شیب خیلی زیاد تا کمر توی برف خیس و سنگین گیر کردن خنده داره که اصلا احساس خستگی از گیر کردن های مکرر نکردیم. پر عقابی هم که روی قله پیدا کردم و به کلم زده بودم رو با خودم میارم. بالاخره بعد از مدتها احساس آزادی کرده بودم. تا صبح روز شنبه که خبر تشیع جنازه شنیدم. گاهی انسان بعد از مدتها دست به بازسازی یک بنای قدیمی میزنه ولی همه چیز بهش میفهمونه که ترک خوردش قشنگ تره. به هر حال نقدهایی از دلایل این اتفاق نوشته اند و خوانده ایم. و ما هم گویا عادت کرده ایم توی مملکتی زندگی کنیم که ماشینهاش آتیش میگیره. دیوارهاش میریزه. زلزله و سیل میاد و کلی کمک های مردمی و بین المللی میشه اما هیچ باز سازی ای نمیشه. برای کارهای عمرانی بودجه تخصیص پیدا میکنه و نمیکنه و باز هم هیچ عمرانی صورت نمیگیره. کارگاه های سنگ نوردی فرسودس و اگر پناهگاهی ساخته شه معمولا در مسیر حرکت یخچاله و اگر سدی زده میشه برای نابود کردن آثار باستانیه. افرادی که از آزادی و حقوق صحبت میکنن امنیت ملی رو تحدید میکنن و. افرادی راجع به مسائلی که دنیا رو به واکنش در میاره صحبت میکنن و تحدیدی برای هیچ چیز نیستند. تخصص گرایی در قبول مسئولیت ها هیچ مفهومی ندارد و تمام نقشهای کلیدی و تخصصی و حساس را افرادی که تحصیلات حوزوی یا نظامی دارند بر عهده میگیرند. شاید که با تکرار هر روزه و هر روز مجبورمون کنند که عادت کنیم. اما فراموش نمیکنیم. ما ناراحتیم. ما عصبانی ایم. ما فراموش نمیکنیم
ما زنده به آنیم که آرام نگیریم
موجیم که آسودگی ما عدم ماست

به درک راه نبردیم به اکسیژن آب
برق از پولک ما رفت که رفت
ولی آن نور درشت
عکس آن میخک قرمز در آب
که اگر آب می آمد دل او, پشت چین های تغافل می زد
چشم ما بود
سهراب

...

2007-04-26T10:56:00.000+03:30

خداحافظ همنورد
وقتی که کوهستان تبدیل به قبرستان خاطرات تیمی میشود که یکی از دوستان, دیگر نیست, گاهی تنها, سکوت گویای همه چیز است

http://shemirankooh.blogfa.com/post-11.aspx

ببین دیازپام ده خورانده اند خلق را

2007-04-19T20:33:00.000+03:30

و اما این مومنین به پول راستین نفت و زور چه خوب حتا قانون اساسی خود نوشته و غیره رو هر آنگونه که دوست دارت تفسیر میکنن. و به نام خدا و خلق الله چوب در ماتحت هر کسی که حرف از انسانیت میزند و سر از آسمان ملکوت ساخته دست آنها خم کرده و به زمین نگاه میکنه, میکنند.

صحبت هایی در دادگاه انقلاب توی صفی که نباید می ایستادم.
ای بابا خانوم پسرمو با مواد گرفتن و بعد از دو روز ولش کردن. باباش شاکی خصوصیش بود, آخه برای چی ولش کردن , الان دوساله کرک مصرف میکنه میاد خونه قمه میکشه و ما آسایش جانی نداریم, پسرم 22 سالس. چند ماه قبلشم گرفته بودنش وثیقه پونصد تومانی گذاشتیم ولش کنن, هنوز تکلیف پولمونو مشخص نکردن. این سری گرفتنش شاکی هم شدیم باز ولش کردن. امنیت جانی نداریم تازه تو همین دو روز زندان, روشهای مصرفی که بلد نبود رو هم یاد گرفت. ( خانوم امنیت شما که ارزشی نداره اگه امنیت ملی رو تهدید کرده بود الان ولش نکرده بودن. قاچاق مواد که تو این مملکت اگر جرم باشه, جرم زیادی نیست یه کم پول بدی میاد بیرون. یه خانوم دیگه میگه ای بابا همون موقع که براش وثیقه بریدن اگه زیر یه ملیون بود نریزید خودشون بعد از دو سه روز ولش میکنن
راستی قدیما هر چند وقت نشون میدادن این موادی که گرفتن رو میسوزونن. الان دیگه این یه کار رو هم نمیکنن . به نظر شما چی کارشون میکنن؟ ای بابا زحمت و یه سری دیگه میکشن پولش میره تو جیب یه سری دیگه!!ا
طبقه سوم: یه خانوم دیگه: شورمو با یه کامیون مشروب گرفتن. اول وثیقه پنجاه میلیونی بریدن , آوردم گفتن شده یک میلیارد, اعتراض کردیم حالا شده دمیست میلیون.( چرا انقدر بالا پایین میشه مگه دلاره؟) خانوم اگه ما دنبال کار شوهرامون ندوییم که بیان بیرون پدرمونو در میارن. چهار نفر بودن, یکیشونو همون اول ول میکنن سه تا دیگرو نه ( ای بابا خانوم باهاشون هماهنگ میکردین یه پولی میدادین حل بود. حتما میخواستین تک خوری کنین دیگه

.
بازپرسی هم که کاملا فرمالیته بود. هیچ فرقی نداشت چی بنویسی و چی ننویسی. نیم خط بنویسی یا نیم صفحه. اتهام: اقدام علیه امنیت ملی همراه با تبانی, بر هم زدن نظم دادگاه هم که خیلی مسخره بود چون حتا تشکیل هم نشده بود که نظمش بخواد بر هم بخوره, به بر هم زدن نظم تغییر کرد ( حالا نظم چی رو نمیدونم) و تمرد از دستور پلیس ( عربده کش
بعد از بحثی با دوستان به این نتیجه رسیدیم با جماعت زیادی از حکم های تعلیقی رو به رو شیم که نتیجش اینه که این مومنین به... زندانی سیاسی نداشته باشند. در عین حال فعالان اجتماعی و سیاسی داخل کشور توانایی هیچ حرکتی رو هم نداشته باشند و به قول یکی از دوستان اگر بگوزند هم میرن زندان.

پ ن: همه چیز شدیدا در حال تغییر است و تنها سلاح زیستن, در اکنون بدون فکر کردن به گذشته و آینده است. همینه که کتاب دعای من اکنون میان دو هیچ نیچس. گرچه به این نتیجه رسیدم که خوندن فلسفه و شعر انسان رو شدیدا فرد گرا میکنه و ارتباط با جمع رو مشکل, باید یک انحرافی به سمت کتابهای جامعه شناسی زد شاید. آیا زندگی در حال, خوبه؟باعث میشه گاهی گذشته مثل داستانی جالب که خود فرد هم با به یاد آوردنش متعجب میشه از جلو چشم رد بشه. آینده؟ تبدیل به چیزی میشه که صرفا وجود نداره چون هنوز وارد اکنون نشده. پس برنامه ریزی برای حتا یک سال آینده هم معنایی ندارد. فارغ التحصیل میشم و برای فوق میخونم؟ یا مثلا از صخره ای سقوط میکنم ؟ شاعر میشم یا کارمند شرکت بیمه؟ این یکی فرق میکنه سعی میکنم اگه بمیرم هم دومی رو نشم. حالا برای فوق, اقتصادخوندن بهتره یا جامعه شناسی؟ این سوال میتونه مفهومش این باشه که هر قدر هم سعی کنی در حال زندگی کنی باز به آینده مربوطی. برای رشته ای در آینده, اکنون باید آغاز به درس خوندن کنی و این که چی بخونی رو علایق و کارها و اتفاقهایی که گذشته ای که دیگه اکنون نیست, تعیین کرده.!!ا

سوگسروده چهارم
...
نگاه کن, میرندگان] نباید گمان برند
آنچه از ما سر میزند اینجا, همانند هر چیزی
از توجیه آکنده است
این خود همه چیز نیست
آه, ساعات کودکی, که پس چهره ها, تنها چیزی بیش از
سپری شده ناب بود, و در برابرمان
آینده ای نبود, ما فارغ بال, بر می بالیدیم, گاه
شتاب میورزیدیم که بزرگ شویم, نه چندان به دلخواه آنان که
جز بزرگ بودن
چیزی نداشتند
و در تنها رفتنمان نیز, خرسند از آنچه تداوم دارد
در میان پرده میان جهان و اسباب بازی
جایی, بناشده, از ازل برای رخدادی ناب, می ایستادیم
چه کس باز می نماید, کودک را, آنسان که هست؟ا
چه کس, بر ستارگانش می نشاندو سنجه فاصله را
در کف اش می نهد؟ا
چه کس مرگ کودکان را در نان خاکستری ای می پزد
که سخت می شود؟ یا آن را, در دهانی گردوار می نهد
چون خوردنی ای فراهم شده از سیبی زیبا...؟ا
... در قاتلان به آسانی میتوان نگریست:
لیک, مرگ را, مرگ را فراروی زندگی, به تمامی( از زندگی) انباشتن
به چنین نرمی و بر نیاشفتن, وصف ناشدنی است.

ریلکه

:))

پ ن : اطلاعیه مرکز فرهنگی زنان در مورد موسسه هلندی «هیفوس» http://zanestaan.blogspot.com/2007/04/blog-post_8490.html

پیکر ناموزون

2007-04-13T22:48:00.000+03:30

و تراشی بر چوب
هیبتی انسانی به برون می آید
همه چیزش سر جا
خدای مجسمه, قدمی به عقب برداشت
و تنها نگاه
پیکر چوبی و نکته ای ناموزون
ها, شادتر از یک انسان
در همه دیوی بود
به درون میکشیدش, اندوهناک
تنها پیکر ناموزون میخندید
طرفی, تبری بر دیوار
در مقابل پایه ای پا بر جا
در میان, او خودش نا موزون

نیل

کین درد مشترک- اینجا آخر دنیاست!ا

2007-04-04T22:30:00.000+03:30

ناهید به همسرش گفته است :« دیشب ما را به بند یک تنبیهی زنان فرستاده بودند. آنجا آخر دنیا بود! در آنجا دخترانی را دیدم که روی دست هایشان صدها اثر زخم خودکشی بود و برای همین بیش از گذشته به این نتیجه رسیده ام که واقعا قوانین ما نیاز به تغییر دارد...ا

http://herlandmag.info/news/07,04,04,10,59,42/

همراه شو عزیز
تنها نمان به در
کین درد مشترک
هرگز جدا جدا درمان نمیشود
همراه شو عزیز...ا
دشوار زندگی
هرگز برای ما
بی رزم مشترک آسان نمیشود
تنها نمان به در
همراه شو عزیز
همراه شو همراه شو همراه شو عزیز
کین درد مشترک
هرگز جدا جدا ...ا

محسن نامجو

http://herlandmag.info/news/07,04,04,01,08,01/
http://herlandmag.info/news/07,04,04,12,16,44/

با شیخ و واعظ کمتر شناسی. یا جام باده. یا قصه کوتاه

2007-04-01T20:38:00.000+03:30

حلقه ها

زندگی اش را چرخان میرقصید
تند و کند, مست و هشیار دایره وار میچرخید
لحظه ای آخر, باز ایستاد و دیوانه وار طرح میزد
هر آنچه پیموده بود
دایره بود فقط. صفر صفر
سکوت کرد و نشست و زین پس تنها دید.
رقص گردان آدمها را
در صفحه نقاشی
صفرهایی با ابعاد صاحبشان , طرح میزد
دلقکی میدوید. حلقه ها را نخ کرد
لحظه هااز حلقه ها, در تماسی نا مفهوم با نخ
تاریخ نامیدند
مگسی پرواز کنان, حلقه ها را چرخاند
روایتی دیگری از اکنون , گه گاه, آشفته
مردک ابله نیز, حلقه هارا چرخاند. روایت دستسازی از همه آنها را
بر گردنش آویخت و گره ای زد ,سخت
طراح, مستبد نامیدش
صاحبان حلقه, خدا

نیل

آشفته گانه

2007-03-26T00:38:00.000+03:30

هوم اتفاقات وقتی خیلی سریع میافتن آدم نظم فکریشو از دست میده و بداهه نوازی تبدیل به آشفته بازاری میشه که تصمیم به سکوت بهترین کاره. اما به سراغ دست نوشته های کاغذی میرم که وقتی کتابی میخونیم تمرکز بالاس و افکار حول محور مشخصتری میگردند و در نتیجه نوشته های کاغذی از آشفتگی روانی دورترند.
در کتاب میخونم: "برده داران تعریف خود از طبیعت را بر بردگان خود تحمیل میکردند" .این برداشت از شخصیت بردگان در حقیقت مبتی بر خودخواهی و جهل برده داران بود, اما به صورت مفهومی برامده از عقل سلیم مطرح میشد. به نظرم در اکثر مواقع همه ما تو هر سطحی که باشیم همین طور برده دارانه رفتار میکنیم و این از همه بیشتر حال منو به هم میزنه. هر چی طرف, احساس روشن فکری بیشتری میکنه, برده دارانه تر هم رفتار میکنه و آنچنان چارچوب هایی از رفتار خوب و بد . نوشته خوب و بد و موسیقی خوب و بد میسازه و با استفاده از کلمات قلنبه سلنبه از دیدگاهش دفاع میکنه و باقی رو مسخره میکنه که همه کم بیارن و باور عمومی این بشه که قطعا همینی که اون میگه درست و بهترین است و همه به سوی اون طور تفکری باید پیش بریم. به نظر من این چیزی به جز به بردگی کشیدن اذهان که در پی اون بردگی شخص رو هم به وجود میاره, نیست. یه نگاه به مذهب و مکاتب و حتا طرفداران یک گروه موسیقی بکنید. در سطح کوچکتر کافیه هر کدوم در زمینه ای قوی تر باشیم یا حتا نباشیم اما سعی در تحمیل ارزشهای خود به دیگران داریم. سعی در به بردگی کشیدن انسانها که غم انگیز ترینش اینه که معمولا نا آگاهانس اما نتیجش همونه.
پ ن: بدترین عید با یک مسافرت حال به هم زن و سریعا خبرهایی از سرطان و خودکشی تا ببینیم تا آخر چه شود. بدترین حالت هم وقتیه که به کسی میگی حوصله نداری و ولکن نیست. اما از خوشترین هاشم آشنایی با آدمهای خوبی در همین حوالیس درست موقعی که از کل انسانیت و بشریت نا امید شدی.

میتوان هر گونه کشتی راند بر دریا
میتوان مستانه در مهتاب با یاری بلم بر خلوت آرام دریا راند
میتوان زیر نگاه ماه با آواز قایق ران ستاری زد لبی بوسید
لیکن آن شب خیز تن پولاد ماهی گیر
که به زیر چشم توفان بر می افرازد شراع کشتی ی خود را
در نشیب پرت گاه مظلم خیزاب های هایل دریا
تا بگیرد زاد و رود زندگی را از دهان مرگ
مانده با دندان اش آیا طعم دیگرسان
از تلاش بوسه ای خونین
که به گرماگرم وصلی کوته و پر درد
بر لبان زنده گی داده است؟

مرغ مسکین! زندگی زیباست
من درین گود سیاه و سرد و توفانی نظر با جست و جوی گوهری دارم
تارک زیبای صبح روشن فردای خود را تا بدان گوهر بیارایم
مرغ مسکین! زنده گی, بی گوهری این گونه, نازیباست!ا

شاملو

خط قرمز کجاست؟ فرقی هم نداره کجاست . یه شطرنج قرمز رو در نظر بگیر که تو هر خونه فقط یه نفر ایستاده دور تا دورش خط قرمز

2007-03-14T18:10:00.000+03:30

بنا به گزارش ستاد هشت مارس
گزارش 2
http://8march.blogfa.com/

حکومت نظامی در تهران!
اخرین اخبار از تجمع صبح امروز معلمین
طبق آخرین گزارش ارسالی از تهران، برخورد شدید نیروهای سپاه و انتظامی با معلمین و مردم تا ساعت 3 بعد از ظهر همچنان ادامه داشته. فضای منطقه خیابان بهارستان (مجلس) تا خیابان سمیه (وزارت اموزش و پرورش) به خاطر حضور پر تعداد نیروهای ضد شورش، به شدت نظامی شده و یک حکومت نظامی اعلام نشده بر قرار است. نیروهای انتظامی با ضربات باتوم و مشت و لگدپراکنی به سوی تجمع کنندگان اجازه هرگونه تجمع را از معلمان گرفتند. نیروهای امنیتی با آوردن بیش از 100 دستگاه اتوبوس سعی در دستگیری گسترده معلمان داشتند که با هشیاری و عدم مقاومت معلمان و پرهیز از دامن زدن به هیجان ،این خواسته سرکوبگران محقق نشد. اما آنچه که معلوم است پر شدن حداقل 2 دستگاه اتوبوس از شرکت کنندگان در تجمع است. تعداد نیروهای انتظامی در خیابان بهارستان و سمیه به حدی بود که راه رفتن در این مراکز، به سختی امکان پذیر بود. نیروهای انتظامی با برخورد وحشیانه با معلمین و مردم، سعی در کنترل اوضاع داشتند که در این میان تعداد زیادی از معلمین معترض و مردم، زخمی و دستگیر شدند. طبق گزارش ارسالی معلمان اعلام کردند هر چقدر بزنند و دستگیر کنند، ما تا گرفتن حقمان به خانه بر نمی گردیم.

ضرب و شتم معلمین توسط نیروهای پلیس

طبق اخرین اخباری که از تجمع صبح امروز معلمین به دستمان رسیده، نیروهای حکومتی سپاه و پلیس اجازه تجمع معلمین مقابل مجلس را نداده اند و تقریبا 1000 نیروی ضد شورش پلیس، برای کنترل اوضاع، اطراف مجلس و خیابان بهارستان را محاصره کرده اند. معلمین با دیدن این وضعیت، در قالب یک جمع 2000 نفره به طرف ساختمان اصلی وزارت آموزش و پرورش به راه افتادند. یکی از معلمین در سخنرانی کوتاه خود در مقابل ساختمان اموزش و پرورش، ضمن خواست تحقق وعده های دولت اعلام کرد که ما حقمان را می خواهیم، حق ما حقوق و زندگی امن است نه کتک. مردم خشمگین نیز با فریاد کشاورز، کشاورز از وی حمایت کردند که این کار باعث حمله پلیس و دستگیری سخنران و ضرب و شتم شدید معلمین و مردم شد. طبق گزارش شاهدان، نیروهای پلیس از نارنجکهای صوتی برای متفرق کردن مردم استفاده می کنند.

آخرین خبرها از مقابل مجلس نیز حاکی از برخورد شدید نیروهای پلیس با معترضین است و به گفته شاهدان، با ماشینهای آتش نشانی به روی مردم آب می ریزند.
23اسفند 85
ساعت 14.45

march2007@gmail.com

بازجوی پست, دو ساعت مخ منو خوردی که بهم بفهمونی از خط قرمز رد شدم و این خط قرمز کجاس. میگفتی تو دانشگاه به الف نون بدو بیراه گفتید و کفش پرت کردید کسی کاریتون نداشت و الان میبینیم که همه اون دانشجوها یا تعلیق شدن یا قراره اخراج شن. گفتی معلما چند هزارتایی اومدن تجمع کردن اما چون صنفی بود کاریشون نداشتیم. و هی تاکید داشتی که اما کار ما از خطوط قرمز رد شدنه.
حالا میبینم که باز هم دروغ گفتی, خطوط قرمز شما پا داره.

بازجو کارشناس نیست, بازجوییشم مجاز نیست

2007-03-11T11:29:00.000+03:30

رو صندلی راحت نشستم , از اتاق سرد با بازجو جوون تا اتاق گرم با بازجو میان سال. جوونه یه سوال میده میره بیرون سوال بعدی رو بهش میدن و تا آخر همین شکل, هر بار که میاد تو بار اول اطلاعات درستی راجع بهت میگه اما از دومی به بعد یه دستی های سوتی میزنه همش از دانشگاه میپرسه از اردو؟ و فعالیتهای دانشگاهی میان ساله میاد میبرتم اتاق گرم. نیمساعت گذشته هی بالا پایین میره تا یه جوری بهم بفهمونه که بارشه و درس خونده, آخر هم موضوع بهتر از خودکار گیر نمییاره و با لحن پیروزمندانه ای میگه همیشه خودکارو انقدر سخت تو دستت میگیری؟ من روانشناسی بلدم و الان شخصیتت دستمه. خندم میگیره. خوب از اونجا که اینجا رو هم دارید کنترل میکنید لطفا بهش بگید جوابمو بده شخصیتم چه جوریه؟ خودکارو صاف میگیرم دستم اما خودم معمولا خمیده و ولو میشینم, شخصیتم صافه یا ولو؟ به هر حال از روانشناسی زیادخوشم نمیاد و معمولا روانشناسا هم از من خوششون نمیاد شاید مال اینه که دوس ندارم انسان رو با معادلات رفتاری و چارچوبهای قالبی تعریف کنم. نمرشم پنج شد و باز باید یه ترم دیگه بر دارم. بار دوم که خندیدم سر این بود که گفت من هم دانشجو بودم و اون زمونا تو تجمعات بودم و کتک هم خوردم. بابا چقدر تو باسواد و باحال بودی چی شد الان به اف رفتی و بازجو اطلاعاتی شدی. بعدهم دچار برین استورمینگ ( طوفان مغزی) شد و یه ساعت تموم فک زد, از بودن آزادی فوق العاده زیاد در کشور که نمونش پرت کردن لنگه کفش به رییس جمهوره تا خاطرات دوران دانشجوییش و حتا بازدیدش از انرژی اتمی و شیش لا لباسی که پوشیده بود و بحثش با فلانی و نتایجی که در آخر بحث رسیدند داشت میگفت که از بیرون در زدند و گویا بهش تذکر دادند که اصولا باز جویی برعکسه .
نیمه اول سوالات رو دانشگاه بود و بعد یه کم رو کمپین و اهداف و آدمها و رسانه های خارجی و موقعیت کشور. به جز دو, سه تا سوال بقیه ربطی به موضوع بازداشت نداشت که اگر جواب نمیدادی با بند عمومی و اینکه خوب چند روز میخوای فکراتو بکنی تهدید میکرد. بند عمومی رو یادم نیست سر کدوم سوال گفت اما چند روز رو سر تعهد ندادن گفت.

و کولی تر شده ایم و آزادتر چون سایه های تاریک زندان و زندان بان, دیگر ترس آلود نیست. گفتی که بیایم بیرون مینویسیم و ناراحت بودی. ما مینویسیم و مسخره ات میکنیم. چون مسخره هستی که بازجو و زندان بان اطلاعاتی و وانمود میکنی که آدم خوبی هستی و استدلالتم اینه که خوبی چون از نیروی انتظامی بهتری. بازم خندم گرفت, در جامعه ای هستیم که انقدر بین بد و بدتر انتخاب کردیم که مفهموم خوب یادمون رفته و اسامی در حال عوض شدنند

پ ن: دوستی گفت با از بهترین آدمهای ممکن افتادی زندان

کندو
به سر میبریم ما
در شان های شیشه ای
به کندویی از هوا!ا
از دو سوی شیشه, به هم
بوسه میزنیم
چه زندان ماهی
که درش
ماه است!ا
لورکا

پ ن: عکس؟!!ا :))))ا

هوم. اوین

2007-03-07T21:49:00.000+03:30

مبارزه تا آزادی همه به خصوص دوستان باقی مانده در بند اوین: نوشین احمدی خراسانی- پروین اردلان- - محبوبه حسین زاده- محبوبه عباسقلی زاده- - مریم حسین خواه- مینو مرتاضی- فاطمه گوارایی- شهلا انتصاری- سوسن طهماسبی- ژیلا بنی یعقوب -آسیه امینی- شادی صدر- الناز انصاری- جلوه جواهری- زارا امجدیان- نسرین افضلی- مهناز محمدی- رضوان مقدم-

فراخوان تجمع روز جهانی زن

روز جهانی زن را زمانی گرامی می‌داریم که هنوز قوانین تبعیض‌آمیز بر سر زنان میهنمان سنگینی می‌کند. سیاست‌های جداسازی و سهمیه‌بندی جنسیتی با شدت هرچه تمام‌تر اعمال می‌شود. جنگ طلبان با کوبیدن بر طبل جنگ، آرامش و امنیت را از مردم سلب می‌کنند، حقوق بشر به طور مستمر نقض می‌شود. زنان، کودکان و سایر قربانیان خشونت و بی‌عدالتی، پناهی نمی‌یابند و آسیب‌های اجتماعی و فقر هرچه بیشتر چهره‌ای زنانه به خود می‌گیرد. در این شرایط، زنان با تلاش‌های خستگی‌ناپذیر در مسیر احقاق حقوق انسانی، شهروندی و جنسیتی هم‌چنان پای می‌فشارند.ما با تاکید بر خواسته‌های دموکراتیک و مسالمت جویانه خود، از همه زنان و مردان آزاداندیش دعوت می‌کنیم برای ابزار همبستگی تا رفع هر گونه تبعیض و بی‌عدالتی علیه زنان و اعتراض به دستگیر شدن عده‌ای از فعالان زنان، به تجمع ما که در روز 8 مارس، 17 اسفند 85 از ساعت 2 تا 3 بعد از ظهر در مقابل در اصلی مجلس برگزار خواهد شد، بپیوندند.

پ.ن1: اين تجمع بدون سر دادن هيچ‌گونه شعاري و در سكوت برگزار خواهد شد. لطفن اگر مي‌آييد حتا اگر به شما توهين كردند با آن‌ها درگير نشويد و حرفي نزنيد.
پ.ن2: با توجه به كمبود وقت و شايعه‌ي لغو اين مراسم، تا جايي كه امكان دارد براي انتشار اين اطلاعيه بكوشيد.پ.ن3: اين تجمع تنها براي بزرگداشت مراسم 8 مارس و در اعتراض به بازداشت فعالان زن برگزار خواهد شد و هيچ هدف ديگري را دنبال نمي‌كند و وابسته به هيچ سازمان يا فرد خاصي نيست و فقط تصميم جمعي از فعالان زن است كه دستگير نشده‌اند!

هوم
تو ی این سه روز خیلی چیزا دیدم, ساکت تر از همیشه گه گاه با فریاد. کاری به چشم بند و بازجویی و سرود و شعار و حال بد برخی از دوستان ندارم که اونجا انقدر همه محکم بودند که منه بی تجربه هم هیچ احساس تزلزل نکردم .از نیروی انتظامی که عادت به زدن داره و بازجو و اطلاعاتی و زندان بان انتظار دیگه ای نمیشه داشت. اما حالا که بیرونم داغون شدم, نه به خاطر این سه روز بلکه به خاطر چیزهایی که شنیدم و در نتیجه اش عده ای مراسم پنج شنبه رو .... از اتفاقاتی که این بیرون رخ داده و خبرهایی که از انتقال سه دوست به بند عمومی زندان صرفا به خاطر اعتراض به نیاوردن دکتر کردند رسید, از خود نمایی یکی از بچه های لیبرال دانشگاه جلو ی وزرا, و باز مطرح شدن بحث لیبرال و چپ بعد از مراسم تندیس توسط یکی از بچه های چپ, احساس بد نا امیدی کردم, شاید چون انتظار دیگه ای میشد داشت.
اون تو همه کارمندها در هر رتبه و مقام دروغ میگفتند. یک بار هم نشد در مورد کوچکترین مساله حرف راست بزنن. اگر هم دیدید اجازه تماس تلفنی دادند برای این بود که آخر, صبح سه شنبه طاقت دوستان تموم شد و بند رو روی سرشون گذاشتند. از ظهر تصمیم اعتصاب غذا گرفته شد و سلول به سلول با فریاد اعتصاب تا آزادی و کوبیدن مشت بر دریچه فلزی تهویه برای اعلام اعتراض به تمام این بازداشتها و بازجویی ها ی غیر قانونی منتقل شد. که ما آزاد شدیم . حال همه تقریبا خوب بود, اعتراض داشتیم به در انفرادی بودن شهلا انتصاری و امروز خبر دیگری که چهار نفر در انفرادی هستند.
اونجا همه معتقد بودند که 8 مارس باید اجرا شه.
سرود ملی این سه روز میخواندیم و خواهیم خواند:
هر آن کس عاشق است از جان نترسد یقین از بند و از ز ز ز ز زندان نترسد
دل عاشق بود گرگ گرسنه که گرگ از هی هی چو چو چو چو چوپان نترسد

پ ن: مرسی از همه که در خبر رسانی تمام تلاششون رو کردند. همه اون تو از این کار خیلی خوشحال بودند.
شنیدم دیروز دانشکده رو لرزوندین. واقعا فکرشو نمیکردم. مرسی از همه

سایه های تردید
نه از دیدگاه ما
که از پس مبهم اجسامی سخت, آشنا بر میخیزد
اجسامی گاه به نام انسان
گاه آرمان
شبه رمز آلود چه زلال است
همانست که هست

نیل

ذهن صاف

2007-02-28T22:55:00.000+03:30

میشه هم اونطور دید و هم این طور, با این که حصار هنوز اونجاس. بعضی عقاید م رو به وضوح میبینم و ناگاه در برخوردی, مشبک میشن و با تمام وجود گرفتار شدن خود رو میشه دید, خسته ام وهمیشه از سلطه گریزان, اما این پا فشاری بر خویشتن و انسان گرایی منتهی به فرد گرایی تمام تصاویر را به انبوه در همی از با حصار و بی حصار تبدیل کرده که گه گاه همچون حشره ای در بین دنده هاش گیر میکنیم.سردرگم اشتباهات, باید نقبی زد و رفت. حسها جاریست, از لابه لای حصار به خوبی رد میشه, اما همیشه شک داری که جنسش چیست. مدتیست مرگ رو ندیدم, شاید به همین خاطره که تصاویرم سر در گم شده اند . دلم هوای تازه میخواهد.

مرد مجسمه
...
می کاود از دو چشم
در رنگ های درهم و مغشوش و کور هیچ
ز ابهام پرسشی که نیارد گرفت و گفت
رنگی نهفته را

زین روست نیز شاید اگر گاه, چشم ما
بیند به پرده های نگاه اش- سپید و مات
وهمی شکفته را
یا گاه گوش ما بتواند عیان شنید
هم از لبان خامش و تودارو بسته اش
رازی نگفته را

شاملو

و ما دوره میکنیم, شب و روز را, هنوز را

2007-02-23T19:14:00.000+03:30

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر
Student committe of
human rights reporters

شماره۲2۳-۲۰۰۷
تاریخ۲۹/1۱/1385
براساس آخرین اخبار رسیده، در پی وخامت حال احمد باطبی، وی ساعتی پیش به بیمارستان شهدا در تجریش انتقال یافت.هم اکنون خانواده ی باطبی برای اطلاع از وضعیت فرزندشان به بیمارستان مراجعه کرده اند.

لازم به ذکر است احمد باطبی به دلیل فشارهای وارده در زندان، در طی دو روز گذشته دچار حملات عصبی شدید و تشنج گشته و به بهداری منتقل شده بود.
اخبار تکمیلی متعاقبا ارسال خواهد شد.

Komite.gozareshgar@gmail.com
http://komitegozareshgar.blogfa.com

شماره۲2۲-۲۰۰۷
تاریخ۲۹/1۱/1385
احمد باطبی دانشجوی زندانی، که جمعه شب دچارتشنج شده بود، دقایقی پیش به دلیل حمله مجدد به بهداری زندان اوین انتقال یافت.
به گزارش منابع آگاه از زندان اوین، احمد باطبی لحظاتی پیش در وضعیت بسیار نامناسب توسط آمبولانس به بهداری منتقل شد. گفته میشود وی درحین انتقال نیمه هوشیار بوده است.
گفتنی است احمد باطبی به دلیل فشارهای وارده در زندان، جمعه شب دچار تشنج شد و 3 ساعت در کما به سر برد. سایر همبندان باطبی میگویند که وی دارای شرایط نامناسب جسمانی میباشد و مسئولین زندان نیز در طی ماههای گذشته او را به شدت تحت فشار قرار داده و از اعطای مرخصی درمانی نیز به وی خودداری کرده اند.
لازم به ذکر است بر اساس نظریه پزشکان، باطبی دچار افسردگی و ضعف اعصاب میباشد و تحمل حبس طولانی مدت بدون مرخصی را ندارد.

شماره۲2۸-۲۰۰۷
تاریخ3/1۲/1385
براساس اخبار رسیده، سمیه بینات همسر احمد باطبی ساعت 8 شب گذشته توسط عواملی ناشناس بازداشت شده است. به گفته خانواده بینات، سمیه ساعت 8 دیشب در تماسی با منزل خبر بازداشت خود را داده است، اما پس از آن در ساعت 2 بعد از نیمه شب در تماس دیگری آن را تکذیب کرده و گفته برای ماموریتی 5 روزه عازم مشهد است!"
برادرسمیه بینات میگوید:" به طور قطع اطمینان داریم که وی بازداشت شده است, حتی عده ای نیز بازداشت وی و انتقالش را توسط یک خودروی پژو 405 مشاهده کرده اند"، وی می افزاید:"صحبتهای دیشب خواهرش احتمالا تحت فشار مامورین صورت گرفته است، و هم اکنون هر دو خط تلفن همراه وی خاموش است."
بازداشت احتمالی سمیه بینات در حالی صورت میگیرد که پیش از این نیز وی بارها توسط نیروهای اطلاعات تهدید شده بود که در صورت انجام مصاحبه و پیگیری شرایط همسرش دستگیر خواهد شد.
در شرایطی که احمد باطبی در طی روزهای گذشته به دلیل حملات عصبی به بیمارستان انتقال و هم اکنون نیز در زندان تحت مداوا قرار دارد، نگرانیها در مورد سلامتی وی پس از شنیدن خبر بازداشت همسرش افزایش یافته است.
با این حال و با وجود اینکه خانواده بینات بازداشت دخترشان را قطعی میدانند، هنوز هیچ منبع دیگری این خبر را تایید نکرده است.
اخبار تکمیلی ارسال خواهد شد.

Komite.gozareshgar@gmail.com
http://www.evo-arcade.uni.cc/test/index.php

شماره۲۲۹-۲۰۰۷
تاریخ ۳/۱۲/۱۳۸۵

حمد باطبی، ظهر امروز در تماسی از زندان اوین از اعتصاب غذای خود خبر داد. وی علت این امر را فشار نهادهای امنیتی بر همسر خود، سمیه بینات و نگرانی نسبت به وضعیت وی عنوان کرد. او همچنین تاکید کرد تا روشن شدن وضعیت همسرش به اعتصاب غذای خود به صورت خشک و تر ادامه خواهد داد.
این درحالی است که با توجه به وضعیت حاد جسمی باطبی و فشارهای روحی وارده به وی اعتصاب غذا برای او ضایعات جبرانناپذیر به همراه خواهد داشت.
لازم به یادآوری است بینات از شب گذشته مفقود گشته و خانواده وی از بازداشت او خبر میدهند و تا زمان تحریر این گزارش کماکان اطلاعی از وی در دست نیست.
بازداشت احتمالی سمیه بینات در حالی صورت می‌گیرد که وی پیش از این نیز بارها توسط وزارت اطلاعات تهدید شده بود که در صورت انجام مصاحبه و پیگیری شرایط همسرش با وی برخورد خواهد شد.

Komite.gozareshgar@gmail.com
http://url0.in/index1.php

بابل , مینویسم که یادم نره

2007-02-23T12:07:00.000+03:30

بابل و دیدم و دوست داشتم. خوب شاید چون یه سری چیزایی رو که میدونیم خوب نشون داده , تاثیر مسخره و به همون اندازه شدیدی که هر کسی تو زندگی هر کسی میتونه بذاره.
هر چی میگذره بیشتر وارد این مرحله میشم که خوبی و بدی تنها قرارداده, نتیجش این که الان برام حسم مهمه, لزومی نداره پیروی از حس به خودخواهی منجر شه گرچه به نظر میاد که میشه. خوب اگه اینطور شد اونوقت دنبال یه چی دیگه میگردم برام مهم شه.

بیهوده مپای
این ستونها را گه گاه
درهر بازه از تاریخ بشر
از گل و چوب و سنگ وخشت ساخته اند
بی ربط از جنس,
همان را معنا داد که سازنده اش خواست
ستون
ما همانش خواندیم که میدیدیم
ستون

نیل

hungarian rhapsody

2007-02-21T09:17:00.000+03:30

و موزیک پخش میشه و نشستم در حالی که لباس و کتاب و کاغذ و هر چی که میشه یا نمیشه تو اتاق خواب پیدا کرد در هم ریخته, با آرامشی باز یافته گوش میدم.
این هانگرین راپسدی دقیقا منو یاد تناقضاتی که دوست دارم میندازم قسمتیش جدی و سرد, که با گریزی خوب به قسمت دلقک وارش میرسه که منو یاد راجر رابیت فیلم کارتون مورد علاقه بچگیم میندازه.
از بازاریابی به مفهوم کلیخوشم نمیاد ولی قسمت خلاقیتش رو دوست دارم, به نظرم کاریست که همش به افکار و دید سطحی آدمها دامن میزنه. با هر ترفندی میخواد اونی که دوست داره و افراد هم دنبالشن رو بهشون بقبولونه, نه اونی که واقعا وجود داره. مثلا تو بیا دو سال یه کار رو انجام بده و قسمت زیادی از تلاشتم این باشه که مستقل شناخته بشی, اما ساده ترین دید برا ملت اینه که شعور فرد رو نادیده بگیرن و به اطرافیانش نگاه کنن و سریعا بگن که خوب اینم که با ایناس پس تموم اعمال و افکارش تحت تاثیر ایناس. چهار نفر هم اینو بگن دیگه تثبیت میشه. خوب اینم نوعی از بازار یابی, چهار نفر یه کالایی رو بگن که شنیدن خوبه اما خودشون ندیدن, نفر پنجم میره همونو میخره. به هر حال این ترم این درس مزخرف رو دارم . اما اگر نوشتن و نقد کردن رو دوست داری, اقتصاد, خیلی درس جذابیه و اگه استادش آدم حسابی باشه میتونه دید تحلیلیه خیلی خوبی از وضعیت اقتصادی جامعه و سیاست های دولت و تورم و فقر و همه اینها بده. به نظرم جدای مطالعات شخصی در زمینه اقتصاد آزاد لیبرالی و بحث های اقتصاد سوسیالیستی و مارکسیستی که همشون وارداتی هستن, تحلیل جامعه خود و این که در این وضعیت برای بهبود, کدوم قسمت از کدوم نظریه میتونه مناسب باشه مهمتر از اسمشه, چون ایران جاییه که اتفاقات توش از روند منطقی دنیای خارجش پیروی نمیکنه و همیشه اتفاقات غیر قابل پیش بینی رخ میده. به نظرم این که ما بیایم پایه فکریمون رو صرفا از توی کتابها که نود درصد ترجمه هستن و بر اساس عقل و احساس بدون تحلیل واقعیتها انتخاب کنیم و روش پافشاری کنیم نه تنها سود آور نیست بلکه مخرب هم هست.

نقاش واقع گرا

در بست به طبیعت وفادار باش
این طبیعت, کی به نقش در می اید؟ا
بی کرانه است, خرد ترین جزء آن
و سرانجام او
آن را میکشد که میپسندد!ا
چه را میپسندد؟ا
آنچه میتواند, نقاشی کند
نیچه

پ ن: شدیدا در پی مجوز برای هشت مارسیم که تا دیر نشده سمیناری با عنوان نقد طرح تقسیم جنسیتی مجلس بزاریم
پ ن: میگن بخشی از چپ دانشجویی میخواد هشت مارس رو با عنوان علیه کمپین یک ملیون امضا برگذار کنه. اعتقاد منو دوستام اینه که آخر پست فطرتیه چون اگه ت...شو دارید برید علیه اونی که باید, برگذار کنید که خوب قطعا یه مقداری هزینه رو هم در پی خواهد داشت. اما این کار رو نمیکنید هیچ, میاید در راستا ی اهداف حکومت هم رفتار میکنید که لابد بهتون جایزه هم بدن.!!!!ا من هنوز نفهمیدم گروهی که صرفا در مقابل جنبشها و حرکتهای دیگه میاد به قول خودش خواسته های حد اکثری رو اعلام میکنه و با این کارش منافع دولت رو هم تامین میکنه, چه سودی برای جامعه داره

هوم...

2007-02-14T23:43:00.000+03:30

سکوت و دیگر هیچ
گه گاه حتا خش خش برگ
تکان دهنده ترین ها را میسازد
و چه ساده ما چون ابلهان, نابینا
از کنار میگذریم
نه رقصان و نه خشخش کنان
میترسیم

لوت و سقوط و...

2007-02-13T00:40:00.000+03:30

هوم کویر لوت و بیابان بدون حتا یک علف منو برد از همه چیز. اتفاقی که مدتها رخ نداده بود . شد که اقلا دو روز فقط شنها باشن و بس. شنهای روان و کلوتها و بیابون و بادی که میوزید و پاهایی برهنه و غروب خورشید, دوستانی جدید که انگار مدتهاس همدیگرو میشناسیم و ستاره های شب کویر که انقدر مجذوبشون شدم که لحظه ای بودم و لحظه بعد نبودم چون با سری بالا در حال پیاده روی در تاریکی از روی کلوتی که شانس اوردم از اون ده, بیست متریاش نبود سقوط کردم.
شنهای درشت کویر و بادی که اونهارو مثل انیگما, روح سرگردان بیابانهای خشک به حرکت در میاورد و به جز سه نفر, تماما انسانهایی غریبه مجموعه ای دلنشین رو به بار اورد. مدتهاست که از آشنایان دل کنده ام چون با آنچنان شدتی همه اون حداقل چارچوبهایی که ساخته بودم رو شکستند که میترسم با حرف زدن با هر آشنایی همه چیز بشکنه و این بیت تو سرم تکرار میشه که مرنجان دلم را که این مرغ وحشی, ز بامی که برخاست, مشکل نشیند. معتقد به چارچوبی نیستم فقط حداقلهایی که انسانی میپندارم. اما آنچنان شکسته شده اند که میگریزم و کویر لوت بهترین جا برای گریز. و جدا هم صحبتی با نا آشنایانی که بدون گذاشتن مرز, هم صحبتهایی فوق العاده خوب میشوند را لذت بخش یافته ام. شبها در خوابگاه مدرسه ای جمع میشیم, هفت کثیف بازی میکنیم. گه گاه بحث کمپین رو پیش میکشم و دفترچه میدم و امضا هم میگیرم. اما بحث ها جدا خوب بود. کوهنوردی قدیمی هم همراه ماست که صدای فوق العاده ای داره . همه میشینن و گوش میدن. سر اومد زمستون, شکفته بهارون, گل سرخ خورشید باز اومد و شب شد گریزون... رو شروع میکنه و من هم جزو سه نفریم که بلدند و همراهی میکنن. خانومی میگه این به سن تو قد نمیده حتما یا مامانت میخوندن یا بابات. منم میخندم چون نه مامانم میخوند و نه بابام. من راه خودم رو میرم.
این راه خود رفتن رو دوست دارم. اما مرزهای این که واقعا این گونه هستم یا صرفا دوست دارم این طور باشم, پس هستم به شدت در هم میتابه و سر درگم میشم درست مثل زیبایی کویر وحشی و خطراتش, گه گاه نمیفهمم مجذوب زیبایی طبیعت شده ام یا خطراتش رو زیبا دیده ام. خوب چندان فرقی هم نمیکنه. حالا چه فرقی میکنه من چی دیدم و چی ندیدم :) هه.
نخلهای این منطقه قشنگترین نخلها یی هستن که تو ایران دیدم. با مردمی روستا نشین که دل به مقدار کمی آب بستن و با حداقلها زندگی میکنن.
گفتن در این منطقه تابستون دما تا 60 درجه در سایه هم میرسه و لوت از معدود نقاطیست که هنوز فتح نشده.

بادها
...
آن گاه
از شرم قصه ها که سخن سازان
خواهند راند بر سر بازار
دیگر
رکسانا
هرگز ز کلبه من بیرون
نخواهد نهاد پای

بیرون کلبه, بادها
پر شور می غریوند
آرامتر
بی رحم ها
خنیاگران باد

خنیاگران باد, ولیکن
سرگرم قصه های ملولند
آنان
از دردهای خویش پریش اند
آنان
سوزنده گان آتش خویش اند
شاملو

....

2007-02-07T14:05:00.000+03:30

هوم قبل از یه گریز چند روزه دیگه ازروزمرگی داشتم وبگردی میکردم که این مطلب رو خوندم و انقدر قلم قوی ای داشت که خیلی خوشم اومد . شما هم بخونید. عالیه
http://herlandmag.net/weblog/07,02,06,09,03,21/

دایره منطق

2007-02-05T00:55:00.000+03:30

ما بر زمینی هرزه روییدیم
ما بر زمینی هرزه میباریم
ما هیچ را در راهها دیدیم
بر اسب زرد بالدار خویش
چون پادشاهی راه می پیمود

افسوس, ما خوشبخت و آرامیم
افسوس, ما دلتنگ و خاموشیم
خوشبخت, زیرا دوست میداریم
دلتنگ, زیرا عشق نفرینیست
فروغ

پ ن: تنهایی انسانی که از آدمها متنفره غمناک نیست

پ ن: حال میکنم با این فیلمهای از قبیل مگدلین که مذهب رو به گند میکشن. حالا تو این فیلم کاتولیک اما میتونی هر کدومشو که دوست داری جاش بذاری. و اون جملش که گفت بهترین لطفی که میتونی بکنی اینه که بمیری و هر روز که میرفت اطاقش میپرسید هنوز نمردی.هه هه حالا جای اون پیر زن که چند سال عذابش داده بودو به علت یه سری عقاید بی مصرف که با پتک تو سرش کرده بودن خودش هم به نوعی قربانی بود میتونی تک تک افراد جامعه رو بذاری که به علت یه مشت عقاید بی مصرف دیگه همشون تبدیل به یک سری انسان خودخواه و سادیسمی شدن که تو خیابون هم که از کنارت رد میشن اگه یه آزاری نرسونن نفسشون بالا نمییاد دیگه باقی رو حساب کن

هوم

2007-02-03T10:24:00.001+03:30

خوب به جا ی مزرعه با پنج تا از دوستان سر از خونه ای قدیمی و متعلق به یکی از خان های قدیم اراک در آوردیم با دو نفر از اعضای همون خاندان و پیرزنی دوست هشتاد ساله و دوست داشتنی که هنوز رعیت و ارباب قسمتی از ادبیاتش رو تشکیل میداد. سه روز زندگی در خونه ای که میراث فرهنگی سعی در گرفتنش داره و احتمالا مثل خیلی دیگه از این جور خونه ها که تا از زندگی خالی شه به علت نبود بودجه خراب خواهد شد, حس خوبیست.
پ ن: گاهی در بحث ها حس میکنم یا طرف مقابل در سیاره ای دیگر بزرگ شده یا من
غ ن: میخوام دیوارم رو بفرستم مثل همه که گذشتن این هم به اعماق فراموشی بره. شاید دوباره بیارمش بالا

قطعاتی از مستانه سرایی های دیونیزوسی

18
اکنون اراده ی من بر این است
و تا آن دم که چنین است
همه چیز بر وفق مراد است
این واپسین زیرکی ام بود
آن را می خواستم که بدان ناگزیر بودم
پس خود را ناگزیر به هر باید کردم
از آن دم برایم باید ی در کار نیست

نیچه

هوم دم صبح در خواب و بیداری فکر کردن به مسائلی که باید در موردشو تصمیم بگیری خیلی عالیه. البته غیر ارادیه اما نتایجش معمولا بهترینه

دیوار همیشه این بالاست اعلامیه های جدید اما, در آن پایین هست

2007-01-30T10:39:00.000+03:30

نمیدونم چه بلایی سر دیوارم اومد که خراب شد روی سرم, در نتیجه فعلا خودم جاش میشینم !!!ا

ما دنبال آزادی هستیم برای جلوگیری از قدرت زورمندان, نه بی بندوباری

2007-01-28T09:37:00.000+03:30

یک:سه تن از فعالان جنبش زنان در فرودگاه امام دستگیر شدند.طلعت تقی نیا، منصوره شجاعی، فرناز سیفی، روزنامه نگار،فعال جنبش زنان و عضو مرکز فرهنگی زنان ، صبح روز شنبه 7 بهمن ماه ، هنگام خروج از کشور دستگیر شدند. انگیزه سفر آنان شرکت در یک کارگاه آموزشی روزنامه نگاری در دهلی هند بود.پس از دستگیری این سه تن ماموران امنیتی به همراه آنان به منزلشان رفتند و پس از بازرسی منزل و جمع آوری وسایل شخصی آنان مانند کیس کامپیوتر، کتاب، دست نوشته آنان را به بند 209 زندان اوین منتقل کردند

دو:درپی دستگیری طلعت تقی نیا، منصوره شجاعی و فرناز سیفی، روزنامه نگار، فعال جنبش زنان و عضو مرکز فرهنگی زنان ، صبح روز یکشنبه 8 بهمن 1385 وکلای بازداشت شدگان شیرین عبادی، نسرین ستوده، لیلا علی کرمی به همراه خانواده های آنان به دادگاه انقلاب، معاونت امنیت مراجعه کردند. اما به آنان گفته شد که پرونده بازداشت شدگان هنوز به دادگاه ارجاع نشده است.شیرین عبادی دراین باره گفت ما هنوز نمی دانیم که آنها را به چه جرمی گرفته اند. به گفته وی، سفر به خارج کشور و شرکت در کارگاه های آموزشی جرم نیست و طبق قانون اساسی و قانون مدنی شهروندان نیازی به گرفتن اجازه از مقامات برای سفر به خارج کشور و شرکت در کارگاه های آموزشی ندارند. بازداشت شدگان هم اکنون در بند 209 زندان اوین هستند.

منبع زنستان

سه: آزاد شدند

تو چند تا پست پایین ترم نوشته بودم که فشارها خیلی زیاد میشه و از این ور اون ور خبرهای دستگیری میرسه. اما هیچ کدوم مثل این یکی نبود. چند روزی یکی گم میشد و بعد میفهمیدن دست فلان نیروی امنیتی بوده. اما این که هنگام خروج از کشور بازداشت شن و بعد خونه هم بازرسی شه دیگه خیلی شدیده. و اگه سیر صعودیه این فشار ها رو در نظر بگیریم. شدیدتر هم خواهد شد. من دلیل اصلی که جدای از دلایل دیگه به نظرم میرسه تحدید آمریکا به حمله هست. و این که حکومت میخواد خیالش حداقل از جریانات داخل راحت باشه. حالا بحث عکس العمل پیش میاد. ما چه میتوانیم انجام بدیم, در مقابل؟ا

پ ن: فردا میرم یه دهی با امید اینکه از تمدن و آدمهاش دور بشم. شاید که کمی از آزردگیم کم شد. میریم ورچه که من اول فکر کردم دوستان میگن افجه که بعد باز فکر کردم که میریم فرچه و حالا فهمیدم میریم افجه حالا این که در واقع از کجا سر در بیاریم معلوم نیس. من که دوست دارم یه سه روز تو یه همون مزرعه هه بشینم و تو خاکش ریشه بدوونم. مثل همیشه نیست. شوق سفر ندارم و تنها رفتن رو دوست دارم. تنها دلم یه جای نا آشنا میخواد. یه جای دور افتاده و متروک بدور از خنده هام. دلم هپروت میخواد با یه گالن شراب.